ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 75

သူငယ်တန်းကျောင်းမှာ အကြာကြီးနေခဲ့ရလို့ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ကလေးက နည်းနည်းစိတ်မရှည်ဖြစ်လာတော့သည်။

ချုးရှောင်နှင့်လင်းဖန်ရောက်သောအခါ ဆရာမက သူ့ကိုမခေါ်ခင်မှာပဲ ကလေးက ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက်သူ့ကို ဘယ်သူမှမခေါ်တော့မှာကိုကြောက်ရွံ့ကာ လင်းဖန်ဆီသို့ပြေးလာခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြေးပြီးနောက် လင်းဖန်ဘေးတွင်ရပ်နေသည့် ချုးရှောင်ကို ရုတ်တရပ်တွေ့လိုက်ရသည်။

လဲ့လဲ့မျက်နှာက ပိုရွင်ပြလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အမူအရာပေါ်လာတယ်။ ပြီးတော့ သူက ချုးရှောင်ရှေ့ကိုပြေးသွားတယ်။

လဲ့လဲ့က ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ချုးရှောင်ကို မျက်လုံးတောက်တောက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဉီးဉီးလှလှ"
လင်းဖန်က သူပြောတာကိုနားလည်ပြီး သူ့ပါးစပ်ကိုဖုံးဖို့ကြိုးစားပေမယ့် အရမ်းကို နောက်ကျသွားပြီ။

ချုးရှောင်ကို သူ့ကိုလှတယ်လို့ ချောတယ်လို့ပြောတာတို့ကို မကြိုက်ဘူးမို့လား?

သူက လဲ့လဲ့ရဲ့တည်နေရာကို လျစ်လျူရှု့ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းတော့တယ်။

နေအုံး! အရင်တစ်ခေါက်က လဲ့လဲ့က ငါ့နေရာမှာ ချုးရှောင်ရဲ့ ဓာတ်ပုံကို တွေ့ခဲ့သေးတာပဲ။ ဆုံတွေ့မှုလို့ မခေါ်သင့်တဲ့ တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုကနေ ဘာလို့ အသေးအမွှားလေးကအစ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ရင်းနှီးလာကြတာလဲ...

ပြီးတော့ဦးဦးလှလှ... အိုး... လင်းဖန်သည်
ချုးရှောင်၏မျက်နှာကို မသိစိတ်ကနေပြီး စိုက်ကြည့်မိလိုက်သည်။

သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တာကတော့ အစတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုံခြင်းမှလွှဲ၍ ချုးရှောင်တွင် ဒေါသ ဒါမှမဟုတ် စိတ်အနှောက်ယှက်ဖြစ်စေသည့် အမူအရာမျိုးမပြခဲ့ပေ။

"ဒါမင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲညီလေးလား?"

ချုးရှောင်သည် လင်းဖန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟမ်း..."

"ဟုတ်တယ်သားက သူ့ညီလေး သားနာမည်က လဲ့လဲ့ပါ ဦးဦးလှလှ သားကို ရှောင်လဲ့လို့ခေါ်လို့ရပါတယ်"