89. The First Night

127 3 0
                                        

Davina's POV:

Iets drukt op me, maar het voelt heerlijk. Ik rek me een beetje uit en zie Justin liggen. Hij staart naar me. Hij knijpt snel zijn ogen dicht en glimlacht slaperig naar me. 

'Wauw North. Ik zag je totaal niet staren.' zeg ik plagend, waarna ik tegen hem aan kruip. 

Hij is zo lekker warm, ik zou altijd zo kunnen blijven liggen. Maar vandaag hebben we allemaal dingen te doen. 

Ik draai me om naar het nachtkastje en grijp naar mijn telefoon. 'Het is al twee uur.' zeg ik glimlachend. 

'Ja, gister werd laat en we sliepen lekker.' 'Je staarde naar me.' Hij haalt zijn schouders op en trekt me tegen zich aan. 

Het liefst wil ik blijven liggen, want het voelt zo lekker. Onze eerste avond in ons appartement. Geweldig. 

Mam, Noraily en Valentino bleven gister eten. We hebben gewoon bestelt, want we moeten nog boodschappen doen en servies halen. 

'Gaan we vandaag alles halen?' Hij knikt en houd me steviger vast. 'Eerst even blijven liggen..' zegt hij slaperig. Hij doet zijn ogen dicht en probeert weer te slapen. 

Ik kruip onder zijn armen vandaan en sta langzaam op. Het hout onder m'n voeten voelt anders dan die van thuis, wat eigenlijk logisch is. 

'Wat ben je aan het doen?' Ik kijk naar het bed en zie Justin me raar aankijken. Waarschijnlijk zie ik er ook idioot uit, maar ik ben mijn omgeving aan het opnemen en waarderen. 

'Laat me.' zeg ik, waarna ik door waggel door de rest van het huis. 

Ik loop de trap af en ga naar de keuken, om te kijken of er nog iets gedaan moet worden. De keuken ziet er nog redelijk uit na gister. We hebben de lege bakjes op het aanrecht gelaten aangezien we vandaag pas echt zouden regelen. 

Snel pak ik alle doosjes op om ze daarna in de prullenbak te gooien. Net op tijd merk ik dat er nog geen zak in zit, dus zet ik het allemaal weer op het aanrecht. 

'Justin!' Ik ga op een van de krukken zitten en pak mijn telefoon. Terwijl ik scroll door insta zie ik allemaal foto's van leerlingen op Royalty. Hoe erg ze de plek gaan missen, ook al weten we niet eens zeker of we er nooit meer komen. 

'Ja?' Justins hoofd verschijnt om de hoek en ik moet lachen om zijn warrige haren. 

Hij slaat zijn armen over elkaar en kijkt me droog aan. 'Wat is er?' vraagt hij zuchtend. Ik sta op en loop naar hem toe. 'Gaan we zo even borden enzo halen.' Hij knikt en trekt me tegen zijn borst. 'En boodschappen doen lijkt me ook handig, want ik heb honger.' 

'Is goed.' Hij tilt me op en gooit me over zijn schouder, alsof ik niks weeg. Ik moet lachen aangezien tegenstribbelen geen nut gaat hebben. 

Hij laat me pas weer gaan als we in de kast staan. Ik rol met mijn ogen en schuifel naar de hoek waar al mijn dozen met kleren liggen. Gelukkig heb ik al gelijk setjes gemaakt en kan ik nu makkelijk dingen pakken. 

In tegenstelling tot Justin, die alles in random vuilniszakken heeft gegooid en nu de halve kast in beslag neemt. 

'Beter ga je dat wel sorteren later.' Hij knikt en trekt een broek uit een van de zakken. 

Aangezien we alleen maar boodschappen gaan doen, trek ik iets simpels aan. 

Davina's Outfit!:

Davina's Outfit!:

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
Not Like Most Boys (NL)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu