Chapter 22

5 0 0
                                        

"Iniisip ka no'n."


"Bakit naman niya kaya ako iispin?"


"Miss ka na niya. Ayie..." sabay sundot sa tagiliran ko ni Shane.


Kapag ito kiniliti ko, ngisay ito sa kalsada ngayon.


Napanaginipan ko kasi ulit si Drixx.


Bakit na naman?


Iniisip na naman ba niya ako?


Eh kung iniisip niya ako? Bakit naman?


Haay ewan...


Bakit ko ba siya iniisip ngayon? He's not even important to me... Anymore.


"Eh si Dobi-"


Tatanongin ko pa sana siya pero pinutol niya na agad ang sasabihin ko.


"Isa pa yon... May something din yon eh."


Ano na namang something pinagsasabi nito?


"And that something is what?", tanong ko sa kaniya.


"I think he likes you."


Napatigil ako sa paglalakad. Kaya tumigil din si Shane.


"Are you sure of what are you saying?", balik kong tanong sa kaniya.


"Oo sure ako."


At unti-unti na akong tumawa. Grabe naman 'to mag-joke. Tiningnan ako ni Shane ng masama kaya tumigil na ako sa pag-tawa.


"Sure ka bang hindi kayo?", tanong ulit ni Shane.


"Hindi nga okay." sagot ko ulit.


"Meron talaga eh."


Sasagot pa sana ako pero pinigilan niya ako.


"Hinay-hinay ka lang sa kaniya. Baka ma-fall ka." at nauna siyang naglakad.


Napahinto naman ako sa sinabi niya.


What if ma-fall nga ako kay Dobi? Saluhin niya kaya ako?


Anong gagawin ko kung hindi niya ako sasaluhin?


Di ko hahayaang mahulog ang puso ko sa kaniya.


Tama na...


Ayoko nang ma-inlove.. Ulit...


🌹 🌹 🌹


Is this the end of all the endings?
My broken bones are mending
With all these nights we're spending
Up on the roof with a school girl crush
Drinking beer out of plastic cups
Say you fancy me, no fancy stuff
Baby, all at once, this is enough


"Hi ate Sophia." kahit naka-earphone ako ay narinig ko pa din ang pag-bati ni Nathalie. At siyempre, hindi naman ako snob.


"Hello." sabi ko naman at sinabayan akong maglakad papasok sa subdivision.


"Ate, nahanap niya na kumuha ng cellphone niya." napatingin naman ako kay Nathalie.


"Paano?", at tinanggal ko ang earphone ko.


Na-isnatch daw kasi ang phone ni Drixx sa labas ng street namin. Ewan ko ba doon, ang laki naman niyang tao tapos ganoon?


Habang naglalakad daw kasi siya ay may biglang humablot ng phone niya. Akala niya daw si Carl lang iyon pero hindi daw pala. Hina oo niya pero naka-motor daw kasi yong humablot kaya tumigil na siya.


"Nakita niya daw yong motor doon sa Purok 4 na ginamit 'nong snatcher." ayon lang yon?


"Eh malay mo, hiniram lang yon?"


"Ewan ko ba doon ate."


Hmm? Ganoon ba mag-isip si Drixx? Malay mo, hiniram lang yon nong magnanakaw? Edi si Drixx pa yong may kasalanan kasi nambibitang siya?

Eh bakit ba ako concern sa kaniya? Hay.. Ewan ko ba sa sarili ko.


Karma na siguro niya yon. Karma na ni Drixx iyon.


At...


Wala na akong pakialam sa kaniya.


I don't fucking care at him...


Never ever...



Happy New Year ulit sa inyong lahat...

I Already Found Him | On-GoingWhere stories live. Discover now