YAN KOMŞUM

ANLAŞTIKMI?

Lunapark. Dönmedolap. Ay biz resmen dönmedolap da tıkılı kalmıştık.  Anında yerimden kalkıp Rüzgara döndüm ve panikle konuşmaya başladım.

"Rüzgar! Niye durduk ki? Rüzgar çalıştır şunu! Ya kime diyorum ya!"

"Güzelim. Bi sakin ol. Gel otur şuraya. Ben nasıl çalıştırıyım. "

"Rüzgar korkuyorum." Diye fısıldadıģımda gözlerim dolmuştu.

Rüzgar beni kolumdan tutup yanına oturttu. Beni kollarıyla sardı ve fısıldatarak konuşmaya başladı.

"Şşştt! Korkacak birsey yok ki güzelim. Sakin ol!"

"Ya düşersek Rüzgar! "

"Düşmeyiz merak etme. Hem ben varım ya! Korkma sakin! Ağlama güzelim."

"Tamam ama koru bak beni!"

"Tamam hatunum! Korurum seni."

Gözlerim hâlâ dolu doluydu. Dokunsalar ağlarım. Rüzgârın telefonu çaldığında beni bırakmadan cebinden telefonu çıkarttı ve kimin aradığına baktı.

"Mete arıyor." Diye mırıldanınca aklıma Asya geldi ve hemen açmasını söyledim.

"Noldu Mete bir sorun mu var?"

"Ece abya iyimisin?"

"İyiyim aşkım."

"Abya koykma tamammi? Biyajdan çalışcakmış."

"Tamam bebeğim. Sen Merve alanların yanından ayrılma tamammi?"

"Tamam abya."

Telefonu kapattıktan sonra Rüzgara daha çok sokuldum.

Rüzgar konuşunca dikkatimi ona verdim.

"Hep böyle mi kalsak ya?!"

Kolunu çimdikleyip tısladım.

"Düşersek görürsün ama!"

"Düşersek ben seni tutarım." Dediğinde istem dışı kıkırdadım.

"Salak!" Diye fısıldadığımda dönmedolap tekrar dönmeye başladı.

Sonunda aşağıya indiğimizde Asya koşarak kucağıma atladı. Ona  sıkıca sarıldım ve kulağına 'artık gidelim mi?' diye fısıldadığımda o da korkmuş olmalı ki hızlı hızlı kafa salladı.

Diğerlerine dönüp konuşmaya başladım.

"Biz artık gidiyoruz.  Sonra görüşürüz."

"Ben bırakırım sizi."

Rüzgar belimden tutup bizi Lunaparkın çıkışına yöneltti.

Asya koşarak arabanın yanına gitti. Ben de Rüzgarın koluna yapışıp yanağına bir öpücük kondurdum.

"Teşekkür ederim Rüzgar."

"Ne için?"

"Yanımda olduğun için."

"Her zman yanındayım."

"Biliyorum."

Diye mırıldanıp yine öptüm onu. Arabaya geldiğimizde ilk olarak Asyayı bindirdim. Hemen sonra ben Rüzgarın yanına bindigimde Asya konuşmaya başlamıştı.

"Yüzgay abi. Ben yarın didiyorum. Hadi bugün donduyma yemeğe Didelim."

"Hadi gidelim fıstık. Bugün senin istediğin olsun."

Asya ellerini çırpıp 'oleeey' diye bağırmıştı.

Rüzgara baktığımda onunda gülümsediğini görmüştüm.