La Escapador

Capitulo 26 - Ang Pagsilip

"Ginoong Alfredo, hindi mo na kailangang maglihim pa sa akin," saad ni Anastacia nang pauwi na sila galing sa Ilog Govantes, habang nakasakay sa kalesa.

Tinignan muna ni Alfredo si Asuncion. Tumango ang dalaga, kung kaya't napagpasyahan niyang sabihin na ang totoo.

"Hindi ko alam kung papaanong nakulong ako sa katawan ng lalaki ngunit pakiramdam ko, isa akong babae," saad niya. May halong kaba at lungkot ang kanyang awra. Huminga siya nang malalim. "Ngunit heto ako, tila nakakulong sa doble-dobleng hawla."

Ipinatong ni Anastacia ang kanyang magkabilang kamay sa balikat ni Alfredo. "Hayaan mo. Sa tuwing makakasama mo kami ni ate, susubukan naming palayain ka sa hawlang iyan nang kahit na saglit lang. Alam kong hindi maiintindihan ng iba ang iyong kalagayan, ngunit tandaan mong hindi kabawasan iyan sa iyong pagkatao."

"Salamat, Anastacia. Tila gulong-gulo na ako. Balot ako ng takot at pagpapanggap. Ngunit nang dahil sa inyo ni Asuncion..." napatingin siya sa dalagang binaggit. "...naranasan kong matanggap kung sino talaga ako."

"Alfredo, kung nais mo ng makakausap, narito lamang kami," pahayag ni Asuncion.

Bumaba sina Asuncion at Anastacia sa kanto na malapit sa kanilang bahay. Nagpaalam muli si Alfredo at nangakong dadalas ang kanilang pagkikita.

"Ate, may inaalala lang ako, " saad ni Anastacia nang makababa sila at tila malayo na ang kalesa. "Hindi ba siya isusumbong ng kutsero sa kanyang ama?"

"Huwag kang mag-alala. Bingi iyong kutsero," saad naman ni Asuncion.

Huminga nang malalim si Anastacia. "Akala ko'y baka mahuli kaagad siya ng gobernadorcillo kapag magsusumbong ang kutsero!"

"Huwag kang mangamba. Matalinong tao si Ginoong Alfredo. At kung gusto niya, makagagawa siya ng paraan. Tignan mo nga, nagawan niya pa ng paraan kung papaano niya makakasama si Ginoong Fernan..." mapahawak sa bibig si Asuncion, naisip niyang may nasabi siyang hindi na dapat sabihin.

"Ate?!" gulat na saad ni Anastacia. "May gusto si Ginoong Alfredo kay Ginoong Fernando?!"

"Shhh, yang bibig mo!" sumenyas siyang hinaan ang boses ni Anastacia.

Natawa si Anastacia. Pati siya'y naisahan din sa planong iyon. Wala palang plano si Ginoong Alfredo na masolo ang kanyang ate, bagkus, plano pala niyang gawing agresibo si Ginoong Vicente at maiwang nag-iisa si Ginoong Fernando para dito ito sumakay.

"Pero ang pagkalunod niya ate, sinadya ba iyon?" tanong ni Anastacia.

"Hindi talaga siya marunong lumangoy," saad ni Asuncion.

"Ngunit tignan mo nga naman ang pagkakataon! Si Ginoong Fernando pa talaga ang sumagip sa buhay niya!" wika ni Anastacia. Naiisip pa rin niya kung papaanong nagkalapat ang bibig nina Fernando at Alfredo. Natawa siya sa kanyang iniisip.

"Kung talagang gusto ka ng isang tao, gagawa at gagawa siya ng paraan upang magkaroon kayo ng ugnayan..." saad ng ate niya. "..gaya ni Casimiro."

Napatigil si Anastacia nang marinig ang pangalang iyon. Tumingin siya sa kanyang ate na nagtataka kung bakit niya binanggit ang pangalan ng binata.

"Anastacia, nakailang sulat na sa iyo si Casimiro," pahayag ng kanyang ate.

Hindi niya alam kung ano ang kanyang mararamdaman. Maiinis ba siya dahil sa kakulitan ng lalaki, o lalambot siya dahil naalala pa rin niya ito kahit nasa Madrid na ito.

Nagpatuloy pa ang kanyang ate, "Ayaw pabuksan ni ina ang mga sulat. Ayon sa kanya, tanging ikaw lamang daw ang makapagbubukas niyon."

"W-wala akong balak sagutin ang kanyang mga sulat. Ipanggatong niyo na lang ang mga iyon," sagot ni Anastacia.