Valentino's POV:
'Is Delano er al?' vraagt pap aan me. 'Ja, hij appte me net.'
'Gaat Delano mee?' vraagt Davina ongelovig. Ik knik en grijns naar haar. 'Probeer zijn lul niet te zuigen waar ik bij ben alsjeblieft.' 'Mam!'
'Valentino zo praat je niet tegen je zusje!' schreeuwt mam naar me. Pap kijkt geïrriteerd via het achteruitkijkspiegeltje naar me.
'Ja wat, je vind hem gewoon leuk. Geef nou maar toe.'
'Die Bakker jongen?' vraagt pap met een opgetrokken wenkbrauw. 'Ja.'
'Hij is geen slechte jongen, als ik het zo hoor.' zegt mam tevreden.
'Hij haalt goede cijfers, beter dan die van jou Tino.' zegt pap plagend. Ik rol met mijn ogen en pak mijn telefoon. 'Als dat je type is Davina, ben ik blij voor je.' zegt hij trots.
Mam kijkt net zo geschokt als ik, want pap vind dat Davina een relatie mag met überhaupt iemand?
Davina heeft zich al helemaal losgekoppeld van het gesprek en zit op haar telefoon.
'Echt jammer dat Jordan en Ayliana niet meekonden.' zegt mam om Noraily ook bij het gesprek te betrekken, maar die ik ook te druk bezig met haar telefoon.
'Ik ben echt boos op haar.' zeg ik snel, waardoor mam me vragend aankijkt.
'Hoezo?' vraagt ze therapeutisch. 'Omdat ze gewoon mee kan voor twee dagen en dan het vliegtuig naar Bonaire kan pakken!' 'Dus omdat jij wilt dat ze meekomt, moet ze extra geld betalen om twee dagen bij jou te zijn?' vraagt Davina plagend.
'Ik zou betalen als ze ja zou zeggen.' Ze rolt met haar ogen en kijkt weer naar haar telefoon.
'Valentino, vind je niet dat je een beetje overdrijft?' vraagt pap glimlachend. Ik schud mijn hoofd en kijk uit het raam. We zijn bijna op het vliegveld.
'Ik wist dat ze niet mee zou gaan, maar het is leuk dat je het hebt geprobeerd.' fluistert Davina geniepig.
'Kop dicht.' Ik duw haar naar Noraily, die haar telefoon laat vallen. 'Kijk uit Davina!'
'Rustig!'
Als we dan eindelijk uit kunnen stappen, doen we het ook meteen.
Ik pak de koffers uit de kofferbak en rol ze allemaal naar Davina toe, puur om haar te irriteren. 'Valentino!' snauwt papa naar me. Ik zucht diep en loop naar de koffers toe, zodat we ze op één van die karren kunnen zetten.
'Valentino!' Delano loopt onze kant op en groet mijn ouders met een hand en Noraily met een knuffel.
'Je ouders hebben je afgezet toch?' vraagt pap en hij knikt. 'Sorry dat het zo lang duurde.' zegt mam verontschuldigend.
Het duurde natuurlijk weer lang, omdat Noraily en Davina weer eens ruzie hadden over een of andere jurk.
'Goedemorgen Davina.' Ze kijkt hem ongemakkelijk aan en zucht diep. 'Het is al twaalf uur, dus het is middag.'
Ze loopt naar pap toe en gaat aan zijn arm hangen. 'Zullen we dan maar?' Iedereen knikt en we lopen naar binnen.
We wachten nog even op de andere, die er al snel aankomen.
'Serieus, je moest hem meenemen?' vraag ik als ik zie dat Arthur North heeft uitgekozen om mee te komen naar deze trip.
'Een hele week met mij Walker.' zegt Justin uitdagend.
'Rustig aan jongens, we hebben hier geen tijd voor.' zegt Maggie luchtig. Ze trekt me mee naar de incheckbalie en duwt me naar voor, zodat ik als eerst ga.
JE LEEST
Not Like Most Boys (NL)
Fiksi RemajaIk pak zijn arm vast en trek eraan. 'Wat moet je Davina?' Zijn stem klinkt bot, maar ik snap hem wel. 'Ik wil wat zeggen.' 'Kom je me weer vertellen dat ik uit je buurt moet blijven? Want dat snap ik nu wel!' Zijn stem galmt door de lege gangen van...
