ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 94

"အား..."

နောက်နေ့မနက်မှာ အရက်နာကျခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေပေါ်လာသည်။ ခေါင်းကိုက်ခြင်း ကြောင့် ချုးရှောင်မျက်မှောင်ကြုံသွားသည်။ ဒါကလည်း လင်းဖန်ကိုပါ နိုးစေခဲ့သည်။

အဟမ်း..တကယ်တော့ လင်းဖန်ကနိုးနေတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အိပ်ချင်ဟန်ဆောင်နေတာဖြစ်သည်။

"ခေါင်းကိုက်နေတာလား"

ချုးရှောင်က သူ့မျက်ခုံးတွေ ပွတ်သပ်နေတာကိုကြည့်ရင်း လင်းဖန်မေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူသည်လဲ့ဝူ အရက်လဲ လိုက်တာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး တွေးနေမိသည်။

အဲ့ဒီကြမ်းတမ်းတဲ့လူကို သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့သားကို သူငယ်တန်ကျောင်းသို့ ပို့မည့်လမ်းတွင် လဲ့ဝူတစ်ယောက်ရုတ်တရပ် နှာချေသွားသည်။

"ချီး..ရာသီဉတုပြောင်းလဲသွားတာလား? ဘာလို့အအေးပတ်သလိုခံစားနေရတာလဲ?"

သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ သိုးမွေးဉီးထုပ်ကိုတို့ထိလိုက်ကာ တွေးတောရင်း သူ့သားကို သူငယ်တန်းကျောင်းသို့ ဆက်လတ်ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် လင်းဖန်၏ မေးမြန်းမှုကိုကြားသောအခါ ချုးရှောင်က ဒေါသတကြီးနှင့်ခေါင်းညိမ့်ပြသော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။ အခုခေါင်းကိုက်ရုံတင်မဟုတ်ပဲ လည်ချောင်းလည်းနာကျင်နေသည်။ ပြီးတော့ အဲ့တာတွေက အရေးကြီးဆုံးမဟုတ်သေးဘူး။

အရေးကြီးဆုံးအချက်က သူ့တစ်ကိုယ်လုံးနာကျဉ်ကိုက်ခဲနေပြီး အင်အားမရှိသ လိုခံစားနေရသည်။ ဆေးအာနိသင်ရဲ့တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့အချိန်ထက် အဆတစ်ရာပိုမသက်မသာဖြစ်ခဲ့သည်။

လေးလံ တဲ့ထရပ်ကားတစ်စီးက တက်နင်းထားသလိုခံစားရသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးနာကျင်နေရပြီး ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့လူတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်တာထက်တောင်ပိုဆိုးသေးသည်။

အထူးသဖြင့် ခါးနှင့်ပေါင်ကြားက အရာပါပဲ။ ဒါတွေအားလုံးရဲ့ တရားခံ မဟာရာဇဝတ်ကောင်ကတော့ ဝမ်းသာအားရနဲ့ရှက်ရွံစွာပြုံးနေတဲ့ ဒီလူယုတ်မာဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။ ဒါကို တွေးရင်း ချုးရှောင်သည် လင်းဖန်ကို မစိုက်ကြည့်ပဲမနေနိုင်တော့ပေ။