YAN KOMŞUM

Tatil

7 Ay sonra

"Günler geçti ve sessizleşti bu ev yanıyor. Kanser rengi duvarlar ve Hayaletler var. Bide pazar ve ertesi olunca ben zorlanirim gülümsemem. Yinede sen olunca ben huzur bulur kötü düşünemem. " (son feci bisiklet- pazar ve ertesi)

Derken kapı çaldı. Müzik hâlâ çalmaya devam ederken yavaş hareketlerle kapıya gittim. Ateş elinde paket paket cipslerle kapıda dikiliyordu. Onu içeri aldığımda bir yandan da konuşuyorduk.

"Diğerleri nerde?"

"Gelmediler daha. Miray gelecek dimi."

"Tabiki gelecek."

Okullar kapanmıştı. En büyük sorunumuz olan sınavları atlatmıştık. Genel olarak hepimizin sınavı berbattı. Alışkındık biz bunlara. Temmuz ayındaydık. Kar yağdığı zamandan bu yana baya şey atlatmıştık. Kar nedeniyle bir hafta falan tatil yapmıştık, Miray ve Ateş sürekli kavga edip ayrılmış ve tekrar barişmislardi, Gökçe buzda kayıp kolunu kırmıştı, Toprak hâlâ serseri havalarında dul bir erkek olarak gezmekte, Merve ve Metenin bir oğlu olmuştu. Şaka lan şaka. Hâlâ sevgililer. Sonraaa ben ve Rüzgar iki kere kavga etmiş ve tekrar barışmıştık, Seda ve Deniz mükemmel ilişkilerine devam ediyorlardı, Alara ve Onur sevgililiklerinde bir kademe daha atlamislardı, ablam baran adında bir çocukla nişanlandı veee asıl bomba Elif ve Abim sevgililer.

Ne güzel bir yıl geçiriyoruz değil mi. Kavga, ekşın ve aşk bir arada. Başka ne isterim ayol!

Elif ve Abim aslında bakarsanız çocukluk aşkı gibi birşeydiler. Şu an sevgili olmalarına en sevinen kişi benim diyebilirim. Elif arada sırada benim gibi abime şirkette yardıma giderken birgün pat! Abim Elife çıkma teklifi ediyor. E Elif de tabiki kabul ediyor.

Sonra bide ablam var tabii. Baran enişteyle ünivertenin ilk yılında tanışmışlar aslında. Ama ablam tabiki kimseye sòylememiş. Ben olsam ben de söylemezdim. Çünkü abim bunu duysa gerçekten kötü olurdu. Aslında her türlü biraz kötü oldu. Ablam bize baran konusunu açtığında ailecek yemek yiyorduk. Ablam olan biteni - yani baran enişteyi falan anlatınca abim baya bi sinirlenmiş dört gün ablamla konuşmamiştı. Ama sonuç olarak şu an nişanlıydılar. Ben eniştemi sevmiştim. Çok sıcak kanlı ve tatlıydı.

Merve iki gün sonra istanbula geri dönüyordu. Rüzgarlar da tatil için önce ailelerinin yanına Ardından da buraya gelmeyi planlıyorlardı. Kocamaaan bir aile gibiydik resmen. Çok mutluydum. Umarım bu mutluluğumun acısı sinavlarımdan çıkmazdı. Üniversite için İzmiri istiyordum. O kadar çok istiyordum ki bunu anlamanın imkanı yok! İzmir en birinci tercihim. İkincisi ise Eskişehir. Eskişehir de güzel şehir. O da olmadı artık bakıcaz başımızın çaresine.

Kısa süre sonra Mira, Toprak, Gökçe ve Elif de bize katılmıştı. Ne mi yapıyorduk? Planımız hep beraber oturup sohbet etmek ardından annem, abim ve ablam - abime yardım ediyordu-  işten gelince de hep beraber akşam yemeği yemek. Sonra da bir istanbul türü yapmaktı. Ama akşam yemeği için yemek yapmak yine biz kızlara düşmüştü. İki saate yakın gülüp konuşmuştuk. Akşama doğru ise biz kızlar mutfağa çekilmiş erkekleri ise alışverişe yollamıstik. Akşam yemeği için listemiz şöyleydi:

1)Olmazsa olmaz SALATA
2)PİLAV
3)TAVUK SOTE
4)MERCİMEK ÇORBASI
5)tatlı olarak PASTA

Menü buydu. Pilavı Gökçe, çorbası Elif, salatayı Miray ve soteyi de ben yapacaktım. En son da Erkeklerin getirdiği malzemelerle hep Beraber - erkekler dahil- pasta yapacaktık.

Ve başladık yemek yapmaya. Biraz kazalar atlattiktan sonra yemeklerin çoğu bitmişti. Ateş ve Toprak da alışverişten gelmişti. Miray parmağını kestiği için bant yapıştırırken bunu gören Ateş poşetleri yere bırakıp hızla sevgilisinin yanına uçtu. Onların sevgi gösterisine gözlerimi devirip mutfağa geri gittim. Sotenin altını kapattım ve poşetlerdeki eşyaları yerleştirdim.