I Already Found Him | On-Going

Chapter 27

You said it in a simple way
4AM a second day
How strange that I don't know you at all

Nandito kami sa bazaar ngayon kasama ko si Mama. Namimili para sa regalo. Malapit na kasi ang pasko.

Si Mama ay pumi-pili ng damit. Ako naman ay nasa gilid lang ng daanan nakikinig ng music. Naka-earphone kasi ako by now. Kaya wala akong pakialam sa mga duma-daan dito sa bazaar.

Stumbled through the long goodbye
One last kiss, then catch your flight
Right when I was just about to fall

"Tara na Sophia." Rinig kong sabi ni Mama kaya sumunod na ako sa kaniya. Tapos na kasi yata siyang mamili.

I told myself, don't get attached
But in my mind I play it back
Spinning faster than a plane that took you

Umakyat kami sa escalator. At humawak ako sa handle.

And this is what the feeling sinks in
I don't wanna miss you like this
Come back, be here
Come back, be here

Sinabayan ko pa ang kanta...

I guess you're in New York today
I don't wanna need you this way

Hindi ko naman napigilan ang sarili ko na mapatingin sa kaliwa ko. Parang, may nagsasabi sa akin na kailangan tumingin ako sa direksyon ng kaliwa.

Napatigil ako at napatigil siya.

"Come back, be here."

Bumilis na naman ang tibok ng puso ko.

Matthew...

Tinitigan niya ako..

Para bang ina-analyze niya na ako talaga ito. Tini-tingnan niya na ako ba talaga ito. Iyong tingin na walang nagbago sa aming dalawa. Mga tinging kaming dalawa lang ang nakakaalam.

Mga tinging hindi ko kayang titigan ng matagalan.

Dahil baka ako ay matunaw.

"Come back, be here."

Umiwas ako ng tingin. Pero bago pa man aki umiwas ng tingin ay nakita kong ngumiti.

Nang mawala na siya sa paningin ko ay hindi ko mapigilan na hindi ngumiti.

That smile...

That smile... Is for me.

He still remembers me.

* * *

Dobi: Kapag wala kang ginagawa, kung maisipan mong mag-chat or text or call, sige lang. Nandito lang ako

Sophia: Wag na. No need. Baka istorbo lang ako eh

Dobi: Ikaw lang nagsasabi niyan

Sophia: Thank you sa 2 weeks

Two weeks na kasi ngayon mula nang magkakilala kami.

Biruin mo sa 2 weeks na iyon. Nahulog ako sa kaniya kaagad...

Ni hindi ko alam kung anong ugali meron siya. Ni hindi ko alam kung ano ang totoong ugaling meron siya. Ni hindi ko alam kung ano ang totoong pangalan niya. Ni hindi ko alam kung ano ang mga gusti niyang gawin.

Siguro ganoon kapag na-inlove...

First time kung ma-ganito...

Iyong ma-inlove sa taong online ko lang naman nakilala.

Dobi: So nagpapaalam ka na?
Dobi: So, talo ka?
Dobi: Sabi mo walang mang-iiwan?
Dobi: Ikaw naman pala

I gave a sigh.

Sophia: Di ako aalis
Sophia: Di-distansiya lang ako

Muna... Hanggang sa makalimutan kita.

Pero alam kung hindi ko naman kayang gawin iyon. I just hope, maging okay din kami someday, iyong walang awkwardness between our side, iyong tipong magkaibigan lang kami,  iyong tipong walang nangyaring ganito between us.

Dobi: Pero nandito ako eh
Dobi: Stay lang ako dito
Dobi: Pagod na pagod na ako. Sorry for everything

Bakit naman siya napagod?

Sophia: Pagod ka. Nasaktan ako

At malayong magka-pareho ang mga salitang iyon.

Dobi: Pareho lang tayo

Bakit naman?

Sophia: Bakit ka naman nasasaktan?

Dobi: Kasi may nararamdaman ako
Dobi: Hindi ako manhid

Nalulungkot ako lalo.

Dobi: I'll never leave you, I promise

Ayan na naman sa promise na yan...

Nakakasawa na...

I'm done with promises..