YAN KOMŞUM

GÖRÜCEZ

GÜNAYDİNNNN... Umarim beģenirsiniz. Iyi okumalar. :))

Yazımızın ilk ayını tamamlamıştık. Artık yavaştan Ailelerimizin yanına dönmeye hazırlanıyorduk. Ama bu yaz planlarda bir terslik olmuştu. Merve ve ben bu yaz iki ayımızı istanbulda harcamak yerine bir ayımızı Mersinde son ayımızı da İstanbulda geçirmeye karar vermiştik. Evet Mersinde. Rüzgarlarla beraber. Rüzgarların ailesinin yanına. Bilmem anlatabildimmi. 

Rüzgarın annesiyle, yani anne ve babasıyla tanışacağım için çok heyecanlıydım. Arabayla gidecektik. Merve, Mete, Alara bir arabaya, ben, Rüzgar ve Seda bir arabaya binmiştik. Allahım kalbim çıkacaktı yerinden.

Çok uzun bir yolculuk olacaktı. Bu yüzden oyalanmak için yanıma birsürü şey almıştım. Kitap, çikolata, cips, kulaklık, tablet vs...

Kaç saattir yoldaydık bilmiyorum. Ama hepimiz yorgunduk. Hele Rüzgar. En yorgunumuz oydu. Acaba merveler de durumdaydı. Dinlenmek amaçlı gözlerimi Kapattığımda Uyumuştum. Yani Uyumuşum. Rüzgar beni uyandırınca anladım uyuduğumu.

"Ece? Ece? Uyan hadi güzelim! Geldik."

Gözlerim o an açıldı. Geldik! Ay resmeen geldik!

"Ne ara geldik ya!"

Hemen yerimden kalkıp arabadan dışarıya attım kendimi. 

"Seda? Nasılım? Bi sorun yok dimi üstümde başımda?"

"Sakin ol Ece. Kendini beğendirmeye çalışmıyorsun."

Ona 'ciddimisin' der gibi baktım.

"Evet beğendirmeye çalışıyorum!"

Gözlerini devirdikten sonra Arabada ki çantasını almak için hareketlendi. Bu sırada Merveyi gördüm.

Hemen yanına koşup sarıldım.

"Napcam lan ben?"

"Valla hiç bilmiyom Ece. Allah yardımcın olsun."

"Seninde."

Ve Merveden ayrılıp bende çantamı almaya gittim. Dördünün de evleri yanyanaydi ve bu evler kocamandı!  Çantamı koyduğum yerde bulamayınca Rüzgara seslenecektim ki bunu anlamış olan Rüzgar konuşmaya başladı.

"Ben aldım Çantanı. Sen... iyi misin? Bıraz gergin gibisin."

"İyiyim. Sen nasılsın?"

"Heyecanlı."

"Ah sende mi!"

Rüzgar ben öyle deyince gülümsedi ve başıyla onu takip etmemi söyleyerek yürümeye başladı. Herkes evlere dağılmıştı. Merve de Meteyle gitmişti. Rüzgârın yanına usulca yaklaştım ve aklımdaki soruyu sordum.

"Annenlerin benim geleceğimden haberi varmı?"

"Evet. Bir hafta öncesinden haber vermiştim."

Kafamı sallayarak önüme döndüm. Evin bahçe kapısının önündeki iki koruma kılıklı adamlar Rüzgarın elindeki çantaları aldılar. Rüzgârın yanına yaklaştım ve gülümseyerek konuştum.

"Korumalarınız mi var? Neden ki?"

"Poyraz için. "

"Hmm anladım. "

Kocaman bahçeden geçip evin kapısına kadar gittik. Kapıyı çalmadan önce birbirimize baktık ve gülümsedik. İkimiz de gergindik.

Rüzgar kapıyı caldiktan sonra beni kolunun altına aldı. Esmer, hizmetli olduğu belli olan kız kocaman gülümsemesiyle açtı kapıyı.