I Already Found Him | On-Going

Chapter 71

"Sophia, puntahan mo naman si Drixx sa bahay nila." Napa-roll eyes ako sa kawalan sa sinabing iyon ni Mama.

Required ba na pumunta ako sa kanila? Bakit hindi na lang sila Mama?

Look, until now ay nasa war pa rin kami.

At wala akong planong makipag-ayos sa kaniya dahil hindi pa humu-hupa ang galit ko sa kaniya.

It's been 4 days since that happened. At hanggang ngayon ay galit na galit pa rin ako sa kaniya.

"Oh. Bigay mo kay Drixx." At napatingin ako sa upper part ng tupperware na ibinigay ni Mama. Umalis din naman kaagad si Mama nang mabigay niya sa akin ang tupperware.

Isa-isa ko namang tiningnan ang mga laman niyon. Spaghetti, mango graham, biko at fruit salad.

Napaka-dami naman nito? Halatang-halata na mahal na mahal ni Mama si Drixx ah?

Tss.

Imbis na titigan ko lang ang mga pagkaing ito ay nag-tungo na ako sa kanila at kumatok sa kanilang pinto.

Pero ang tagal pa mag-bukas. Psh.

"Ano 'yon?", napatingin ako sa nag-salita na nasa harap ko.

Ang gulo-gulo ng buhok, pawis na pawis, malalaking eye bags. At poker face na humarap sa akin.

Just when I saw his face, all I can say is. Akala ko ba ay galit ako sa kaniya? Pero bakit ko siya di-nescribe? Eh wala naman akong pakialam sa kaniya?

"Pina-pabigay ni Mama." Sabay abot ko pero hindi niya tinanggap.

"Pasok ka." At umalis na siya sa harap ko.

Aba't umalis sa harap ko?!?

Kahit may choice ako na hindi sumunod ay may sariling mundo ang mga paa ko na sumunod sa kaniya. Pumasok ako sa bahay nila at nag-tungo kami sa kusina. Kumuha siya ng dalawang plato at dalawang kutsara. Ako naman ay kahit hindi pa sinasabi ay umupo na ako sa dining table nila.

Habang tini-tingnan ko siya ay parang unti-unting nawala ang galit ko sa kaniya?

Hala! Bakit ganito ang pakiramdam ko? Bakit galit na galit ako sa kaniya tapos bakit ngayong nasa harap ko na siya ay nawala bigla ang galit ko?

Haays.

Nakakainis naman.

Naramdaman kong umupo siya sa tabi ko.

"Sorry." Fuck! Where that came from?

Bakit ako nagso-sorry sa kaniya? Eh hindi naman ako ang may kasalanan from the very start?

Ano ba 'tong ginagawa ko? Nasisiraan na ba ako ng ulo?

"Sorry din." Unti-unti akong napatingin sa kaniya.

Did he say that? Hindi ba siya itong galit na galit sa akin? Galit na galit siya sa akin kahapon? Tapos ito siya ngayon, nagso-sorry?

Paano naman 'yong pag-tulak niya sa akin noon? Ano? Wala na lang iyon?

"Tara kain na tayo?", tumango na lang ako.

"Sorry talaga ah. Hindi na mauulit 'yon. Promise." At hinawakan niya ang kamay ko.

Hindi ko alam pero gumaan ang pakiramdam ko sa ginawa niyang iyon.

Siya lang din pala ang makakapag-pagaan ng pakiramdam ko.

Napangiti na lamang ako...

Sana after n'ong away na iyon ay sana wala ng kasunod na 'yon. Sana mas maging okay ang relationship naming dalawa.

Kahapon ko pa sana ito ipu-publish kaya lang nagpunta kami kila Kuya para makikain. Tapos pagdating naman ng hapon ay naligo kami dagat.

Sorry for the short and sabaw na update. Parang name-mental block na kasi ako HAHAHA

But in the next update, it will be a blast. And maybe it's the end? I don't know. But maybe?

See you in the next update!

🌹 TheGirlLovesRed 🌹