Not Like Most Boys (NL)

71. Back To Normal

Joy's POV:

Half slapend loop ik naar de ingang van het gebouw. Ayliana en Dante zijn weer vroeg, maar Davnia en Valentino zijn nergens te bekennen. 

'Wat is er met jou gebeurd?' vraagt James als hij mijn vermoeide stand ziet. 

'Goedemorgen.' zegt Ayliana glimlachend. 'Hoe kan je zo vrolijk zijn op deze vroege ochtend?' vraag ik gapend. 

'Ik heb gewoon goed geleerd voor economie.' zegt ze schouderophalend. Een koude windvlaag bezorgd me kippenvel, maar voor ik het weet krijg ik het warm. 

Dante heeft zijn armen om me heen geslagen en glimlacht naar me. 

Het is alsof mijn lichaam automatisch op hem reageert door zich te verwarmen. 

'Ik ook hoor, het is gewoon dat ik te lang het geleerd.' Dante speelt met mijn haar en het kietelt een beetje in mijn nek. 

'Dante heeft niet geleerd.' zegt Ayliana snel, voordat ze een paar stappen achteruit doet voor Dante. 'Wat? Hoezo niet?' vraag ik meteen. 

Het is dan misschien de laatste tentamenweek dit jaar, maar dat betekend niet dat hij moet achterlopen. 

Hij zucht diep en werpt zijn zusje een gemene blik. 'Ik vroeg je wat..' Hij kijkt mij weer aan en haalt zijn schouders op. 'Het komt wel goed, het is wiskunde. Ik ben daar wel redelijk in.' zegt hij trots. Redelijk.. 

Ik denk terug aan die ene keer dat we met z'n alle gingen studeren in de bieb. Hij had de dag daarna een wiskundeproefwerk en had zich nog totaal niet voorbereid. Hij stressde zich dood die dag. Hoe kan hij nu nog zo kalm blijven? 

'Ga me niet zeggen dat de Walkers er nog niet zijn?' vraagt Kira gapend. Ze ziet er uitgeput uit, terwijl Andrew juist vrolijk en goed uitgerust aankomt lopen. 

'Zijn we zo vroeg?' vraagt Andrew verbaasd. Ik pak mijn telefoon en kijk of Davina nog wat heeft gezegd, maar niets. 

Zohaib en Zakaria komen ook aanrijden, wat betekend dat ze nog maar iets van vijf minuten hebben. 

'Ik heb haar gebeld, maar ze neemt niet op.' zegt James die ongeduldig naar zijn telefoon blijft staren. 

'Misschien zijn ze ziek?' stelt Zohaib voor. 'Zouden ze dan niet gebeld of iets gedaan hebben?' vraagt Dante plagend. Hij haalt zijn schouders op en we kijken met z'n alle naar de parkeerplaats. 

Na twee minuten komt Valentino aanrijden op zijn scooter. Als hij die eenmaal heeft geparkeerd rent hij zowat onze kant op. 'Goedemorgen, klaar om te gaan?' vraagt hij luchtig. 

'Goedemorgen, waar is Davina?' vraagt Ayliana, die hem daarna snel een kus geeft. 

'Is ze nog niet op school?' vraagt hij verward. We schudden allemaal onze hoofden, maar ik ben ook verbaasd dat hij dat niet wist. 

'Misschien komt ze later.' zegt hij nonchalant, waarna hij zijn arm om Ayliana slaat en naar binnen loopt. 

Gelukkig hoeven we geen boeken te halen en kunnen we meteen naar onze lokalen, maar het voelt gewoon niet goed. Waar is Davina? 

Terwijl we door de gangen lopen, verlaag ik mijn tempo. Hoe verder we van de ingang zijn, hoe slechter ik me voel. 

Zohaib en Zakaria lijken totaal geen moeite te hebben en rennen zowat naar het lokaal. 

'Valentino, moet je haar niet bellen of iets?' vraag ik bezorgd om mijn vriendin. 

Iedereen stopt met lopen en kijkt me aan, maar verschuiven dan hun blikken naar Valentino.