ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

part 56

Part 56.
သူ့ကိုအိမ်သို့ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း။

လင်းဖန်သည် စာသင်ချိန်တစ်ချိန်လုံးစိတ်လွတ်နေခဲ့သည်။

ကျောင်းမှထွက်ကာ အိမ်သို့ပြန်သည့် လမ်းတစ်လျောက်လုံးအာရုံပြန့်လွင့်နေသည်မှာ လမ်းလျှောက်နေသောလူသေကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေတယ်။

လဲ့ဝူဆီမှ ဖုန်းဝင်မလာမချင်းထိုကဲ့သို့ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဟယ်လို"

"ဘောစ့်"

လဲ့ဝူ၏အသံလိုင်းသည် တစ်ခြားတစ်ဖက်မှထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့အသံတွင်စိုးရိမ်သည့် အရိပ်အယောင်များထင်ဟပ်နေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"အ...အခုပဲ မျောက်က ဖုန်းဆက်ပြီးလွတ်သွားပြီလို့ပြောတယ်"

"ချုးရှောင်လား?"

"ဟုတ် တောင်းပန်ပါတယ်ကျွန်တော်တို့တာဝန်မကျေခဲ့ဘူး"
လဲ့ဝူ၏လေသံမှာ အပြစ်ရှိသောအသံဖြစ်နေသည်။

လင်းဖန်သည်အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာစီစဉ်ခဲ့သည်။ ရန်သူကိုပေါ့ပေါ့တန်တန်သဘောထားမိခြင်းကသူတို့ကျရှုံးသွားရတဲ့အကြောင်းအရင်းပါပဲ။

ချုးရှောင်သည် သူ့ရဲ့လက်စွပ်တွင်ဓားတစ်ချောင်းသိမ်းထားလိမ့်မယ်လို့ သူတို့မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။
ထို့ကြောင့်ချုးရှောင်သည် အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

အခင်းဖြစ်သည့် နေရာတွင် သူမရှိသော်လည်းချုးရှောင်၏လွတ်မြောက်မှုအတွက် သူ့တွင်တာဝန်ရှိသည်ဟု လဲ့ဝူတွေးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက လင်းဖန်ပေးထားတဲ့တာဝန်ကိုမပြီးမြောက်ခဲ့ပေ။

"ဘောစ့်သူဆေးထိုးထားလို့ အဝေးကြီးမပြေးနိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်သူ့ကိုအနီးတစ်ဝိုက်မှာ ရှာကြည့်လိုက်ရမလား?"

"မေ့လိုက်တော့မင်းတို့တွေ ပြန်လာခဲ့တော့"

"ဒါပေမဲ့..."

လင်းဖန်က လဲ့ဝူကိုစကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျားနဲ့ သူ့လူတွေက ချုးရှောင်ရဲ့လူတွေကို အချိန်ဘယ်လောက်ဆွဲထားနိုင်မယ်လို့မင်းထင်နေလဲ?"