Not Like Most Boys (NL)

37. The Money

Dante's POV:

Mijn vuist beland keihard in Wade's zij, waardoor hij keihard op de grond valt. 

'Sta op!' snauw ik naar hem, maar hij blijft liggen. Ik wil iemand klappen en aangezien hij ook heeft betaald om te vechten, vind ik dat hij wel wat moet doen. 

George tikt me aan en wijst naar ergens in het publiek. 'Is dat niet Verismo?' 

Ik kijk die kant op en inderdaad, ze staat er. Joy.. 

What the fuck doet zij hier? 

Ze bijt op haar lip en kijkt recht in mijn ogen. 

'Garcia heeft gewonnen!' schreeuwt André, waardoor iedereen in de lucht springt en begint te juichen. Iedereen behalve Joy. 

Ik loop meteen haar kant op en sleur haar mee naar buiten. Ze stribbelt niet eens tegen, pas als we buiten zijn.

'Wat doe jij hier?' Ze haalt haar schouders op en bekijkt me goed. Haar ogen vallen op de littekens op mijn borst. 

'Wat doe je hier godverdomme?!' Ze schrikt door mijn harde stem, maar het kan me nu even niks schelen. 

'Kan ik ook aan jou vragen.' Ik zucht en haal mijn handen door mijn haar. 

'Dus dit is wat je doet?' Ik kijk haar kant op en zie haar langzaam mijn kant op lopen. 

'Je kan beter gaan.' Ze schud haar hoofd en slaat haar armen over elkaar. 'Ik ga nergens heen, totdat jij weggaat.' 

'Joy! Het is niet veilig!' Ze haalt haar schouders op en klakt met haar tong. 'Precies, maar toch ben je hier.' 

Ik rol met mijn ogen en loop weer terug naar binnen. Ze loopt achter me aan en gaat aan de rand staan, terwijl ik met André praat over mijn winst. Ik vertel hem om het meteen van mijn schulden af te trekken, maar met mijn ogen ben ik bij Joy. 

Ze kijkt recht in mijn ogen en lijkt dit allemaal geweldig te vinden. Waarom moet ze hierheen komen!? 

Ik loop haar kant op en trek haar uit de drukte. 

'Ga naar huis Joy.' Ze schud haar hoofd en kijkt om zich heen. 'Ik vind het wel leuk hier.' liegt ze. 

Ze vind het overduidelijk ranzig, maar dat boeit me niet. 

'Garcia, het is jou beurt!' schreeuwt iemand vanuit de ring. 'Blijf in zicht, als ik klaar ben gaan we meteen weg.' 

Ze knikt en volgt me terug naar de ring, waar een jongen die zichzelf Ultra noemt al in de ring staat. 

Hij word Ultra genoemd, omdat hij nog nooit heeft verloren. Shit.. 

For some reason heb ik nu meer adrenaline door mijn lichaam gaan, ik denk dat het door Joy komt, maar weet het niet zeker. 

Ik voel gewoon dat ik moet winnen, voor haar. Ook al wilt ze niet eens dat ik vecht. Ik moet gewoon winnen. 

'Drie.. Twee.. één... Fight!' Ik kijk naar Ultra die begint te springen op zijn voeten. Dus hij is er zo een.