CHAPTER 81

1K 27 4
                                        


“ Like you said, our demand in the Philippines has decreased, so we need to take action on your proposal. I know it’s hard for you, Ms. Villanueva. But we really need to do this or we’ll be in trouble because we’ve already invested a lot in opening the branch.”

“ I-I’ll do my best, Mrs. Brown. I’ll call you as soon as there’s an update.”

Pagkababa ko ng tawag ay agad na lang akong napaupo ng aking ulo sa lamesa.

Pa’no ko siya haharapin ngayong araw? May ihaharap pa ba ako?

Argh! Nakakainis!

I took a deep breath and closed my eyes.

Just think you’re being professional at work. Whatever happened yesterday, forget about it for now.

H’wag na h’wag mo lang siyang titignan sa mata. Dahil matatakot ka lang.

“ Madam?”

Napa-upo ako ng maayos nang marinig ko ang katok ni Ray mula sa labas.

“ Yes?”

“ Hindi ka pa kumakain ng lunch.”

When I checked my watch, it was already 1:03 PM.

Oh my gosh! Masyadong mabilis ang oras. I thought it was still morning.

“ How about you? Kumain ka na ba ng lunch?”

“ Ehe, kanina pa, Madam. May umaya e kaya nakalimutan na rin kitang ayain.”

Binigyan ko naman siya ng patày malisyang tingin, “ Who’s that guy, huh?”

“ Secret muna, Madam. Baka mausog. Pumunta ako rito para tanungin ka kung magpapa-grab ka or magpapasama sa labas para kumain.”

“ No. I’m fine. Tapusin mo muna ang pinapagawa ko sa’yo. I’m just going out for a coffee.”

“ Madam? Okay ka lang?”

I turned around, “ Yeah. Why?”

“ Madam, tumingin ka naman sa bintana. Tanghaling tapat, tirik na tirik ang araw, sobrang init. Tapos magkakape ka?”

“ Y-yeah, iced coffee.”

He sighed, “ But, Madam. Make sure na kakain ka muna ng lunch bago uminom niyan.”

“ Yeah, yeah. I know. I’ll be back at 3:00 pm.”

“ Sige, Madam. Eat well!”

Nilakad ko lang ang coffee shop dahil hindi naman ’yon masyadong malayo sa office.

Nag grab na lang ako at pina-deliver ’yon sa coffee shop.

When I entered, agad na gumuhit ang ngiti sa mga labi ko nang makita kong available ang cappuccino.

“ Good morning, Ma’am! It’s been a while po since nakita kitang pumunta rito.”

“ I-I was just too busy. By the way, can I have Cappuccino Iced Coffee?”

“ Sure, Ma’am!”

“ Thanks!”

At maya-maya rin ay dumating na ang in-order kong pagkain.

While I was busy eating my lunch, napahinto ako ng biglang may umupo sa harap ko.

“ It’s been a long time, Dawn.”

“ Uy! Tim! Kumusta ka na?”

Sobrang laki na ng pinagbago niya kaya muntik pang hindi ko siya makilala.

TANGLED STARS Where stories live. Discover now