27. What Do You Want?

121 4 0
                                        

Justins POV:

'Wat moet je Will?' Hij kijkt alsof ik hem een klap heb gegeven, maar ik ga hem dus echt niet papa of vader noemen, want zo gedraagt hij zich zwaar niet. 

'Wat vond je van m'n cadeau?' Ik kijk naar de voordeur, mam staat er niet om me te helpen.

'Ik hoef het niet.' 'Heb je überhaupt gekeken wat het was?' Ik schud mijn hoofd en loop naar de voordeur. 

'Het was een auto.. Die Toyota die je vroeger altijd wou..' Ik blijf staan en draai me langzaam om. 

'Zoals ik al zei, ik hoef het niet.' Hij kijkt verslagen naar de grond en zucht diep. 'Ik zou het fijn vinden als je ergens volgende week bij me komt eten, gewoon jij en ik.' 

'Da's kut voor je, want ik kom niet.' Hij wilt wat zeggen, maar ik loop al naar binnen voordat er ook echt wat uit zijn mond komt. 

'Fijne avond Will.' Ik gooi de deur dicht en zie mam al in de gang staan. 

Ze zegt niks, maar haar gezicht zegt genoeg. Ze kijkt me zo teleurgesteld aan, ook al snap ik niet waarom. 

'Ik wil dat je gewoon naar hem gaat om te eten.' zegt ze geïrriteerd. 'Omdat je zo graag wilt gaan, mag jij wel in mijn plaats. Of wacht, dan moet je met Imelda gaan zitten en je mag haar niet, of wel soms?' 

'Justin, hij is en blijft je vader!' 'Dat is hij niet. Nooit geweest.' Ze loopt naar de keuken en pakt meteen een sigaret uit de pak op tafel. 

'De auto staat bij de dealer, je kan hem op gaan halen.' Ik schud mijn hoofd en loop terug naar mijn kamer, waar ik de deur keihard dichtgooi. 

Ik loop naar m'n kast en kleed me snel om, zodat ik kan gaan slapen. Ik moet morgen namelijk werken en heb er totaal geen zin in. Al helemaal niet na wat er zonet is gebeurd. 

Davina's POV:

Gisteravond hebben Noraily en Valentino me de hele tijd genegeerd, terwijl het juist andersom hoort te zijn. 

'Goedemorgen.' Ik geef pap een knuffel en loop naar de koelkast om de yoghurt te pakken. 

 'Waarom ben je zo vrolijk?' vraagt hij glimlachend. Ik haal mijn schouders op en kijk naar de tijd. Het is al tien uur en ik heb om twee uur met Arthur en James afgesproken bij Roots. 

Volgens mam hebben ze daar hele lekkere lunch, dus gaan we daar lunchen. 

'Weet je waar Noraily naartoe is?' Ik schud mijn hoofd en kijk hoe pap een eitje bakt, terwijl ik mijn yoghurt met cruesli opeet. 

'Goedemorgen pap.' Valentino loopt gapend de keuken in en doet alsof ik niet besta. Wauw.. 

'Wat is er met jullie aan de hand?' vraagt pap lachend. Ik kijk naar Valentino, die me een beetje afwachtend aankijkt. 'Vraag maar aan hem, want ik heb geen idee.' zeg ik luchtig. 

Ik pak mijn kom yoghurt en loop naar de woonkamer om daar te eten. 

Het begint nu al wat kouder te worden en dat vind ik best wel jammer. Maar aan de andere kant betekend dat dat het weer hoodie-season word, en dat vind ik geweldig.

'Alles oké?' mam zit op de bank en kijkt me onderzoekend aan. Ik knik en ga tegen haar aan zitten, aangezien ik het best wel koud heb. 

'Sorry dat ik je gister niet belde, een klasgenoot heeft me naar huis gebracht.' Ze knikt en slaat haar arm om me heen. 

Het is lekker warm onder haar armen en ik eet rustig mijn yoghurt op. 

Rond één uur gaat de deurbel. Ik heb me al omgekleed en wacht nu gewoon totdat Arthur en James komen. 

Not Like Most Boys (NL)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu