ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 49

Part 49.
လင်းဖန်ရဲ့ခက်ခဲတဲ့ရပ်တည်ချက်။

လော့လိက သူ့ရုံးခန်းကိုလာဖို့ခေါ်တော့ လင်းဖန်အရမ်းအံ့ဩသွားသည်။

'လော့လိက ချူးရှောင်နဲ့အခုလေးတင်ဖလစ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား သူတို့အပြင်ကိုဒိတ်ဖို့ ဘာလို့မသွားကြတာလဲ?'

ရုံးခန်းထဲတွင် လော့လိကိုကြည့်ရတာမပျော်ရွင်ဖြစ်နေသည်။

"မင်းတခြားကျောင်းသားတွေကို ရိုက်ခဲ့တာလား?"

သူ့မှာလုပ်စရာတွေအများကြီးရှိတယ်။ သူ့တပည့်တွေဆီက ဘာဒုက္ခမှမလိုချင်ဘူး..

လင်းဖန်က ပြန်မဖြေပဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

'အဲ့ဒီလူရမ်းကားတွေ သူ့ကိုအနိုင်ကျင့်ခဲ့တုန်းက ဘယ်သူမှသူတို့ကိုဆူပူခြင်းမရှိခဲ့သလို တာဝန်ယူခြင်းလည်းမရှိပေ။ ဘယ်လိုတောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်သလဲ'

"မင်းရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်ရန်ဖြစ်တာလို့ ယူဆထားလို့ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းကိုအပြစ်တွေအများကြီးပေးမနေတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သုံးသပ်ပြီး အဲ့ဒီကျောင်းသားတွေကို တောင်းပန်ရမယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့မိဘတွေကလည်း မင်းကိုဆေးဖိုးပေးစေချင်နေတယ်။"

လင်းဖန်က
"ကျွန်တော် အမှားလုပ်မိတယ်လို့မထင်ဘူး"

သူသည် လော့လိရဲ့ရှေ့တွင် ရှက်ရွံပြီး နာခံတဲ့ပုံစံဟန်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲ ကော်ဖီဆိုင်က မြင်ကွင်းကို ပြန်သတိရသွားပြီး ဟန်ဆောင်ချင်စိတ်မရှိတော့ပေ။

လင်းဖန်၏သဘောထားပြောင်းလဲခြင်းသည် လော့လိကိုအံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

လင်းဖန်ရဲ့ မျက်နှာကို ပထမဆုံးအကြိမ်သေချာလေ့လာမိသွားသည်။ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေမှာ
နားမလည်တော့တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေရှိနေသည်။

'သူ့ရဲ့မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံမှုတွေမရှိတော့တဲ့အပြင် သူ့စကားကိုလည်းမနာခံတော့ဘူး သူသိသိသာသာကိုပြောင်းလဲသွားတာပဲ ငါဒါကို အရင်ကတည်းက သတိထားမိသင့်တယ်။

သူကလူကြိုက်များလာတဲ့အပြင် ကျောင်းဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားမှာတောင် ကျောင်းသားကိုယ်စာလှယ်အဖြစ် ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ မိန့်ခွန်းပြောခဲ့သည်။