“ We will miss you, babe! Take care okay? We’ll plan a trip to the Philippines and visit you soon.”
Kasalukuyan na kaming nasa airport ngayon dahil ngayon na ang alis namin papuntang Pilipinas and Megan’s been giving me these tight hugs nonstop because I’m leaving the States for a month. It’s tough for her too since we’ve been friends for years and this is the first time we’ll be apart in a while.
“ I’m gonna miss you too, babe. You should take care of yourself too.”
“ Take care, Dorothea.” he said and hugged me tightly.
When he hugs me, it’s like he doesn’t want to let me go.
“ Take care of you sister, Leighton.”
“ I will. I promise we’ll follow you to the Philippines and come back here together.” he said and kissed my forehead..
Nang tignan ko naman si Megan ay kilig na kilig lang siya habang pinagmamasdan kami ni Leighton kaya agad na akong kumalas sa pagkakayakap niya sa akin.
“ Madam, halika na. Kailangan na nating umalis.” ani ni Raymond.
“ We’ll go ahead...” paalam ko sakanilang dalawa.
Habang naglalakad kami papunta sa eroplano ay siniko ako ni Raymond.
“ Whowers ’yon, Madam? Akala ko the woman who can’t be moved ka pa rin kay Mr. Blue eyes?”
“ Siya yong tinutukoy ko a hindi ko pa naman suitor.”
“ Madam, naiintindihan ko pa ’yong tight hugs. Pero ’yonh forehead kiss at may pa ‘ we’ll follow you to the Philippines’ iba na ’yon e. Lumalagpas na kayo sa wamport.”
“ Ewan ko sa’yo. Sa tingin ko ay hindi naman yon sa kung ano ang tingin niya sa’kin. Mas importante pa rin kung ano lang ang tingin ko sakaniya.”
“ Lately, hindi ko na kinakaya ’yang mga pa ganern mo, Madam. No’ng nakaraan savage gurl ka tapos ngayon...Owemji, iba talaga ang isang CMO ng Dupioni.”
“ Hindi ko na rin kinakaya ang pagiging OA mo. Sa window seat ako ah.”
Para na lang talaga kaming mag kaibigan nito. Minsan talaga kasi ay ma- pride siya. Buti na lang ay lagi ko pang naaalala na wala na akong mahahanap na assistant na tulad niya.
“ Ms. Villanueva.”
“ Yes, Mrs. Brown?”
“ Get ready, you’re scheduled to meet the engineer. Don’t be late, since he rarely agrees to meet with clients.”
“ B-but that’s not my responsibility, Mrs. Brown.”
“ Well, you don’t have a choice since the three of us were the ones who booked our flights to the Philippines first.”
Argh! I hate this life!
Pero sino nga ba ako para mag reklamo?
Hindi naman siya matandang dalaga, pero kung—ay! Ewan!
“ Keri mo pa ba, Madam?”
“ Y-yeah. Do you think mahahabol ko pa siya? I’ve only got ten minutes or less para makapunta sa meeting place. Baka pwede naman akong ma-late kahit ilang minutes lang. Hindi naman siguro siya mainipin ’no?”
“ Ewan ko na lang din, Madam.”
I think I can’t really make it. Kung meron akong pakpak baka posible pa.
Tanging coffee lang ang ininom ko magdamag dahil meron din akong tinatapos na proposal. Habang si Raymond naman ay panay tulog lang.
Oh I wish I was in his position.
YOU ARE READING
TANGLED STARS
Romance"Stars may collide, stars may die, but stars will never get tangled." Meet Hope Dorothea Dawn Villanueva, a 22-year-old Entrepreneur student and the Unica hija of her family. Her family spoils her with love, care, and support. She also has true frie...
