Chapter 50

34.3K 3K 233
                                        

အခန္းထဲမွ လြင့္ပ်ံလာေသာ ဂစ္တာသံေၾကာင့္ တံခါးဖြင့္ရန္ လက္လွမ္းေနေသာ ရဲေသြးငယ္လက္မ်ား တံု႔ဆိုင္းသြားသည္။ စြဲမက္ဖြယ္ သီခ်င္းသံသည္ ဂစ္တာသံႏွင့္အတူ အခန္းထဲမွ ခပ္တိုးတိုးထြက္ေပၚေနသည္။

သီခ်င္းဆိုေနသူသည္ ထက္ေ၀ယံ ျဖစ္ႏိုင္ပါ႔မလား...

စကားေျပာလ်ွင္ က်ယ္ေလာင္ က်ယ္ေလာင္ ေျပာတတ္ေသာ ထက္ေ၀ယံ၏ သီခ်င္းဆိုသံသည္ နားေထာင္ေကာင္းလြန္းေနသျဖင့္ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္မိသည္။ သံသယအေတြးမ်ားႏွင့္ အခန္းထဲလွမ္း၀င္ခ်ိန္ တကယ္ပင္ ထက္ေ၀ယံျဖစ္ေနသည္။

တံခါး၀ကိုေက်ာေပးထိုင္ေနေသာ ထက္ေ၀ယံ၏ ရင္ခြင္ထဲတြင္ ဂစ္တာတစ္လံုးရွိေနသည္။ ထိုင္ခံုေပၚတြင္ ဒူးတစ္ဖက္ေထာင္ကာ ကိုယ္ကုိခပ္ေလ်ာေလ်ာထိုင္ေနျပီး အျခားေျခတစ္ဖက္ျဖင့္ နံရံကိုကန္ထားသည္။ ေမွာင္ေနေသာ ျပတင္းေပါက္မွ အျပင္သို႔ ေငးၾကည့္ေနျပီး ခပ္တိုးတိုး သံစဥ္တစ္ခုကို ဂစ္တာတီးရင္း သီဆိုေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေရခ်ိဳးျပီးကာစ ထင္သည္။ ေကာက္ေကြးေနေသာ ဆံပင္လိပ္မ်ားသည္ ေရပင္ ေကာင္းေကာင္းမေျခာက္ေသး။

တံခါးဖြင့္သံေၾကာင့္ ေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္ကာ ရဲေသြးငယ္ကိုေတြ႔သည္ႏွင့္ တီးခတ္လက္စ သံစဥ္ကို ရပ္တန္႔လိုက္သည္။

"ေဆာရီး.. ကၽြန္ေတာ္လာတာ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားလား.."

"အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရင္ေရာ မင္းက ျပန္ထြက္သြားမွာ မို႔လို႔လား..."

သူ ဘုက်က်ေျဖေပမယ့္ ရဲေသြးငယ္ တုန္႔ျပန္ေျပာဆိုျခင္းမရွိ။ ထက္ေ၀ယံ အံ့ၾသလြန္းသျဖင့္ အခန္းထဲလွမ္း၀င္လာေသာ ရဲေသြးငယ္ကို စူးစိုက္ၾကည့္ကာ အေျဖရွာေနသည္။

"မင္း ဘာျဖစ္လာတာလဲ... ပိုင္ရွင္က ၀က္သားနဲ႔ ညစာေကၽြးလိုက္လို႔လား..."

ဒီေတာ့မွ ရဲေသြးငယ္ ရယ္ကာ မဟုတ္ပါဘူးဟု ေခါင္းခါရင္းေျဖသည္။ အျမဲတမ္း မ်က္ႏွာတည္တည္ႏွင့္ ဆရာၾကီးပံုစံဖမ္းတတ္ေသာ ဒီေကာင္ေလးသည္ ရယ္လိုက္ျပံဳးလိုက္မွ ႏုနယ္ေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္ဆိုတာကို ျပန္လည္အမွတ္ရေစသည္။ အခန္းတစ္ဖက္ျခမ္းရွိ ကုတင္အစြန္းမွာ ၀င္ထိုင္ေပမယ့္ ရဲေသြးငယ္ အၾကည့္မ်ားက သူ႔ထံမွာသာရွိေနသည္။

ကြယ်တွေကြွေသောညحيث تعيش القصص. اكتشف الآن