ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 99

"အကိုဇီမင်"

တံခါးဝတွင်မတ်တပ်ရပ်နေကာသော့ဖွင့်ရန်ပြင်နေသာကုဇီမင်ကိုကြည့်ပြီးလင်းဖန်အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

ဒီအကြောင်းကိုပြောရရင် ကုဇီမင်ဆီမှာ သူ့အိမ်သော့ရှိနေတာ မထူးဆန်းပါဘူး။ အရင်က သူတို့က အိမ်နီးနားချင်းတွေဖြစ်ပြီး အများအားဖြင့်တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မရင်းနှီးကြပေမယ့် နေ့တိုင်းလိုလို တွေ့နေ ရသည်။

ကုဇီမင်က သူ့ကိုငယ်ငယ်ကတည်းက အာရုံစိုက်ထားပြီး သူနဲ့အတူကစားခဲ့တဲ့တစ်ဉီးတည်းသောလူဖြစ် သည်။ အမေဖြစ်သူက ညဘက်မှာ ရည်းစားတွေနဲ့အပြင်ထွက်လေ့ရှိတာကြောင့် ကုဇီမင်ကို သော့ပေးပြီး လင်းဖန် ငတ်မသေအောင် ဂရုစိုက်ဖို့အကူညီတောင်းခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကုဇီမင်သည် အဝေးသို့ထွက်သွားပြီး လင်းဖန်၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း စွဲလမ်းခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

"ငါတို့တွေ့တာ ပထမဆုံးလည်းမဟုတ်တော့ပဲနဲ့ မင်းငါ့ကိုတွေ့ရင် အရမ်းအံ့ဩနေစရာမလိုပါဘူး ဟုတ်တယ်မို့လားဖန်"

လင်းဖန်က သူ့ကိုဗလာကျင်းနေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ကြည့်နေတာ မြင်တော့ ကုဇီမင်က စနောက်လိုက်သည်။

"အာ..မဟုတ်ပါဘူး..ငါနည်းနည်း ထင်မထားလို့ပါ"

ကုဇီမင် လာလည်တာနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး သူအနည်းငယ်အံ့ဩမိသွားသည်။ ကုဇီမင်က နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်တုန်းက လာခဲ့ပေမယ့် သူနောက်ထပ်လာမယ်လို့မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ပိုအရေးကြီးတာက သူမူလကအပြင်ထွက်ဖို့ စီစဉ် ထားတာပဲ..

"မထင်ထားတာကဘာလို့လဲ စနေနေ့မှာ ငါဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူးလေ မင်းကိုလာပြီး ဂရုစိုက်တာ ပုံမှန် ပဲမဟုတ်ဘူးလား"

ကုဇီမင်က လင်းဖန်ကို မျက်တောင်ခတ်ကာကြည့်လိုက်ပြီး

"ဘာလဲ အပြင်သွားမလို့လား"

"အင်း.."

"ဒါဆို ငါမင်းကို နှောက်ယှက်သလိုဖြစ်သွားလား?"

"မဖြစ်ပါဘူး အဲ့ဒါက အရေးကြီးတာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး"

အရေးမကြီးဘူးလား?