ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် [ဘာသာပြန်]

Part 77

မနေ့ညက ချုးရှောင်သည် လင်းဖန်ကို ထွက်သွားရန်မပြောခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် လင်းဖန်သည် ချုးရှောင်ရဲ့သဘောထားက သူ့ကိုနေလို့ရတယ်လို့ဟု နားလည်ခဲ့သည်။

အဲ့တာကြောင့် သူတို့မနက်နိုးသောအခါ သူတို့တွေက အိပ်ရာတစ်ခုထဲ ခေါင်းအုံးတစ်ခုထဲကို မျှဝေခဲ့တယ်လို့ပြောလို့ရတယ်။ လင်းဖန်နိုးလာသည်နှင့် ချုးရှောင်၏မျက်လုံးများလည်းပွင့်လာသည်။

မနေ့ညကဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကိုတွေးရင်းသူတို့နှစ်ယောက်တိတ်တဆိတ် နားလည်မှုတစ်ခုရှိခဲ့ပေမယ့်... တဖြည်းဖြည်းလေထုက အဆင်မပြေဖြစ်လာသည်။

မဟုတ်သေးဘူး အနည်းငယ်နူးညံ့နေတယ်လို့လည်း ပြောလို့ရတယ်။

"အဟမ်း..ငါမနက်စာသွားပြင်အုံးမယ်"

"အင်း.."

"ဘာစားချင်လဲ"

ချုးရှောင်ရောက်ကတည်း သူ့မနက်စာက ပိုချမ်းသာလာတယ်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်"

ချုးရှောင်က ခနရပ်လိုက်ပြီး

" ငါဆိုလိုတာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ရတယ်လို့ပြောတာ"

"အမ်း..ကောင်းပြီ ခနလေးစောင့်"

လင်းဖန်က ပြောပြီးအိပ်ရာပေါ်မှထလိုက်သည်။

"ခနစောင့်"

"ဟမ်း."

"ငါလည်းမင်းနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်"

ချုးရှောင်၏ ဒီလိုမျိုးတောင်းဆိုမှုကို အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာတော့ခေါင်းငြိမ့်ကာ

"ကောင်းပြီလေ"

ထိုးဆေးနှင့်ပတ်သတ်ပြီးဆေးရုံတွင်ဒါရိုက်တာချန်းကညွှန်ကြားခဲ့သည်။ချုးရှောင်ခန္တာကိုယ်ထဲက ဆေးသည် ညဘက်တွင် အမှန်တကယ်သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် နေ့ဘက်တွင်လည်းအလွန် ထိရောက်မှုရှိနေဆဲပင်။

"ငါမင်းကိုကူညီပေးရမလား"

လင်းဖန်ကမေးလိုက်သည်။

"အင်း.."
ချုးရှောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် လင်းဖန်အံ့ဩသွားပြန်သည်။