Forlorn Madness 2

69th Madness

Asha's POV

I don't wanna believe this! I ended up helping Aster.. the one who's using Haru's face now! I FIND IT SO AWKWARD since nasa intensyon ko na patayin si Haru. At hindi ko pa rin nakakalimutan yung ginawa niya sakin back at the hospital!

Bakit ba kasi kailangan siyang tulungan ng prince koooo~

I won't say a word about anything. My prince can read my thoughts anyway, but I want him to know that I swear I'll deal with Aster later?

Gumalaw bigla ng kusa ang aking katawan.. a sign na subjected na ako sa kapangyarihan ng aking prince, kaya nirelax ko ang mga muscles ko.

I moved briskly and then climb up until I'm running on random rooftops. Ang direksyong tinatahak ko ay pakanluran.

Pagdaan ko sa isang matayog na signal tower, pumaling paitaas ang ulo ko. I saw my prince standing on the highest peak... he wanted me to know where he was.

Sandaling nagtama ang aming mga paningin. Ang cool niyang tignan ee. Sumasabay sa hangin ang mga hibla ng kanyang Chesnut hair, while the hem of his long jacket sways behind him.

I love you. If ever you're reading my mind right now... Susundin ko ang lahat ng iuutos mo. Wag ka sanang magkaroon ng dahilan para idump ako.. kasi hindi na ako sanay na malayo sayo.

Too bad dahil saglit lang akong nagstay. I picked up a fast pace again, and was headed to the Basilica.

Pagdating ko sa aking intended spot, dinaig ko pa si Spiderman sa pag akyat ng bell tower. At un sa mismong bintana ng bell tower, hinila ko ang rope at pinatunog ang kampana.

Sooner or later, tiyak na dito na magsisipuntahan ag mga undead. Sinabi sakin ng Prince ko na hindi naman na talaga nakakakita ang mga undeads. They just react to the sounds and smells.

Hindi ako natatakot? dahil alam kong nandiyan ang beloved prince ko para iguide ako. At hindi niya ako pababayaan.

DONGGGG?!

After my last pull on the rope, biglang gumuho yung kisame sa ibabaw ko. May mga kalapating nagsiliparan papasok na sinundan ni prince Kan. He immediately pulled me close to him when he saw me.

Nagtipun tipon ang mga kalapati hanggang sa bumubuo na yata sila ng shape ng tao... particularly a woman.

Nagmorph ng tuluyan ang mga kalapati into a real girl! Nakasuot siya ng mahabang puting gown na may run ng dugo sa kaliwang side ng skirt. Parang nakita ko na siya pero hindi ko masyadong maalala.

"PAKIALAMERO! MAGBABAYAD KAAAAA!" singhal niya.

Nacoconfuse ako... kasi hindi ko alam kung bakit siya galit na galit samin like we killed her dog or whatever. Lumingon ako sa aking prince, hoping for some explanation of sorts.