ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 100

မနာလိုတာ.. .

ဒီစကားလုံးကိုသူတွေးလိုက်တဲ့အခါမှာ လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

တစ်ချို့အရာတွေကို သူလျစ်လျူရှုခဲ့တဲ့နောက်ပိုင်းမှာ နားလည်ရခက်လာခဲ့တယ်။ ထို့နေ့က ကုဇီမင်ရောက်လာပြီး နောက်ချုးရှောင်၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသည့်သဘောထားသည် ရုတ်တရပ်အေးစက်သွားခဲ့သည်။

အတိအကျပြောရ ရင် ရွံရှာနေသည့်ပုံစံဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည်ချုးရှောင်၏ သဘောထား ရုတ်တရပ်ပြောင်းလဲသွား သည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်သူသည် ဆေးကိုသာအပြစ်ပုံချနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကုဇီမင်ရဲ့ စကားကိုနားထောင်ပြီးနောက်ချုးရှောင်၏ခုခံမှုသည်မတော်တဆတစ်ခုသာဖြစ်တယ်လို့ လင်းဖန်မထင်တော့ပေ။

ဒါဆို အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ချုးရှောင်ကမနာလိုဖြစ်နေတာလား?

ကုဇီမင်ကြောင့်လား?

လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်တွေးနေခဲ့သည်။ ချုးရှောင်သည် ကုဇီမင်၏တည်ရှိမှုကိုမကျေနပ်သောကြောင့် ကုဇီမင်နဲ့သူနဲ့ ဆက်ဆံရေးအကြောင်းကို ရုတ်တရပ်မေးခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ မနာလိုစိတ်ကြောင့် မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြစ်လာတာပဲ။ ပြီးတော့ သူ့အကိုလိုသဘောထားတဲ့ အကိုဇီမင်နဲ့တစ်ခုခုရှိနေတယ်လို့ခံစားမိလို့ သူ့ကိုမထိစေချင်ဘူး အဲ့လိုလား? ထိုအတွေးကြောင့် လင်းဖန်၏နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွင်မှုတွေက ထိန်းမရသိမ်းမရဖြစ်လာပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့် ကွေးသွားသည်။

အဲ့ဒီလိုဖြစ်ရမယ်!

ဒါဆိုချုးရှောင်က သူ့အပေါ်ခံစားချက်ရှိသင့်တယ်မဟုတ်လား?

မဟုတ်ရင် ချုးရှောင်လိုလူတစ်ယောက် အဲ့ဒီအရာတွေလုပ်ပေးပြီးကူညီပေးမှာလား ဒါမှမဟုတ် အဝတ်အစားတွေ လျော်ပေးမှာတဲ့လား ချုးရှောင်လိုမာနကြီးတဲ့လူတစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုးတွေလုပ်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူခွင့်ပြုမှာတဲ့လား။

ထို့အပြင် ချုးရှောင်သည် ဖန်းမင်အတွက်ခံစားချက်ရှိလာသလို သူ့အတွက်လည်း ဘာလို့ခံစားချက်မရှိလာနိုင်ရမှာလဲ?