31. I Dont Need Your Help

110 4 0
                                        

Justins POV:

Ik pak Davina's arm vast en trek haar mee een opberghok in. 'We zijn ongeveer twee week geleden bij Will langs geweest en hij wilt nu alweer dat ik kom!' 

Ze kijkt me verward aan. 'Dus?' 

'Ik wist dat het een slecht idee was!' Ze zucht en rolt met haar ogen. 'Je overdrijft, het ging toch juist goed.' 

Ik kijk haar schuin aan, want als ze met goed bedoelt dat ik me de hele tijd in moest houden en niks mocht zeggen over mijn moeder, dan ja. Dan ging het inderdaad goed. 

'Ik wil daar niet meer naartoe Davina.' Ze zucht diep en kijkt uit het kleine raampje, om te kijken of iemand ons ziet. 

Ze draait zich om en loopt langzaam naar me toe. 'Dan zeg je dat tegen hem, maar je moet ooit wel gaan..' 

'Ik moet niks.' Ze legt haar handen op mijn borst en kijkt me uitdagend aan. 'Ik wil alleen maar helpen.' 

'Je helpt niet echt.' 

Ze zucht alweer en doet een stap naar achter. 

'En ik heb je hulp niet nodig met dat soort dingen.'  

'Goed om te weten.' Ze loopt naar de deur en wilt weglopen. 

'Zie ik je vanavond?' 'Nope.' 

Ze loopt de gang in, zonder nog om te draaien naar mij.

De laatste paar dagen is zo anders. Niet op een slechte manier, maar anders. Het is zo raar voor mij om een relatie te hebben. We hebben pas vier weken en het voelt al zo lang. Alsof ik haar al langer heb dan die vier korte weken. 

Binnenkort is het herfstvakantie en ik ga nog steeds met hun mee op vakantie. Ben benieuwd hoe dat gaat. 

Ik loop ook het hok uit en ga meteen door naar de uitgang. Het is al het einde van de dag, dus kunnen we allemaal naar huis. 

Dante loopt op me af en geeft me een highfive. 'Zie ik je vanavond weer?' Ik knik en stap op mijn scooter. 'Wel de laatste keer, want ik heb echt niet zoveel geld om te verliezen.' Hij grinnikt en geeft me een boks. 'Laters!' 

Ik rij weg en ga meteen naar huis, zodat ik me om kan kleden voor werk. 

De laatste paar dagen ben ik bijna elke avond met Dante naar de garage gegaan. Ik heb geluk dat ik bijna alles win, daardoor heb ik aardig wat geld verdiend. Anders zou ik het moeten betalen en dat kan ik niet, want zoveel geld heb ik niet. 

Dante daarin tegen, hij heeft geld genoeg en elke keer verdubbeld hij het bedrag omdat hij zo zelfverzekerd is dat hij wint. Het is al een paar keer gebeurd dat hij verloor, maar dat is dan ook alleen op de dagen dat hij met Alison naar bed is geweest. Ik vraag hem niet wat er aan de hand is, want hij vraagt mij ook niet waarom ik meekom. Ik ga puur mee voor de adrenaline en het geld, want ik kan zeker weten wel wat geld gebruiken. 

Davina weet het niet, want ik heb gehoord dat de groep de garage verboden heeft. Ik weet niet of Davina daar ook onder valt, maar ik heb het haar niet verteld. 

Na werk scheur ik meteen door naar huis, zodat ik me snel om kan kleden en naar de garage kan gaan. 

'Was er vanavond niet dat feest van Joy?' vraagt hij aan me. Oh ja.. Niet dat ik uitgenodigd was ofzo.. 'Waarom ben je hier dan?' Hij haalt zijn schouders op en kijkt naar zijn horloge. 

We lopen naar de cirkel waar allemaal mensen om heen staan en zoeken André tussen alle mensen hier. 

Zodra ik hem spot, tik ik Dante aan en lopen we naar hem toe. 

Not Like Most Boys (NL)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu