ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 63

ဖန်းမင်အကြောင်းကိုတွေးမိခြင်း။

"အင်းးးး"

နာကျင်ခြင်းတစ်ချို့ စိတ်မရှည်ခြင်းနဲ့ဖော်မပြနိုင်တဲ့ ညှိ့ယူမှုတို့ဖြင့် ရောစပ်နေတဲ့ညည်းသံကို အရင်ညတွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမကြားရပေ။

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့မှာတော့ ချုးရှောင်က တံခါးကိုလော့မချထားသလို လင်းဖန်ကိုလည်းထွက်သွားလို့မပြောခဲ့ပေ။

"ရေနည်းနည်းလောက် သောက်ချင်လား?"

လင်းဖန်က အိပ်ရာပေါ်မှာ ကွေးနေတဲ့ချုးရှောင်ကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ်...မလိုဘူး..ကျေးဇူးပဲ"

ချူးရှောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ့အသံကိုထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ အဲ့တာကိုပြောရရင် ချုးရှောင်က လင်းဖန်ရဲ့မေးခွန်းကို ပြီးခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပထမဆုံးအချိန် ပြန်ဖြေခဲ့တာဖြစ်သည်။

ကျေနပ်သင့်လား?

ဂုဏ်ပြုသင့်လား?

သူနှစ်ခုလုံးကိုခံစားရမှာလည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့်အခုလင်းဖန်ကတော့သူဉီးနှောက်ထဲတွင်ဘယ်လိုခံစားချက်မျိုးထုတ်လွှတ်သင့်လည်းဆိုတာကိုသူအမှန်တကယ်မသိတော့ပေ။

"အိုး.."

လင်းဖန်က တိုးတိုးလေးပြန်ဖြေလိုက်ပြီးတော့ သူ့ဘေးက စားပွဲပေါ်မှာ ဖန်ခွက်ကို တင်ထားလိုက်သည်။

သူအေးစက်နေတာမျိုး မဟုတ်ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ လင်းဖန်ဟာ ချုးရှောင်ကိုရင်ဆိုင်ဖို့ ဘယ်လိုအမူအရာမျိုး ထိန်းထားရမယ်ဆိုတာကို မသိတော့ပေ။

မူလကတော့ သူ့ရဲ အရင်ဘဝကော ဒီဘဝမှာပါ ရန်သူဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူနာကျင်နေတာကို ကြည့်ပြီး ပျော်ရွင်နေရမှာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမလုပ်နိုင်ခဲ့ပါ။ လင်းဖန်ရဲ့ နှလုံးသားက သူမျှော်လင့်ထားသလို ပျော်ရွင်နေတာကော ကျေနပ်နေတာကော မခံစားရပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ သူအခု ဒေါသထွက်နေသလိုတောင် ခံစားနေရသည်။ ဟုတ်တယ် တစ်ချို့ ဒေါသအမျိုးအစားကိုတော့ ဘဝင်မကျဖြစ်နေတယ်လို့ပြောလို့ရတယ်။