မေ့ရဲ့မမမြိုင်

(Part-28)

Unicode
“အပိုင်း-နှစ်ဆယ့်ရှစ်”

မေတစ်ယောက် လက်ထဲက လွယ်အိတ်ကို အခန်းထဲမြန်မြန်သွားထားလိုက်ရင်း မမမြိုင်ရှိရာမီးဖိုချောင်လေးထဲသွားပြီး အလုပ်ရှုပ်နေပုံရသည့် မမမြိုင်ရှိတဲ့ဘေးနားသွားပြီး ဘာကူရမလဲဟုမေးလိုက်သည်။

"မမမြိုင် ညီမဘာကူပေးရမလဲ"

"ရတယ် ညီမ‌မေ ခနနားပြီးရင် ရေသွားချိုးလိုက်တော့ အမအကုန်လုပ်ပြီးပြီ အရည်ဟင်းလေးပဲ ကျန်တော့တာမို့"

"ဟုတ်ပြီလေ ဒီလိုဆို ညီမရေသွားချိုးတော့မယ်"

မေတစ်ယောက် ရေချိုးထမိန်နှင့် သဘတ်ကိုယူပြီး မနက်ကအတိုင်းအိမ်နောက်ဘက်က အုတ်ကန်ဆီထွက်လာခဲ့သည်။  ကျောက်ပြားကြီးေပါ်မှာမြက်ခင်းေတွကြားစီးဆင်းသွားသည့်ေရနှင့် တဖြူးဖြူးတိုက်ခတ်ေနသည့်လေတို့ဟာ ယခုအပြင်ဘက်ရေချိုးခန်းမှာ သာရရှိနိုင်သော ခံစားချက်လေးတစ်မျိုးပင်ဖြစ်သည်။

မေတစ်ယောက်အုတ်ကန်ထဲကရေအေးအေးများများကို မြန်မြန်ချိုးလိုက်ရင်း အခန်းထဲပြန်ပြေးကာ အ၀တ်မြန်မြန်လဲလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မေတစ်ယောက်ထမိန်မ၀တ်ချင်တော့ပါ ထမိန်၀တ်နေရသည်မှာအချိန်ကြာပြီး မမမြိုင်နှင့်အတူမီးဖိုချောင်၀င်ရမည့်အခိုက်အတန့်မှာ အလွန်အဖိုးတန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အ၀တ်အိတ်ထဲက ရှပ်အကျီအဖြူလက်တိုကိုမြန်မြန်၀တ်ပြီး အမေထည့်ပေးလိုက်သည့် ရှမ်းဘောင်းဘီတစ်ထည်ကောက်၀တ်လိုက်သည်။ မေကမိန်းကလေးလို့သာပြောသည် အ၀တ်စားဆိုလျှင် ဘယ်တော့မျှ မိန်းကလေးဆန်ဆန်မ၀တ်။ ယခုလိုဘောင်းဘီတွေသာ၀တ်သည်၊ အိမ်မလဲ အဖေ့ရှမ်းဘောင်းဘီတွေကြီး မကုန်နိုင်အောင်ရှိနေသဖြင့် ရှမ်းဘောင်းဘီကို အလွယ်တကူ ၀တ်တတ်ေနခြင်းသာဖြစ်သည်။

အကျီလဲလို့ ပြီးတော့ချက်ချင်းပဲ မီးဖိုချောင်ထဲပြေးကာ အရည်ဟင်းကိုစောင့်ရင်း လမ်းေလျာက်နေသည့် မမမြိုင်ကိုကြည့်ပြီး ရုံးကအပြန် ကိုဆာစမ့်ကိုကြွားမိခဲ့သည့် အိမ်မှာစုစောင့်နေသည်ဆို‌ေသာစကားကိုကြားပြီး ရင်ခုန်သံတို့မှာ တာလွှတ်သလိုဆူညံလာရပြန်သည်။