𝘿𝘼𝙒𝙉’𝙎 𝙋𝙊𝙑:
Nanatili lang muna ako sa bahay niya hanggang hapon kaya tinext ko muna sina Mama na gagabihin na ako ng uwi.
“ How’s my baby?” nabigla ko nang yakapin niya ako mula sa likod.
Hinawakan ko ang basang ulo niya’t hinaplos ito, “ Sobrang stress na. Ikaw? Kumusta ang plates mo?”
“ I’m done.”
“ Buti ka pa. Kami tambak pa ng gawain before the examination day. Meron pa kaming reporting at kailangan ko pang i-finalize ’yong paper ko sa Thesis.”
“ I can help you.”
“ H’wag na. Kaya ko naman na.”
“ But I can help. I’m willing to help.”
Humarap ako sakaniya’t hinawakan ang magkabilang pisnge niya, “ Kaya ko na nga po. No need na. Okay?”
He wrapped his arms around my waist and pulled me closer to him.
“ Just tell me if you need help.”
“ Thank you.”
“ My pleasure.”
“ Uuwi na ako.”
“ No, let’s eat dinner together. Pinaalam naman kita kina Tito at Tita and they told me na wala pa raw sila sa bahay niyo.”
Wow ah? Nauna niya pa pala akong ipaalam.
“ What do you want to eat?” tanong niya.
“ Ikaw magluluto?”
“ Yup. You want Japanese food?”
“ Sushi lang ang gusto ko.”
“ For main course?”
“ Tinola? Hehe.”
“ For dessert?”
Ang taray, para akong nasa mamahaling restaurant.
“ Wala akong maisip. Ikaw? Anong gusto mo?”
“ Don’t ask me what I want for dessert, baby.”
“ Bakit? Diet ka ba?”
“ No. What I want is a wét one. I’ve been craving it since the day I tasted it, baby. Very fresh and ready to eat.”
He looked at me, “ But it’s not the right time to ask for it. So, what do you want?”
Napalunok naman ako ng sarili kong laway at napahawak ng mahigpit sa pajamas ko.
“ I-ice cream na lang pala.”
“ Okay.”
“ Balik lang ulit ako sa sala.”
“ Sure, baby.”
Pagka-upo ko’y kinuha ko ang mini fan ko’t pinaypayan ko pa ang aking sarili.
Muntik pa akong hindi makahinga kanina. Dapat ba talagang nanatili pa ako rito ngayong gabi?
Nilibot ko muna ang aking tingin at naglibang sa pamamagitan ng pag- titig sa mga larawang naka display sa pader maging sa divider.
Halos pictures ng grupo nila ang nasa pader maging. Nakasabit din ang medals ang certificates niya. Sa dalawang malaking divider ay doon naman nakalagay ang mga trophies niya.
At sa isang divider naman ay family pictures nila. Ngayon ko lang ’to nakita, and really melts my heart.
I wonder kung ano ang laman ng buong bahay niya. Gusto kong maglibot libot pero magpapaalam muna ako.
YOU ARE READING
TANGLED STARS
Romance"Stars may collide, stars may die, but stars will never get tangled." Meet Hope Dorothea Dawn Villanueva, a 22-year-old Entrepreneur student and the Unica hija of her family. Her family spoils her with love, care, and support. She also has true frie...
