យ៉ុនហ្គី បើកឡានមកដល់ក្លឹបរបស់គេ នាយបីរាងតូចលើស្មាដើរចូលក្លឹបដោយអាវក្រៅគេរុំខ្លួនស្រីតូចជិត សឹងតែដាច់ខ្យល់លែនស៍ ទៅហើយ។ គេធ្វើបែបនេះជៀសវាងអ្នកផ្សេងឃើញនាង វាងាយនឹងមានព៏ត៌មានមិនល្អពីនាងលើបណ្តាយសង្គម។
« អ្ហា៎... ហិហិ!! » នាងតូចសើចហិហិ ព្រោះឥទ្ធិពលថ្នាំ រាងតូចត្រូវគេទម្លាក់លើពូកទន់ៗ នាងក៏ងើបពត់ខ្លួន កាច់កផ្អៀងទៅម្ខាងសម្លឹងមុខយ៉ុនហ្គី ដែលឈរសម្លក់នាងនៅខាងក្រោម។ រួចនាងក្រមុំក៏ហក់ទៅថើបបបូរមាត់យ៉ុនហ្គីពឹម។
« អ្ហឹម....» បាតដៃក្រាស់ទ្រត្រកៀកនាងជាប់មិនឲ្យធ្លាក់ លែនស៍ បើកភ្នែកថើបយ៉ុនហ្គី ជញ្ជក់បបូរមាត់របស់គេខ្លាំងៗ ដៃនៅមិនស្ងៀមលូកស្ទាបល្វែងលើរបស់អតីតស្វាមីចុះឡើងៗក៏ចាប់ទាញផ្តាច់ឡេវអាវគេដាច់ប៉ាត់ៗ លឿនជាងមនុស្សទូទៅ, យ៉ុនហ្គីដកមាត់ចេញ ដាក់នាងឲ្យអង្គុយលើពូក នាងក៏សើចដាក់គេបន្តិចរួចហក់ឡើងទៅបឺតមាត់គេម្តងទៀត។
« លែនស៍ឈប់!! លែនស៍.... អឹមមម! » យ៉ុនហ្គី ឪបចង្កេះប្រពន្ធខំទប់នាងកុំឲ្យធ្វើបែបនេះ គេខ្លាចនាងនឹងស្តាយក្រោយទើបមិនចង់ឆ្លៀតឪកាសពេលនាងស្រវឹងគ្មានសតិ។
« យ៉ាងម៉េចមិនចង់ទេហ្អេស៎? បើគ្មានអារម្មណ៍ចាំធ្វើឲ្យមាន...» នាងសម្លឹងមុខសង្ហារបស់អតីតប្តីភ្លឹះៗ ចាប់ទាញកញ្ចឹងករបស់គេមកថើបម្តងទៀត ហើយលើកនេះនាងក៏រុញគេឲ្យដេកលើពូកបន្ទាប់មកក៏ហក់ឡើងជិះពីលើយ៉ុនហ្គី និងស្រាតរ៉ូបក្រហមចេញខ្វាច់។
គឺស្រាតចេញពីខ្លួន លឿនរហ័សណាស់។
« លែនស៍....» គេសម្លឹងមើលមិនដាក់ភ្នែក នាងស្អាតគ្រប់កន្លែង គ្មានចំណុចខ្វះខាត ស្អាតហើយក៏ស៊ិចស៊ី គេមើលឡើងក្តៅមុខភាយៗ។
« ធ្វើជាបុរសទីមួយរបស់ខ្ញុំទៅមីន យ៉ុនហ្គី!!! » កែវភ្នែកនាងសម្លឹងមើលគេយ៉ាងមុតស្រួច ម្រាមដៃស្រួចដូចបន្លាក្រូចលើកអង្អែលមុខសង្ហារថ្នមៗទើបឪនទៅថើបបបូរមាត់យ៉ុនហ្គីជាថ្មីនិងថើបយ៉ាងក្តៅគគុក។
« អ្ហា៎លែនស៍.... » យ៉ុនហ្គី ក្រសោបចង្កេះប្រពន្ធដែលនាងពិតមករកគេកាន់តែខ្លាំងហើយរាងកាយនាងទម្លាក់លើទ្រូងរបស់គេ ខ្លួនយ៉ុនហ្គី ឡើងក្តៅគគុក បាតដៃគេឪបចង្កេះនាងបណ្តើរមាត់់ថើបនែបនិត្យនិងបបូរមាត់ក្រហមទុំបណ្តើរ។
យ៉ុនហ្គី សម្លឹងមុខរ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ ដៃម្ខាងទាញផេននីចេញពីចង្កេះមួយក្តាប់ ទម្លាក់ចុះយឺតៗហើយថើបគល់ទ្រូងស្រីស្រស់មួយខ្សឺត។
« អ្ហាស៎!! » រាងតូចផ្លាស់មកដេកក្រោមទ្រូងរាងក្រាស់ម្តង ម្រាមដៃស្រលូនលើកស្រាក់ឪបកញ្ចឹងកយ៉ុនហ្គីយ៉ាងណែន ទាញគេចុះមកជិតៗក៏បឺតជញ្ជក់បបូរមាត់ស្វាមីម្តងហើយម្តងទៀត ដៃក៏ទាញប្រាសៀរ៍ចេញពីទ្រូងបង្ហាញសាច់សខ្ជីញេញ ទាំងគូរលេចឡើងច្រពើលៗពីមុខស្វាមី។
« អ្ហឹមមម...» រ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ ទាញមុខសង្ហារមកថើបខ្សឺតៗគេឪនបឺតជញ្ជក់បបូរមាត់ក្រហមទុំឡើងហើមតិចៗ នាយបន្ទាបខ្លួនកាន់តែទាបទៅៗរហូតដល់ចង្កេះតូចស្តើងក៏ទម្លាក់បបូរមាត់ថើបក្បាលពោះនាងតូចមួយខ្សឺតនិងរំកិលភាពជាបុរសរបស់គេចូលទៅនែបនិត្យនិងចំណុចទន់ភ្លន់បំផុតរបស់រ៉ូហ្វ្រីលែនស៍។
« អ្ហាស៎.... អ្ហឹមមម!! » ម្រាមដៃស្រឡូនខ្វាចខ្នងយ៉ុនហ្គី បិទភ្នែកទាំងឈឺចាប់លើសពីអ្វីដែលនាងគិតថាវាស្រណុកសុខស្រួលតែផ្ទុយវិញវាឈឺ ឈឺសឹងដាច់ខ្លួននាងជាកំណាត់ៗ។
« អ្ហា៎....» យ៉ុនហ្គី ក្រសោបស្មានាងមកឪប ឪនសម្រុករំកិលចូលញាប់ៗដូចដំរីចុះប្រេង៕ រាត្រីដំបូងរបស់គេគឺផ្អែមនិងក្តៅគគុក គេលេងមួយចាស់ដៃជាមួយនាង មិនបន្ធូរបន្ថយឡើយ។
« អ្ហាសអ្ហា៎.... ចង្កេះតូចមួយក្តាប់រំកិលញាប់ស្អេកពីលើត្រគៀកបាវខ្សាច់។ រ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ លើកដៃម្ខាងឪបស្មាយ៉ុនហ្គី ដៃម្ខាងច្រត់លើក្បាលពោះដែលមានសាច់ដុំកង់ៗរបស់គេ ខ្លួននាងញ័រទទ្រើត បែកញើសជោគហូរដល់គល់ទ្រូង ព្រោះឈុតឆាកស្នេហារោលរាលនៅបន្ត ម្តងហើយម្តងទៀត។ រាងតូចក្រហឹមគល់ក សម្លេងនាងស្អកៗ ម្រាមដៃនាងខ្ញាំសាច់គេ ក្រចកដៃនាងខ្វាចដើមដៃគេ ចង្កេះនាងក្រលែងផ្ទប់ញាប់ៗ ម្តងៗនាងចំហមាត់ថ្ងូរឡើងឮៗព្រោះស្រណុកស្រួលពេក។
« អ្ហា៎....! » មាឌតូចក្រញ៉េងខ្លួន ដួលលើទ្រូងយ៉ុនហ្គី បន្ទាប់ពីនាងនិងគេដឹកដៃគ្នាទៅដល់កោះត្រើយ។ យ៉ុនហ្គី ទាញនាងមកថើបខ្សឺតៗ គេធ្វើបែបនេះរាល់ពេលពួកគេដល់គោលដៅម្តងៗ។
« ម្តងទៀត! » សម្លេងស្អកៗរបស់ស្រីតូចដែលខ្លួនទន់ល្ហក់ ហើបមាត់និយាយទាំងត្រូវយ៉ុនហ្គី ក្រសោប។ គេសើចបន្តិចពេលឃើញនាងទាមទារម្តងហើយម្តងទៀតមិនព្រមបញ្ឈប់។
« បានហើយ! បងហត់! »
« កំសាកកកក!! អ្ហឹម....» នាងបើកភ្នែកធំៗ ពេលគេស្ទុះមកបឺតមាត់នាងរួចចាប់ដៃនាងសងខាងបោះទៅលើផុតក្បាលរួចក៏ចាប់ផ្តើមវាម្តងទៀត។
« បងស្រលាញ់អូន! »
យ៉ុនហ្គី បំពេញតួនាទីជាប្តីដ៏ល្អ ទាំងថ្នាក់ថ្នមទាំងឃៅឃៅតាមនាងសុំ គេផ្តល់ឲ្យគ្រប់យ៉ាង គេកាន់តែស្រលាញ់នាងរឹតតែខ្លាំង ចង់ថ្នមនាងបែបនេះ ចង់ឃើញនាងញញឹមស្រស់ដាក់គេបែបនេះ ចង់បានចរិតស្លូតបូតគួរឲ្យស្រលាញ់របស់នាងបែបនេះរាល់ថ្ងៃ។
« ជុប៎...» យ៉ុនហ្កី ថើបស្មានាងមួយខ្សឺតពេលនាងកំពុងតែគេងបែរខ្នងដោយភាពល្វើយ។ យ៉ុនហ្កី សម្លឹងមុខមាត់អតីតប្រពន្ធ រួចនឹកស្តាយក្រោយដែលព្រមលែងលះជាមួយនាងនៅពីរឆ្នាំមុន។ រាងក្រាស់ចូលទៅគេងឪបនាងពីក្រោយថ្នមៗ លូកដៃឪបចង្កេះនាងយ៉ាងណែន ខណៈដែលរ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ គេងលក់ព្រោះភាពល្វើយនឿយហត់។
............
ម៉ោង១រសៀល ថ្ងៃថ្មី
យ៉ុនហ្គី បើកភ្នែកដឹងខ្លួនក៏បាត់ស្រមោលរាងស្តើង គេក្រោកពីគ្រែ ដោយមានតែខោជើងវែងមួយជាប់ចង្កេះ នាយស្ទុះទាញវាំងននបើកមួយអស់ដៃ ពន្លឺថ្ងៃជះតាមបង្អួចចូលមកក្នុងបន្ទប់ ចាំងសឹងខ្វាក់ភ្នែកយ៉ុនហ្គី គេលើកដៃបាំងមុខសសង្ហា មុននឹងចាប់អារម្មណ៍ថាដៃរបស់គេឈឺចម្លែក ឈឺក្រហាយៗ។ ពេលលើកមើលក៏ឃើញសុទ្ធតែស្នាមក្រចកដៃ។
« ទៅណាបាត់ហើយចេះ?? » គេញេចមាត់ញញឹមបន្តិចក៏ចាប់ផ្តើមរករ៉ូហ្វ្រិលែនស៍ គេងាកឆ្វេងស្តាំ ឃើញអាវយឺតសដៃខ្លីក្នុងទូរ ក៏យកមកពាក់និងទាញទូរស័ញ្ទលើតុ ប្រុងខលទៅកូនចៅ តែភ្លាមនោះក៏ឮសម្លេងរ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ ចេញពីបន្ទប់ទឹកក៏ដើរទៅឈរលបស្តាប់។
« យប់មិញខ្ញុំផឹកនៅក្លឹបរួចស្រវឹងគួរសមតែមិនបាច់បារម្ភទេ ខ្ញុំមិនកើតអីទេ! »
( ចឹងយប់មិញឯងទៅគេងនៅឯណា? ក្រុមការងារថាឡានរបស់ឯងចតនៅក្លឹបហ្នឹង? ) លូស៊ី អ្នកចាត់ការរបស់រ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ កំពុងតែជម្រិតសួរ។
« យ៉ុនហ្គី គេទៅយកខ្ញុំ! »
( ចឹងឯងនៅផ្ទះគេមែនទេ? ហើយម៉េចបានគេដឹង? )
« រឿងហ្នឹងខ្ញុំមិនដឹងទេ! យប់មិញស្រវឹងខ្លាំងចាំមិនបាន! »
( ចឹងគេមានធ្វើអីឯងទេ? )
« ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំអ្នកទៅធ្វើអីលើគេទើបត្រូវ!! »
( នែរនាងល្អិតតត....) សម្លេងចាចៗរបស់លូស៊ី បន្លឺឡើងធ្វើឲ្យរ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ សើចខិៗ
« ហាសហា ខ្ញុំបិទហើយណា៎ ចាំនិយាយគ្នាពេលក្រោយ! » មាឌតូចនិយាយរួចចុចផ្តាច់តែម្តង នាងលាយមុខរួច ក៏ទាញអាវឃ្លុំស៊ូកពាក់ ចងខ្សែររួចក៏ដើរចេញមកខាងក្រៅ។
នាងវាក់អើនិងយ៉ុនហ្គី ដែលឈរសម្លឹងមើលនាងមិនដាក់ភ្នែក រំពេចនោះគេស្ទុះចាប់លើកបីនាងយកទៅដាក់លើគ្រែគេងរួចហក់ឡើងសង្រ្គប់ពីលើនាង ថែមទាំងបោចអាវយឺតចេញពីខ្លួនត្រឹមតែមួយវិនាទី។
« អ្ហាយយ.... ចង់ធ្វើស្អី? » នាងបើកភ្នែកធំៗសួរយ៉ុនហ្គី ទាំងមិនទាន់យល់ពីទង្វើគេ។
« យប់មិញស្រវឹងខ្លាំង មានចាំរឿងយប់មិញទេ? »
« ហេតុអីសួរ? »
« បងចង់ដឹង! មិនបានហ្អេស៎? » គេឪនមុខមកជិត ត្រដុសថើបននៀលលើថ្ពាល់នាងចុះឡើងៗ។
« ចាំ! » នាងឆ្លើយទាំងមុខក្រហមងាំង រឿងអីមិនចាំ បើគេនិងនាងធ្វើរឿងនោះតាំងពីនាងស្រវឹងដល់ស្វាងស្រា។
« បើចាំ! ចឹងយប់មិញពួកយើងធ្វើអី? » គេដេញជើងនាង សួរចប់សម្លឹងមុខនាងជាប់មិនដកភ្នែកចេញ ដែគេស៊ូកតាមថ្នេអាវឃ្លុំស្ទាបដើមទ្រូងរបស់នាងចុះឡើងៗ។ រ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ ខ្ចិលនិយាយច្រើន ចាប់ថើបគេតែម្តងរួចលូកដៃចូលក្នុងខោគេភ្លាម។
« នែ.....» យ៉ុនហ្គី ចាប់ទាញដៃនាងដកចេញពីខោគេទាន់កុំអីបានបែកញើសកាត់ព្រឹកឥឡូវហ្នឹង។
« ឈ្លើយខ្លាំង!! »
« កាលពីយប់មិញលោកឈ្លើយជាង! » នាងសម្លក់មុខគេទាំងភ្នែកសម្លក់ យ៉ុនហ្គី ញ៉ាក់ចិញ្ចើមទទួលស្គាល់ គេមិនតបព្រោះយប់មិញគេលេងនាងក៏មិនស្រាលដែរ តែមើលនាងពេលនេះដូចជាមិនអីសោះ។
« ថ្ងៃនេះអូនទំនេរទេ? »
« រវល់ហើយ! » នាងងើបចេញពីពូក គេក៏អង្គុយសម្លឹងមើលនាងរៀបចំខ្លួនដើម្បីចាកចេញ។
« ចុះរឿងរបស់ពួកយើង? »
« ខ្ញុំមិនដឹង! »
« ត្រូវគ្នាវិញទៅ! បងនៅស្រលាញ់អូន! ចង់ប្រើជីវិតដែលនៅសល់ជាមួយអូន បងរស់ខ្វះអូនមិនបាន បងចង់ងើបពីដេកឃើញអូនមុនគេ ចង់មើលថែអូន បងនឹងកាប់បើសិនអាឆ្កែណាហ៊ានញ៉ែអូន! »
« ហាសហា! » នាងអស់សំណើចពេកក៏សើចមួយទំហឹងតែម្តង តែគេធ្វើមុខស្មើ មើលមកនាងយ៉ាងចំណែក។
« កុំភ្លេចថាពួកយើងលែងលះគ្នាហើយ! រឿងយប់មិញចាត់ទុកថាពួកយើងបំពេញឈ្មោះជាប្តីប្រពន្ធទៅចុះ! លើកក្រោយចួបគ្នាមិនបាច់ធ្វើស្គាល់គ្នាទេ! » រ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ និយាយទាំងមុខស្មើរដាក់យ៉ុនហ្គី រួចក៏ស្ពាយកាបូបដើរចេញពីបន្ទប់របស់គេទៅបាត់។
« ចង្រៃយ៎!! » យ៉ុនហ្គីគប់ទូរស័ព្ទឡើងបែកខ្ចាយ គេម៉ួម៉ៅទាំងព្រឹក គិតថានឹងអាចមានផ្លូវចាប់់ផ្តើមជាមួយនាងដោយល្អហើយ តែវាផ្ទុយស្រឡះពីអ្វីដែលគេរំពឹងទុក។ នាយកម្លោះងាកទៅមើលប្រអប់សូកូឡាដែលពួកម៉ាកគេផ្ញើឲ្យ វាសុទ្ធតែជាថ្នាំញៀន ប៉ុន្តែវាជាកម្រិតស្រាល គេទៅយកថ្នាំញៀនមួយប្រភេទទៀតដែលខ្លាំងជក់អស់មួយទីបធំក៏ទៅ ទាញវាំងនន មើលទៅក្រោមឃើញរ៉ូហ្វ្រីលែនស៍ ដើរចូលតាក់ស៊ី គេក៏លាន់មាត់តែឯងក្រោយពីជក់ថ្នាំអស់មួយទីប។
« បើស្រាអញ្ជើញអូនមិនចង់ផឹក ចឹងចាំផឹកស្រាពិន័យសុរបទៅប្រពន្ធសម្លាញ់....»
______
ព្រឹកឡើងម៉ូវចិត្តប'ដោយយយយ
YOU ARE READING
" Dark paradise "
Romance" ការសាងបាបជាអំពើខុសឆ្គង, រាល់ទង្វើដែលគេបានធ្វើ ត្រូវរាប់បញ្ចូលថាជាមនុស្សមានបាប " ប៉ុន្តែនាងទទួលយកគេបានគ្រប់យ៉ាង ការលះបង់មួយនេះ កើតចេញពីក្តីស្រលាញ់ អំពើបាបរបស់គេត្រូវបានលុបលាងដោយអំណាចសេចក្តីស្នេហា។
