ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 81

"ဆရာ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့အဲ့လိုမေးတာလဲ?"

လင်းဖန်က မျက်ခုံးပင့်ကာ ဖော်ရွေသောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ လင်းဖန်သည် လော့လိ၏ ရုတ်တရပ်မေးမြန်းမှုနှင့် ပတ်သတ်ပြီး သံသယလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး မင်းရဲ့အတန်းပိုင်ဆရာတစ်ယောက် အနေနဲ့ မိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို ငါဒီတိုင်းတွေးမိပြီး မေးကြည့်ရုံပါ"

လော့လိက ဟန်ဆောင်မှုကင်းပြီး ရည်မွန်တဲ့အမူအရာဖြင့် ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

တကယ်လို့ သူ့အရင်ဘဝမှာသာဆိုရင် လော့လိရဲ့ဒီလိုစကားတွေကို ကြားရင် ဝမ်းသာအားရနဲ့ခုန်ပေါက်နေလောက်ပြီ။

ဒါပေမယ့် အခုကတော့ အဲ့တာက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ပဲထင်တော့တယ်။ လော့လိက သူ့ကို ဂရုစိုက်တယ်? ပြီးတော့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာလေ? ဟဟား ဒါဘယ်လိုဟာသမျိုးလဲ?

လင်းဖန်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး

"အိုး"

လင်းဖန်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုတဲ့ပုံစံတွေက လော့လိ၏မျက်လုံး များတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် ရွံရှာမှုအရိပ်အယောင်များပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းကို ကောင်းစွာဖုန်းကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

"မင်းအဖေက တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပြီး မင်းအမေကလည်း မင်းနဲ့အတူ မနေတော့ဘုးလို့ကြားတယ်"

"ဟုတ်..."

တကယ့်ကိုကောင်းကောင်းစုံစမ်းထားတာပဲ။

"အဲ့တာဆို မင်းတစ်ယောက်ထဲလား?"

လော့လိရဲ့မျက်လုံး များတောက်ပစွာ မေးလိုက်သည်။ ဒါကသာမာန်မေးမြန်းတဲ့ ပုံစံဆိုပေမယ့် လင်းဖန်ကတော့စစဉ်းစားနေပြီ ဖြစ်သည်။

လော့လိလို လူမျိုးက တခြားအကြောင်းပြချက်မရှိပဲ ကျောင်းသားရဲ့မိသားစုအခြေအနေကို ဂရုစိုက်ဖို့ သူ့တန်ဖိုးရှိတဲ့ အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးမည့်သူမျိုးမဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ ဒီလိုအရာတွေကိုလည်း လော့လိက ဂရုစိုက်နေမှာမဟုတ်ဘူး။ လင်းဖန်ရဲ့မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းသွားသည်။