Mary telaşla odasında bir sağa bir sola yürüyüp duruyordu. Son derece tedirgin ve stresli görünüyordu. Yüzü bembeyazdı. O'nu bu derece rahatsız eden şeyin O'nun için büyük önem arz ettiği apaçık ortadaydı. Sarah ile Yağmur'dan uzun süredir haber alamıyordu Mary. İkisi de bir anda ortadan kaybolmuşlardı ve telefonlarına da ulaşılamıyordu."Acaba anladılar mı?" diye düşündü. Sonra derin bir nefes aldı ve:
"Hadi canım. Bu mümkün değil. Nereden anlayacaklar?"
İçi içini yiyordu yine de. Sürekli O'nunla görüşen, O'na güvenen ve O'nu herşeyden haberdar eden Yağmur bir anda kendini geri çekmişti. Sarah'ın da güvenini kazanmıştı aslında ancak son zamanlarda O'na da ulaşamıyordu.
"Lanet olsun!" diye haykırdı ve sinirle elindeki bardağı duvara fırlattı. Amaçlarına ulaşamayacak gibi görünüyordu ve bu O'nu fazlasıyla ürkütüyordu.
Tekrar Yağmur'un telefonunu aradı. Yine aynı cümle. "Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor. Lütfen daha sonra tekrar deneyiniz." Sarah'ın cep numarasını bir kez daha çevirdi.
"Tanrı aşkına! Çalıyor."
Nefesini tuttu. Son derece sakin ve mantıklı konuşmalıydı. Birkaç kez çaldı ancak açan olmadı. Mary bir kez daha aradı. Telefon sonunda açıldı ve Sarah'ın sesi duyuldu:
"Sarah Nelson. Buyurun?"
Mary sahte gülücüklerini yüzüne yerleştirdi ve sesini yumuşatarak konuşmaya başladı.
"Merhabalar, Bayan Sarah Nelson. Sizi rahatsız ettiğim için özür dilerim öncelikle. Ben Mary. Mary Johnson. Yeni asistanınız Yağmur Öztürk dersem hatırlarsınız sanırım. Sizi ben tanıştırmıştım."
Son derece yapmacık gülümsemeler ve nazik bir konuşma sonrası sessizce olacakları bekledi Mary.
"Ah, tabii hatırladım sizi." dedi Sarah.
"Önemli bir durum mu vardı?"
Mary en tatlı ses tonuna, tonton sevimli bir yaşlı teyze ses tonuna büründü ve son derece nazik bir şekilde konuşmaya başladı:
"Ah, sizi ürküttüysem ya da rahatsız ettiysem özür dilerim. Yaşlılık işte. Bazen fazla telaş yapabiliyor, düşünmeden hareket edebiliyorum.Ama önemli bir durum. Yağmur'a ihtiyacım var. İşle alakalı Yağmur'un bilgilerinden yararlanmaya ihtiyacım var. Malumunuz kendisi son derece yetenekli birisi. Çok özel birisi."
Mary bu son iki cümleyi yöneltirken bilinçli bir şekilde durakladı. Sarah'ın Yağmur'un yeteneklerinden haberdar olup olmadığını test etmeye çalışıyordu çaktırmadan. Onlara yaklaşmanın bir yolunu arıyordu bir yandan. Sarah akıllı bir kadındı. Hiç tanımadığı bir kadına Yağmur'un yeteneklerine dair bir sır vermeyecekti elbette.
"Evet çok başarılı ve çalışkan bir kız kendisi. Başarısı çok çalışmasından. Ben aradığınızı Yağmur'a söyleyeceğim hanımefendi. Müsait zamanında size ulaşacaktır kendisi." dedi.
Mary fazla ısrar edip ürkütmemek amacıyla son derece anlayışlı bir bayan numarası yaptı:
"Ah, tabii anlıyorum. Son derece yoğun bir insan kendisi. Elbette müsait vaktinde ulaşacaktır. Konu önemli bir konu evet ancak O'ndan daha önemli değil. Ne zaman uygun ise o zaman ulaşmasını söylerseniz bana çok mutlu olurum." dedi.
"Tabii, belirtirim ben." diye cevap verdi Sarah.
"Teşekkür ederim bayan. İyi akşamlar dilerim." dedi Mary.
![](https://img.wattpad.com/cover/48240258-288-k261516.jpg)
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Geri Sayım
Science Fiction■24.09.2016-Bilim Kurgu #14■ ■23.09.2016-Bilim Kurgu #16■ 21.03.2019- wattys tr #8 HAYATA BAKIŞ AÇINIZI DEĞİŞTİRECEK TÜRDEN BİR KİTAP... Hız kesmeyen bir maceraya hazır mısınız? Koltuğunuzda oturup bütün vücudunuzun kasılmasına, şaşkınlıktan küçük d...