Forlorn Madness 2

38th Madness

Cerylle's POV

 

Nagkakagulo ang buong Area 1 nang aming naabutan. Agresibo ang lahat ng undead pero di pa malinaw ang sanhi ng kanilang behavior. Pupwedeng may kumokontrol sa kanila, nakaamoy ng lansa, o di naman kaya ay naactract sila ng napakalakas na ingay.

We came here with the help of Kan's teleportation. I'm so glad na napilit ko siyang sumama sakin kahit ayaw niya.

"Mauna ka." itinulak ni Kan ang kanyang rod paabante. Hindi pala ganun ka-nice ang turing niya dun. Sana lalake na lang ang kinuha niyang rod para di justified ang kanyang pagiging brute. Pero di ako nagcomment or anupaman. Issue nila yun bilang partners; or as Kan put it, as master and slave.

Pumulot ako ng weapon na nadaanan ko lang— a machete. Iniabot ko yun kay girl. Inismiran niya ako at first. Ang ginawa ko, sapilitan ko iyong ipinahawak sa kanya. "Rod ka hindi ba? Kailangan mo ng sandata. Babae ka pa naman." inistress ko talaga yung word na 'babae' para tamaan naman si Kan kahit paano. Halata naman kasi yung criteria niya kung bakit itong si girl ang napili niya: maganda, maputi, at sexy.

I think I saw a look of pure fear in the rod's eyes. I glanced at my elder brother. Relax na relax siya ah?

"Even if I can't read your mind Cerylle, alam ko kung ano ang sinasabi niyang ekspresyong ng mukha mo. Kung naaawa ka sa rod ko, perhaps you could exchange places with her?" aniya, and then inakbayan niya ako. "You want me to convert you?"

Iinalis ko agad ang kanyang braso sakin. "—Come on, that's the last thing I'd ever do in my life! Atsaka sinabi sakin ni ina na special ang case ko. No vampire can convert me. I 

have to recover my soul."

"Eh di ba nakay Aster yun? Kawawa ka naman... Tatanda ka sa katawang yan. You'll eventually lose your youth and beauty..."

I know that. Kailangan kong bumalik sa dati. I have to be immortal again para makasama ang pinakamamahal ko. Yet I can't decide. Kasi kapag pinili kong maging vampire ulit, Aster will be gone—

Gone...

"—SA BANDA DUN!" itinuro ni Kan yung site ng pinakamalaking commotion. "Dito muna tayo. I can still sense a bunch of necromancers out there."

Dito muna kami?! I can't wait anymore! Sobrang anxious ko na! I waited anyway. Wala naman akong magagawa since wala akong kapangyarihan. I'm dead useless!

"—Umalis na sila. Chance na natin ito." sa wakas ay sinabi rin ni Kan ang magic words.

His rod tackled some undeads ahead of us. Gumagalaw siya na parang isang trained assassin. She's a total badass na di malabong maging annihilating machine in the future.

"Hanggang ngayon ay di ko pa alam ang pangalan niya." sabi ko kay Kan.

"Anastacia Dupre. Asha is her petname."

Tumango tango ako. We reached the rotunda in no time. May something na nakakapagdivert sa mga zombie kaya—