Not A Bad Thing (Book One)

Chapter 51 - My Hubby

It's been a week and I'm still inside my bedroom and still resting. May mga naiwan pa ring bakat ng mga pasa sa balat ko pero mas maayos na kumpara nung sariwa pa ang mga ito. Nung una kasi konting hawi lang napapangiwi na ako sa sakit. It's better now.

Noong araw na iyon, nakauwi kaming nakayakap lang ako kay kuya Tao pero naramdaman ko na pagdating namin sa ospital kinuha na ako ni hubby mula sa kanya hanggang sa makauwi kami ng bahay. He was holding me so tight as if he'll kill if someone else gets me.  

I'm not talking that time, all I wanna do is rest. I just smiled at them para hindi naman sila masyadong mag-alala. Hindi ko alam kung nakatulong iyon dahil they looked so stressed and mad. I was mad too but I'm too tired to think. I can't even walk on my own.

I don't have any idea on what happened to my classmate. I don't even know if he is still alive. I don't wanna ask them. I'd rather not.

"Bessy! Haay! Grabe ang daming school works! Kapagod! Magpanggap na lang  kaya akong may sakit para ma excuse ako? Ano sa tingin mo?" Narinig ko agad ang sumisigaw na boses ni Krystal pagkapasok pa lang ng kwarto. Walang araw na hindi siya bumisita sa akin pagkatapos ng klase at palagi siyang may dalang makakain. She really knows me. I can't say no to that.

Bago pa ako nakasagot ay niyakap niya na ako ng mahigpit. "Siguro naman pwede na yumakap diba? Medyo gumagaling na naman yata. Ang daya naman kasi eh! Hubby mo lang ang pwede. Hmp. Unfair!" She pouted and then smiled after.

"Ikaw naman ang selosa mo." Biro ko sa kanya.

"You kasi eh! Nakakahalata na ako ah! Inaagaw ka na sa akin ng asawa mong hilaw. Porket wala pa akong jowa. Tingnan mo, kapag naging kami ni Suho, who you ka sa akin." Sabi niya sabay tawa ng malakas. Baliw.

"Ewan ko sayo. Nasaan na ang food ko?"

"Ay ganun? 'Yun agad ang hinanap. Pwede bang kamustahin mo muna ako?"

"Bakit pa? Sinabi mo na nga na pagod ka. Okay na 'yun. Dali na. Gutom na ako."

"Tsk! Naku kung hindi lang talaga!" Nakangusong sabi niya sa akin. Haay. Ang cute talaga ng bestfriend ko.

"Nasaan na nga?" Naiinip kong sagot. She smile at me before speaking.

"I have a surprise for you." Lumakad siya papunta sa may pintuang nakabukas. Gumilid siya at may hinatak mula doon.

"Tsaran!!!" Inilabas niya si Jammy na may hawak na isang plastic bag na mukhang naglalaman ng mga pagkain. Nahihiyang tumingin sa akin si Jammy pagkatapos ay yumuko rin.

"Lika na Jammy. Lapit ka na kay Sulli." Hinila siya ni Krystal papalapit sa akin. Nang makatayo na siya sa malapit sa harapan ko ay saka siya nahihiyang nagsalita. "I'm sorry Unnie. I was immature. I don't even have the right to get mad or get jealous at you. Sorry na." I smiled at her.

"No. Wala ka namang kasalanan eh. Ako pa ng ang dapat manghingi ng sorry sayo dahil naglihim ako. Sorry Jammy."

"It's okay." Sagot niya at lumipat ang tingin niya sa braso ko. "I was sad with what happened Unnie. Get well soon please?" Mukha talaga siyang malungkot sa klase ng tingin na ibinibigay niya sa akin. Siguradong nabalitaan niya ang nangyari mula kay Krystal. Hindi ko alam kung alam ba rin ba 'yon sa school.

"I'll be alright, don't worry. Friends?" Inilahad ko ang mga braso ko sa kanya at ngumiti siya ng malaki pabalik sa akin. "Ofcourse! Friends!" Lumapit pa siya lalo sa akin at sinalubong ang yakap ko.

"Sali naman ako!" Krystal said and we did a group hug while giggling.

"Look bessy." Inabot sa akin ni Krystal ang phone niya habang kumakain kami sa ibabaw ng kama ko.