Not Like Most Boys (NL)

67. Happy Birthday!

Joys POV:

'Dus alles is al geregeld?' vraagt Ayliana vrolijk. Ik knik en klim in bed. 'Oké, ik kan niet wachten!' zegt Kira opgewonden. 

'Waarom is Davina er niet?' vraagt Dante verward. 'Nee, want dan moesten we uitleggen waarom we vroeg weg moesten.' legt Kira snel uit. 

'Oh ja..' zegt Valentino nadenkend. 

'Ik weet gewoon nu al dat ze het leuk gaat vinden.' zegt Andrew glimlachend. 'James slaapt vanavond bij haar, dus dan komt dat ook helemaal goed.' zeg ik nadenkend. 

Ik hoop gewoon dat ze al die tijd niets door heeft gehad, want dan is dit alleen maar leuker. 

'Denk je dat Justin komt?' vraagt Dante fluisterend. Ik knik, want ik weet gewoon dat hij gaat komen. 

'Hij houd nog van haar.' 'Maar hij is gestopt met proberen tho..' zegt Ayliana voorzichtig. Dante seint naar Ayliana, omdat hij dat waarschijnlijk ook wou zeggen. 

'Ik vind nog steeds dat het beter is als hij er niet is.' zegt Valentino eigenwijs. 'Ik niet, ik vind dat hij er moet zijn.' zegt Kira verdedigend. 

'Hoezo?' vraagt Andrew geïrriteerd. 

Ik heb echt medelijden met Andrew, maar ik vind ook dat Justin en Davina bij elkaar horen. Niet dat Andrew niet goed is voor Davina, Justin is gewoon iets beter, geen idee waarom. Het klikt gewoon beter tussen die twee.

'Omdat hij duidelijk nog om haar geeft en als hij echt nog wat wilt met haar, hij moet komen.' zegt ze nadenkend. Ik haal mijn schouders op, want ik denk namelijk niet dat hij komt. 

Ik denk wel dat hij nog gevoelens voor haar heeft, maar niet dat hij er wat mee wilt gaan doen. 

'Het is bijna twaalf uur, maar ik ben echt kapot..' zegt Ayliana gapend. Ik knik en leun tegen Dante aan. 

We zitten met zijn alle op de bank en grond, met dekens en heel veel kussens. 

'Ik hoop echt dat ze het leuk gaat vinden..' zegt Kira zuchtend. 'Ik weet dat ze het leuk gaat vinden.' zegt Valentino gapend. 

Davina's POV:

'Ik slaap in Valentino's kamer, want je bank is te hard.' zegt James eigenwijs. 

'Ik zei al tegen je, ga naar Valentino's kamer! Maar jij luistert niet.' zeg ik zuchtend. 'Maar ik ga slapen, want ik ben te moe..' zegt hij gapend. 

Ik knik en ga op mijn bed zitten. 'Alvast gefeliciteerd sukkel.' 'Welterusten James.' Hij loopt naar Valentino's kamer en doet mijn kamerdeur dicht. 

Over ongeveer in een half uurtje ben ik achttien jaar oud. Iedereen is super blij, maar het doet me niet zoveel. Er was een tijd dat ik niet kon wachten tot ik achttien was, maar nu boeit het me niet meer. Het maakt me echt niet meer uit dat ik een jaartje ouder word. 

Ik kijk naar de onderste la van mijn bureau, de la waar ik Justins brief heb gelaten, met allemaal andere onzin dingen die ik liever nooit meer wil zin. 

Mijn hart klopt meteen sneller en ik haat het. Het liefst zou ik neervallen en meteen in slaap vallen. Ik hoef echt niet tot twaalf uur wakker te blijven. Ik wil gewoon in slaap vallen en nooit meer aan die brief denken.