Chapter 21

8 0 0
                                        

"Ano bang ginagawa mo?", tanong ko kay Shane.



"Huwag ka maingay." bulong sa akin ni Shane.



Nagkibit-balikat na lang ako. Paano ba naman kasi nagfi-finger heart siya kay Dobi. At si Dobi naman natatawang nag-finger heart.



Takte... Baka sabihin niya kamay ko yon.



Haays... Nakakahiya talaga itong si Shane kahit kailan.



"Sige na, alis na." sabi ko.



"Wait... Send ka ng pictures mo." sabi niya.



"Para saan?"



"Gagawan ko lang ng portrait." and he smiled.



"Hanap ako mamaya." sabi ko at ngumiti ulit.



Marunong kasi siyang mag-drawing... At hindu lang Marunong, magaliing pa. Kanina kasi ay pinakota niya sa akin ang drawing niya. At alam niyo ba kung anong dinrawing niya? Siyempre hindi...hahahha. Si God ang di-nrowing niya. At hawig na hawig talaga ni God.



"Magsulat ka na." sabi ko sa kaniya.



"Ang sakit na ng ulo ko eh." sagot naman niya.



"Edi mamaya ko na lang gawin."



"December 2 na ipapasa 'to."



"Edi gawin mo na."



"Baka I-reject eh."



"Ayon lang."



"Okay lang... Sanay naman akong nire-reject." at natawa na lang kaming dalawa.



Nagpapatulong kasi siya sa Practical Research nila. I asked him where is his partner. At ang sagot niya ay umalis ito. Grabe naman iyon. Hindi man lang tinulungan itong si Dobi.



"Ui uwi na tayo." sigaw ni Dina. Malapit na kasing mag-eight ng gabi kaya dapat at umuwi na kami.



"Ui uwi na kami ah. Bye." and I waved goodbye.



"Ingat."



"Patayin mo na."



At pinatay na niya.



"Girlfriend na girlfriend ka na niya ah." sabi ni Shane kaya kunot-noo akong napatingin sa kaniya.



"Oo nga, you're acting like you we're together." sabat naman ni Michelle.



Ganoon ba yon? We're just friends, right? Alam kong may something pero ayokong mag-conclude. I want he will do the first move. Not me...



"May something kasi sa inyo." sabat naman ni Lanie.



Eh ano namang something iyon?



"Kasi, nakikita ko sa'yo... Ang saya mo kapag kausap siya.



Ows?



I looked up at the sky full of stars.



I admit that I'm happy with him. But I never feel that I love him.



"Did you already forgotten Drixx?"



Nakalimutan ko na nga ba siya?



I don't know everytime I talk to Dobi. I always forgotten Drixx.



🌹 🌹 🌹



"What are you doing here?", tanong niya sa akin.



"I'm hungry." sabi ko.



"Tatapusin ko lang ito." naghuhugas kasi siya ng plato.



Sa halip na sumagot ako ay kumuha na lang ako ng kawali kaya napatingin siya sa akin.



"Anong gagawin mo?"



"Magluluto?"



At humalakhak siya ng tawa. Anong nakakatawa sa sinabi ko?



"Ano namang lulutuin mo?"



"Scrambled eggs." at humagalpak na naman siya ng tawa.



I just rolled my eyes.



Habang nagpi-prito ako ng itlog at niyakap niya ako mula sa likod.



"Ang cute mo." at tumawa na naman siya. May sayad ba siya sa utak?



"Drixx, I'm here... Oh hi Sophia." at nakita kong ngumiti ang Mama ni Drixx kaya napangiti na din ako.



I opened my eyes and I saw my room.



So, panaginip iyon? Na naman?



Haays Drixx ano bang ginagawa ko sa'kin?



Pinaglalaruan no na naman ba ako tadhana?







Happy New Year... Wish you all the best...



I Already Found Him | On-GoingWhere stories live. Discover now