Love in Kiss

Ninety Nine

Ninety Nine

Stephen decided to leave today para lang masamahan ako sa hospital. Mahigpit ang kapit ko sa kanya habang bumababa kami ng hagdan. Hindi pa rin namin sinabi kila Mom ang possibility na baka buntis ako dahil baka malungkot sila kapag nalaman nilang hindi.

Sisiguraduhin muna naming tama ang information na makukuha namin bago namin 'yon ipamalita sa iba.

Napahawak ako sa kamay niya habang pilit na tinatago ang kaba. Buong byahe niyang hawak ang kamay ko at kahit hindi niya aminin ay nararamdaman ko rin ang kaba niya.

Pagdating namin sa hospital, mas lalong tumindi ang kaba ko. Binati pa si Stephen ng ibang mga doctors at nagtanong kung bakit leave siya. Simpleng ngiti lang ang naging tugon niya at dumiretso na kami sa ob-gyne.

Mas lalong humigpit ang hawak ko ng mag-fill up na siya ng form for check up. Pinaghintay kami ng nurse sandali.

Umupo kaming dalawa at habang naghihintay, mas lalo lang tumindi ang kaba ko.

"Stephen," malambing kong tawag.

"Uhm?" tugon niya habang hindi na mapakali.

"Paano kung hindi pala ako buntis, anong gagawin natin?" out of the blue kong tanong sa kanya.

"What do you mean? Anong gagawin natin?" balik niyang tanong sa akin.

"If ever lang naman," kinakabahan na sagot ko.

"Then we can try it again, don't worry."

Katahimikan ang namayani sa aming dalawa.

"Handa ka na ba?" Hindi ko mapigilan, sasagutin na sana niya ako ng bigla na kaming tinatawag ng doctor.

Napalunok ako habang hinawakan niya ang aking kamay. Masigla kaming binati ng doctor at natuwa ng makita si Stephen na kasama ko. The doctor gave me a pregnancy test kit and after doing it pinaupo niya kaming pareho at malapad na nginitian.

"On our pregnancy test, congratulations to the both of you, Mrs. Chen is 3 weeks pregnant. But we can't still hear the sound of its heartbeat since masyado pang maaga ang lahat. But the thing is, you are positive! Congratulations, Doc Chen and Mrs. Chen!" Naiwan ang sarili ko sa alapaap dahil sa sinabi ng Doctor.

Totoo ba talaga? I am pregnant?

Finally! Dadalhin ko na ang magiging pangalawang Stephen. Walang mapaglagyan ang tuwa ko kaya kusang tumulo ang mga luha ko. Pagharap ko sa kanya napansin ko agad ang pamumuo ng luha niya. I hug him so tight habang pinagsaluhan namin ang magandang balita.

We are going to be parents now. Hindi ako makapaniwala!

After ng yakapan namin ay halos purihin ni Stephen ang doctor sa tuwa dahil sa sinabi.

"I will give you a transv ultrasound, by that we can saw how the baby develop to the embryo, mas maririnig rin natin ng maayos ang heartbeat ng bata." Napangiti ako sa sinabi niya.

The doctor gave us an healthy advice para mapanatili ang magandang pagdadalang tao. We take it seriously dahil ayaw naming may masamang mangyari during the process. I promised myself to be cautious while protecting my womb, magiging maingat muna ako sa lahat.

Paglabas namin ng hospital, isa-isang tinawagan ni Stephen sila Mom and Dad, kahit sila Papa at Tita Jovy. Mukhang gusto niyang maghanda ngayon dahil gusto niyang sabihin sa lahat ang magandang balita.

Napangiti ako habang marami pa siyang tinatawagan, hindi ko alam na makikita ko siyang ganito ka saya at ganado.

He hold my hands at tuluyan na kaming lumabas ng Hospital. He even turn on the radio at sinasabayan ang tugtog. Kung masaya ako sa nabalitaan, mas nakikita ang saya niya sa lahat ng 'to.