Falling for Heartless [COMPLETED]

Chapter 3- Lie

A/N : If you've notice my chapter is very short. Maraming akong deleted scene after ng revision ko. Sana maintindihan ninyo. 

MARCO'S POV

Nang makita kong wala na siyang malay biglang ay nawala ang kalasingan ko.
Nilapitan ko agad siya at nang may nakita akong may dugo na ang ulo niya kinabahan na ako. Is she dead?

Lumapit ako sa kanya ay hinawakan ang pulso niya, buhay pa. Nawala ang kalasingan ko nang dahil sa babae.  Ang plano kong magsuicide nalimutan ko na dahil sa pagdating niya. Nakakabadtrip!

"Hoy! wake up! wake up!" sigaw ko.

Tinatapik ko ang mukha niya kasi nagbabaka sakali ako na magising ko pa ang pakialamirang babaeng ito.

Pawis na pawis na ako. Matapos ang ilang segundo ay hindi na ako mapakali kaya tumakbo na ako palabas para tumawag ng tulong sa ibaba. Nakakita ako ng isang lalaking na pupunas ng sahig sa Hallway.

"Tulong! Tulongan ninyo ko!" sigaw ko.

Ilang sandali tumakbo siya para sumaklolo na siya akin. Tinulungan niya akong dalhin sa kotse ko ang babaeng duguan upang dalhin ito sa ospital. Wala pang 20 minutes nadala ko na siya sa ospital dahil sa bilis ng paandar ko ng kotse. Nang madala ko na siya sa kwarto para magamot siya hindi parin ako mapakali. Inaamin ko nag-alala ako sa kanya. Ano nalang kaya kung mamatay siya?

Sa paghihintay ko ay may dumating na isang babae at isang lalaki na mukhang parents ng nadisgrasya ko. Halos kasing edad ng lang nila ang dad ko.

"Ano bang nangyari sa kanya?" tanong ng Ginang.

Hindi ko alam kong papano ko sasabihin ang totoo kaya iba kwento ang ipinaliwanag ko.

"Sa sobrang kalasingan niya sa rooftop. Tumungtung siya sa lamesa. Hindi niya napansin ang natapong alak doon kaya nadulas siya matapos nahulog sa lamesa kaya yun nabagog ang ulo niya sa base." I lied.

"Nakakahiya talaga ang ginawa niya. Ayan tuloy nangyari 'yan sa kanya! Palagi na lang problema ang batang iyan!" na-iinis na wika ng Ginang niya.

"Wag ka nang magalit Honey. Ang importante maging maayos na siya." nagsusuyong asawa niya matapos ay napatingin sa akin. "Maraming salamat sa pagdala ng anak ko dito." mabait na wika nito.

Medyo na konsensya ako sa pagsusunungaling pero kailangan ko ding protectahan ang sarili ko. Ayokong madawit sa gulo ng babaeng pakielamera na ito. Ilang sandali ay nagpaalam na ako sa kanila bago pa magising ang babae at sabihin ang totoong nangyari. Ang mahalaga ay hindi kami magkilala ng babaeng ito ay kailangan ko nang tumakas. Pumunta na ako looby para makaalis na dito. Sa labas ng ospital nakasalubong ko ang daddy ko. He looked furious.

"Ano na naman bang kahihiyan ang ginawa mo Marco!" bungad niya sa akin.

"Ano bang ibig mong sabihin?" tanong ko.

"Wag kang magmaang-maangan pa Marco nakita ko ang cctv na nangyari sa taas ng rooftop. Ikaw at anak ng kaibigan ko." sabay duro ng daliri niya sa akin. "Nababaliw ka na talaga!"

"Wag kang magtaka daddy, baliw na talaga ako lalo na nang mamatay si Mommy ng dahil sayo."

Tila na bigla siya sa sinabi ko at napabuntong hininga. Sa sinabing ko yun mukhang nakalma siya. Matagal-tagal bago siya nagsalita.

"Eni-enrol kita sa bago mong school. Pumasok ka bukas!" dikta ko niya sa akin.

"Ayoko! I done with you dad! You always controlling me!"

“Sinusubukan mo talaga ako.” 

“Kung hindi ako pumasok bukas, ano'ng gagawin mo sa akin?”

"Ipapa-retrive ko ang na delete na cctv tapos ibibigay ko sa daddy ng nadisgrasya mo. Tamang-tama magaling lawyer ang kaibigan ko. Siguro madali lang sa kanya ang ipakulong ka!" pananakot niya.

"Ano'ng sabi mo?"

Natigilan ako sandal hindi ako makapaniwa na takutin niya ako ng ganito. Ganito talaga si Dad, lagging pinapakialaman ang gusto. Kaya ayokong nagkikita kami dahil kong anu-ano na lang ang pinagagawa sa akin. The fact na siya ang dahilan kung bakit ako nagkakaganito.

“Ipapakulong kita kahit na anak kita.”

Ang malas! Hindi ko akalain na kaibigan pala ng daddy ko ang lalaking kausap ko kanina at isang palang abugado.

“Lagi ka naman ganito dad! Kung ituring mo ako hindi anak!”

"Kung ayaw mong pumasok doon sa bago mong school. Bibisitahin na lang kita sa kulongan," sabay talikod sa akin.

Kasunod ng mga bodyguard niya matapos ay pumasok na sa loob ng kotse. Nang naka-alis na ang sasakyan na lulan ang aking ama. Hindi ako makapaniwalang iblack-mail niya ako ng ganito.

RAINE'S POV

Sa pagdilat ng mga mata ko, ramdam ko na ang sakit ng ulo. Paghawak ko palang ulo ko nagulat nalang ako na may benda na ito. Nagising ko si Mommy sa paggalaw ko na nakaupo sa tabi ko.

"Nasaan ako?" tanong ko.

Sa pagkakahiga ko pinilit kong mapaupo.
"Mabuti nagising ka na anak." sabay yakap nito. "Nandito ka ospital."

"Why I am here?" muli kong tanong.

"Hindi mo natatandaan ano'ng nangyari sayo kagabi? Lasing ka nang nadulas ka raw at nabungo ang ulo mo sa base kaya ka nawalan nang malay." hinawakan niya ang balikat ko. "Mabuti na lang at nakita ka ni Marco anak ni Mister Henry Montellier."

"Marco? anak ni Mister Henry?"

Napa-isip ako sandali. Pinilit kong alalanin ang nangyari kagabi. Nahirapan man akong alalanin iyon dahil san aka-inom ako, kahit paano ay nagawa kong makaalala.

~FLASHBACK~

("Bitiwan mo ko! gusto ko ng magpakamatay!" isang boses lalaki ang naalala ko.)

("Alam mo, na-iisip mo lang yan dahil lasing kana!" at isang malakas na tulak.)

The loser guy that I saw in the rooftop last night, He do this to me when He tried to commit suicide. Ang baliw na lalaking iyon!

“Mom, hindi yan ang totoong nangyari.”

“Huh? Ano'ng ibig mong sabihin?” mukha siyang naguluhan.

“Gusto niyang magpakamatay, pinigilan ko siya dahil baka isipin nilang tinulak ko siya.”

“Pero 'yon ang sinabi niya sa akin kagabi. Baka naman lasing ka talaga kagabi at nagha-halucinate ka ka lang?”

Napakunot-noo ako. “So mas paniniwalaan mo pa ang lalaking 'yon over me, na anak mo?”

“Lagi ka naman nasasangkot sa gulo, 'yan kaya minsan hindi na kita pinaniniwalaan."

Umiwas na ako nang tingin kay Mommy. Nagtatampo na ako! Feeling ko ay hindi ako tunay na anak kung ituring. Inaamin ko na palagi akong napapaaway pero pagkakataong ito ay totoo ang sinasabi ko.

Kong alam kong mangyayari ito di sana pinayabaan ko na lang na mahulog ang loser na yon at mamatay. He gave me a headache at ang worst ay hindi ako makakapasok ngayon dahil sa nangyari sa akin.

Nag-alala tuloy ako kay Denise. She might be bullied right now dahil wala ako para ipagtanggol siya. Kawawa naman ang bestfriend ko.

"Sige anak, pupunta mo na ako sa counter para magbayad para makalabas na tayo dito okay." bilin sa akin ni Mommy tapos lumabas din ng kwarto.

Hindi ako umimik. Inaalala ko ang mga sandaling nangyari kagabi. That loser humanda talaga sa akin ang lalaking iyon pag nagkita kami!

“Napakalaking sinungaling!”

To be continued…