Pasado alas dose na ako ng gabi makatulog dahil hinihintay ko pa sina Auntie upang magbantay sa burol ni Kuya.
Pagkapasok ko'y agad kong ibinagsak ang matamlay at pagod kong katawan sa kama.
'Yon na ang huli kong natatandaan na ginawa ko...dahil nagising ako ngayon na merong katabi.
Medyo mabigat ang kamay niya at nakapulipot pa ito sa bewang ko. Habang ramdam ko namang nakasubsob ang kaniyang mukha banda sa aking leeg dahil ramdam na ramdam ko ang kaniyang mainit na hininga.
Nang tignan ko ang kamay niya'y hindi naman ito kalakihan, sakto lang ang laman.
Pagkatapos ay dumako naman ang mga mata ko sa kuko niya.
Hindi kaya babae ang katabi ko ngayon?
Jusko! Sana nga..
Ipinikit ko na lamang ang aking mga mata bago tuluyang humarap.
At nang dahan- dahan kong imulat ang aking mga mata ay bumungad sa'kin ang mala- anghel na mukha ni Haruto na mahimbing pa rin ang pagkakatulog.
Why is he here? Iniwan niya talaga ang concert nila sa Canada...just to be with me.
Hinaplos ko ang kaniyang pisnge at dinampian ng h*lik ang kaniyang labi.
Tatayo na sana ako nang malakas niya akong hinatak pahiga sa kama.
”Ay! Takahashi!”
He pulled me closer and locked me in his arms.
“ My baby needs tight hugs.” aniya habang nakapikit pa rin ang kaniyang mga mata.
Ito na naman tayo sa maagang pag- iyak.
I sniffed and hugged him tighter. “ Shhhh.... I'm here, I won't leave by your side, my Moonbeam.”
“ Let's heal those scars together...”
I'd be lost without him. Kung wala siya ngayon ay mas lalo sigurong bibigat ang nararamdaman ko ngayon.
“ A-anong oras ka dumating?”
“ 2 am, I guess. Hindi ko na tinignan ang oras, I slept beside you after kissing your forehead.”
“ P-pa'no na yung c-concert niyo? T-they were expecting to see you there.”
“ They'll understand.”
“ P-pa'no kung hindi? B-baka maapektuhan pa ang career mo.”
“ Edi maapektuhan.”
Tinapik ko ang dibdib niya.
“ T-takahashi naman e.”
“ Too bad for them. I finally found my first priority.”
“ Do you want me to get back in Canada?”
“ O-oo...”
“ So, you want me to leave?”
I shooked my head.
“ Therefore, no one will leave.”
He lifted my chin up and kissed my forehead, my nose, my cheek, and my...
“ Dawn, 'nak....”
Agad ko siyang itinulak sa kama at hinulugan siya ng unan sa baba.
Nang buksan ni Mama ang pinto ay kumunot ang kaniyang noo.
“ Nasa'n si Haruto? Hindi ba't dito ko siya pinapasok kagabi?”
“ H-ho?”
“ I-I'm here Tita...” aniya't itinaas ang kaniyang kanang kamay.
YOU ARE READING
TANGLED STARS
Romance"Stars may collide, stars may die, but stars will never get tangled." Meet Hope Dorothea Dawn Villanueva, a 22-year-old Entrepreneur student and the Unica hija of her family. Her family spoils her with love, care, and support. She also has true frie...
