Not Like Most Boys (NL)

84. Messed Up News

Davina's POV:

'Waarom gingen we zo vroeg weg?' vraagt Noraily als we door onze ouders gedwongen worden hun hotel kamer in te lopen. 

'Omdat we per direct naar huis gaan.' zegt mam kortaf. Ze heeft gehuild en is in paniek. 

'Wat is er aan de hand?' vraag ik fluisterend aan Valentino, aangezien hij degene is die iedereen bij elkaar moest roepen van hun. 

'Geen idee, maar aan mam te zien is het erg.' zegt hij zuchtend. 

'We gaan naar huis, daarna de eerste vlucht naar Curaçao.' legt pap langzaam uit. 

Mam begint haar koffer al in te pakken en niet bepaald zachtaardig.Curaçao? 

De enige reden dat we daar naartoe zouden gaan is als.. 'Is Oom Roano dood?!' vraag ik waarna ik meteen opsta en op mam afloop. 

Ze stopt en schud haar hoofd. Het is een paar seconde stil. Het enige wat je hoort is mams haperende ademhaling.

'Emily ga zitten, ik pak de spullen wel.' Mam schud haar hoofd en gaat weer verder. Ze loopt naar de kast maar gaat bijna door der enkel. 'Wat is er aan de hand dan?' 

Noraily is niet blij met het feit dat we eerder weg moesten van de bruiloft. Volgens haar waren er een paar meiden die op een bepaalde manier naar Jordan keken. Die manier beviel haar niet. 

'Noraily doe niet zo eigenwijs.' zegt pap zuchtend. Hij loopt naar mam toe en probeert haar te kalmeren. Noraily is Noraily en kan het natuurlijk niet laten gaan. 

'Ik doe niet eigenwijs! Ik had het super gezellig met mijn vrienden en nu is de avond verpest, zonder dat ik weet waarom!' Valentino en ik kijken elkaar aan en daarna beide naar onze zus. 

'Gezellig met vrienden of gezellig met Jordan?' vraagt Valentino droogjes. 'Ik wil dat jullie naar jullie kamers gaan en beginnen met inpakken.' zegt mam die boos haar schoenen uittrekt en ik de koffer gooit. 

'Mam-' 'Doe alsjeblieft gewoon wat ik vraag!' Mam is boos, ik heb haar nog nooit zo boos gezien. 

Ik sta op en trek Noraily met me mee, de hal op. Justin en Arthur staan bij de lift en kijken onze kant op. 

'Enig idee wat er aan de hand is?' vraagt Arthur zuchtend. Hij had helemaal de tijd van zijn leven op de bruiloft. Er waren genoeg meisjes die hij kon versieren en weet ik veel wat mee doen, maar ook hij moest mee. 

Tante Grace, Maggie en oom Angelo zijn ook naar hun kamers gegaan, dus nu kan Noraily naar Maggie. 

'Vraag aan haar wat er is!' schreeuw ik haar na. Ze steekt haar middelvinger op en gaat met de lift naar boven. 

Zelf nemen we de trap naar beneden, omdat daar onze kamers zijn. 'Wat kan er in vredesnaam aan de hand zijn als alleen wij moeten gaan?' 

'En hoezo mag Justin wel mee?' vraagt Valentino plagend. Ik kijk hem droog aan en pak Justins hand vast. 'We krijgen samen een kind, wat denk je zelf?' 

'Weet je zeker dat ik wel mee mag, ik wil geen last zijn?' Justin kijkt me voorzichtig aan en ik schud mijn hoofd. 'Je bent inderdaad een last.' zegt Arthur die daarna zijn kamer in verdwijnt. 

Ik rol met mijn ogen en trek Justin mee naar mijn kamer. Ayliana, Kira en Joy zijn nog op de bruiloft. 

Waarschijnlijk vragen ze zich ook af waarom we zomaar weg moesten, maar ik weet het zelf ook niet. 

'Help me met mijn shit inpakken, dan gaan we daarna naar jou kamer om jou spullen te pakken.' Hij knikt en rent op me af. 'Wat doe je?' vraag ik lachend.