Not Like Most Boys (NL)

39. Exam Week

Dante's POV:

Het hele weekend heb ik geprobeerd te leren, maar het lukte gewoon niet. Hopelijk haal ik gewoon goede cijfers, want ik kan mijn ouders niet nog een keer teleurstellen. Niet na wat er allemaal is gebeurd. 

Ayliana heeft het hele weekend keihard zitten leren. Zelfs de rit naar school is ze nog druk bezig met alles doornemen. 

'Denk je niet dat je genoeg heb geleerd?' Ze steekt haar vinger op en leest snel verder. 

'Wat zei je?' vraagt ze als ze klaar is met de bladzijde. Ik grinnik en parkeer de auto op de parkeerplaats. 

'Laat maar, kom we gaan.' Ze stapt uit en leest onderweg naar het gebouw verder. 

Ik loop naar de andere, die al bij de trap staan. 

'Goedemorgen allemaal.' zeg ik vrolijk. Ze kijken me even verward aan en geven me dan een schouderklopje. 'Goedemorgen, hoe ging het leren?' vraagt Valentino die aankomt lopen. 

'Ging wel, bij jou?' vraagt Zohaib. Ik schud mijn hoofd en kijk naar mijn horloge. 'Nog vijf minuten, maar we gaan zien.' 

'Goedemorgen Ayliana, weer hard aan het leren zie ik?' vraagt Valentino slijmend. Ik rol met mijn ogen en trek hem bij haar vandaan. 

Ayliana bloost en loopt snel achter Davina en Joy aan naar binnen. 

'Rustig aan Valentino.' Hij grinnikt en geeft me een klap tegen mijn borst. Ik voel een pijnscheut en laat hem los. 'Shit man, sorry.' Ik steek mijn handen uit en schud mijn hoofd. 

'Is niet erg, kom.' We lopen lachend naar binnen en gaan meteen naar onze lokalen. 

We moeten één toets maken en dan mogen we weer naar huis. 

'Goedemorgen dames en heren.' 

De deur vliegt open en Drew rent naar binnen. 'Sorry dat ik laat ben! Ik had een familie probleempje.' 

'Meneer Verda, ga snel zitten en pak uw spullen.' 

Hij gaat voor me zitten en pakt zijn spullen uit zijn tas. 'Welk vak hebben we?' 

Ik moet lachen en kijk naar Valentino, die ook moet lachen. 'Engels.' 

De blaadjes worden uitgedeeld en het is het hele uur stil. Valentino is al snel klaar, maar ik kan niet zo goed focussen. 

Ik ben één van de laatste in het lokaal, maar ik ga mijn tijd nemen. Ik controleer al mijn antwoorden nog een keer goed, voordat ik mijn blaadje op het bureau van de docent leg en het lokaal verlaat. 

De jongens wachten op de gang, leunend tegen de kluisjes, en kijken op als ik het lokaal uitkom. 

'Zo langzaam..' zegt Zakaria plagend. Ik geef hem een stoot tegen zijn schouder en sla mijn arm om hem heen. 'Hoe ging het?' vraag ik aan hun. 

Ze halen allemaal hun schouders op en kijken elkaar aan. 'We zullen zien.' zegt Drew. Ik knik en loop naar mijn kluisje, zodat ik de boeken kan pakken voor biologie. 

'Ben je nog niet begonnen?' vraagt Drew geschokt. Ik schud mijn hoofd en gooi mijn kluisje weer dicht. 

'Had een druk weekend.' zeg ik terwijl ik naar Valentino kijk. Hij glimlacht en knikt. 'Zeg dat wel.' zegt hij lachend. 

Ik leun met mijn rug tegen mijn kluisje en pak mijn telefoon. 

Dante: Ik ben bij mijn kluisje, schiet op! 

Ik weet dat ze al klaar is, weet alleen niet waar ze is. 

'Hoe organiseer je die feesten hier?' vraagt Drew. 'Je zegt het gewoon tegen je vrienden en die vertellen het door.' zegt Zakaria simpel.