Deception (Voltooid)

Deception deel 12

De volgende ochtend stonden mijn zusjes al heel vroeg op. Voor hen is deze vakantie ook heel speciaal. Op deze leeftijd is het anders dan wanneer je net dertien of veertien bent. Mama mag haar borst maar nat maken.
Het was een en al gekibbel thuis en in de auto ging het door. Ik probeerde mij maar buiten de discussies te houden. Mijn moeder deed hetzelfde.

Ik zette ze af en gaf ze een knuffel. Mama, laat ze je niet gek maken zei ik." Stuur anders een neef daar op hen af" zei ik lachend.  Nee, zei Hind, niet nog een Anas. We hoorden het haar zeggen en we schoten in de lach.
IK gaf mijn moeder een knuffel en ze hield mij stevig vast. Ik keek haar en moest even diep ademen. Het is voor haar heel moeilijk om lost te laten.

"Benti"zei ze met een brok in haar keel. "Pas goed op jezelf"." Laat anders Amira bij jou slapen' zei ze. Ik zag een verdrietige blik in haar ogen. Ze was behoorlijk bezorgd. Ik keek haar aan en ik zag haar ogen vochtig werden.

Ik kon het ook niet meer tegenhouden. Mijn tranen stoomden over mijn wangen." Mama, er gebeurt niets" zei ik. "Beloven jullie mij te bellen" zei ik op een zachte stem.

Tuurlijk zei Jihane." Ieder avond bespreek ik de roddels met je" zei ze lachend. "Stop met die tranen, we gaan op vakantie en niet naar een begrafenis". Ik glimlachte tussen mijn tranen en gaf haar een knuffel. Ze liepen daarna weg en ze zwaaiden mij nog na. Ik kreeg weer een brok in mijn keel en de tranen stroomden weer. Ik wist niet wat ik had. Ik ben eerder op vakantie zonder hen geweest en dit voelde toch vreemd. Misschien omdat ze langer bleven en ik thuis was.

Ik ademde diep in en uit en probeerde mij te vermannen. 

IK draaide mij om en ik wilde in de auto stappen. "Ze houden veel van je" hoorde ik een stem zeggen. Jali, wat doe jij hier? Ik zou je bellen. Ik kon mijn ogen niet geloven. Hij stond recht voor mijn neus. "Ik kon niet wachten om jou te zien" zei hij. Ik keek even om mij heen.” Ze zijn al weg” zei hij. 

Hij veegde mijn tranen weg en gaf mij een kus op mijn lippen. “Stap in de auto en rijd achter mij aan” zei hij lief. 

IK reed achter hem en ik zag dat hij richting Zaandam reed. Dit was vreemd. We hadden nog niets afgesproken en waarom Zaandam.
Ik bleef hem maar volgen. Gelukkig had hij een auto die heel opzichtig was. Je kan het op de weg NIET missen.

Hij reed een parkeerplaats in en ik reed achter hem aan. We stonden ineens voor een appartementencomplex. Ik moet zeggen dat ik behoorlijk angstig werd. Wat moeten we hier? Wat is hij van plan?

Mijn hart ging te keer. Wat denkt hij wel van mij? Alle scenario's gingen door mijn hoofd. IK wilde meteen naar mijn auto teruglopen. Hij keek mij aan en glimlachte. "Maak je niet druk"zei hij. "Dit is mijn appartement".

"IK werd gek in Marokko. Ik kon aan niets anders denken dan aan jou". Ik wil dat je weet dat ik serieus met je ben. IK keek hem aan en begon te lachen. "Dit is niet de manier" zei ik." Jij moet naar mijn huis komen en niet ik naar je woning", zei ik lachend. 

Ik weet het en ik wil niet te snel gaan. Mag ik je sleutels? Vroeg hij. IK keek hem verwarde aan en gaf hem voorzichtig mijn sleutels. Hij pakte een sleutel uit zijn broekzak en plaatste het bij mijn sleutelbos. "Het is nu ook jouw huis" zei hij. Wil je het zien? Vroeg hij.  

IK keek hem twijfelend aan. "Lieverd, ik ga niets doen"." Je mag het zien en als je een keer mij wilt verrassen dan weet je waar je mij kan vinden" zei hij op een lieve toon.

Ik zuchtte.....Hij pakte mij bij de hand en we liepen richting de hoofdingang. Ik was behoorlijk zenuwachtig en hij voelde dat. Hij kneep voorzichtig in mijn hand maar zei niets.
We pakten de lift want hij woonde blijkbaar op de 5e verdieping. We liepen naar binnen en het was niet megagroot maar ook niet klein. Het was wel prachtig ingericht.
Heb jij dit zo ingericht? Vroeg ik. Nee, zei hij. Mijn maat heeft een vriendin en zij is binnenhuisarchitect." Zij heeft alles gedaan en ik betaald" zei hij lachend.

Ik lachte……..Het is KOOP zeker. Ja, zei hij. "Ik heb het nu een jaar of 5"zei hij weer." Heel mooi, besaha" zei ik. "Blij dat je het mooi vindt" zei hij en gaf mij een kus op mijn lippen. Hij gaf mij een rondleiding en het zag er echt goed uit.  

Voor de slaapkamer bleef ik even staan. Ik wilde geen stap zetten. Wil je de slaapkamer ook nog zien? Vroeg hij plagend. "Andere keer" zei ik.

Ik ga je niet bestormen. "Ik ben zo niet" zei hij weer. Je kent mij toch inmiddels, zei hij op een lieve toon.

Hij deed de deur open en ik stond wederom in een mooie ruimte. Het is mooi zei ik, beshaha, zei ik weer. Hij pakte mij bij de kin en dwong mij hem aan te kijken. "Je eindigt met mij, het is dat je het weet" zei hij. Hij bukte voorzichtig naar mij en gaf mij weer een kus. Het was een tedere kus en hij zocht voorzichtig mijn tong. HIJ zoende mij vol passie en ik zoende hem terug. Hij duwde mij iets tegen de muur en ik voelde zijn hand al onder mijn blouse gaan.

HIj kreunde en ik raakte in paniek. Ik duwde hem snel van mij vandaan. Hij keek mij aan en glimlachte…"Ik ben je eerste zeker" zei hij lachend. Ik knikte en werd knalrood. "Ik ben blij dat te horen"………"Maar laten we gaan anders ik mij straks niet beheersen" zei hij lachend. Straks ben ik net als de anderen en ik zei dat ik anders was, zei hij lachend.

We waren gelukkig snel buiten. Gaan we met twee auto's of één vroeg hij. IK wilde iets zeggen en zijn telefoon ging. Hij nam meteen op. “wollah je belt altijd op het verkeerde moment” zei hij. Nee, zei hij. Ik kom er nu aan. "Ik handel het wel af", zei hij boos.

Hij keek mij aan en ik zag dat hij zijn best deed om kalm te blijven. IK kon niet verstaan wat tegen hem werd gezegd. Hij hing op en zuchtte. Sorry lieverd, ik had deze dag anders gezien. IK neem je vanavond mee uiteten om het goed te maken. Ik moet iets gaan regelen. "Geen probleem" zei ik." Ik bel je straks om af te spreken waar ik je kan ophalen" zei hij weer.

Dat Is goed zei ik. Hij gaf mij een kus op mijn wang en ik stapte in de auto. Ik wist even niet wat ik nu moest denken of vinden. Wat doet hij toch allemaal. Ik hoop zo dat het niet is wat ik denk. Ik kreeg een naar gevoel over mij heen. 

Ik belde onderweg Zakia op en ze had gelukkig vandaag tijd. Ik wilde ook niet alleen thuis zijn nu mama en mijn zusjes wegwaren. Een bericht van Jalil kwam binnen. “Het spijt mij” ”ik baal”.  Ik keek naar mijn telefoon en moest even lachen.

Ik belde aan bij Zakia en ze trok mij letterlijk naar haar kamer. Waar zijn je ouders, die zouden gisten toch al terug zijn. Nee, ze hebben gisteren besloten om drie weken langer te blijven. "Een nichtje trouwt daar" zei ze. "Het zijn jij en ik deze zomer" zei ze lachend.
"En Mohcine" zei ik tegen haar. Jalil niet dan? Vroeg ze lachend. 

Ik liet mij op haar bed vallen. "Ik weet het niet". "Ik hen hem net gezien en hij is echt leuk" zei ik. Ik voelde ook wel iets voor hem. Maar ik weet het gewoon niet. "Hij vindt mij ook heel leuk, maar ik weet het echt niet". "Ik weet niet wat ik precies moet voelen".
Lieverd, zei ze. "Het is nieuw" zei ze." Het is je eerste keer" zei ze lachend. "Je moet gewoon wennen aan het idee dat je nu bij iemand hoort".
Je wilt het niet loslaten en jij als controlefreak vindt dat lastig"" zei ze weer lachend. Ik keek haar en we begonnen te lachen.
Geloof mij, over een paar weken kun je niet zonder hem". "Je gaat echt van hem houden" zei ze weer.

"Echt" zei ik. Ja echt. "Ik zie hoe jij naar hem kijkt en hoe hij naar jou kijkt" zei ze." Jullie zijn voor elkaar gemaakt". "Ik weet het niet" zei ik. "Het voelt nog zo geforceerd". Ik weet niet wat ik eigenlijk voel. "Liefde" zei ze lachend

"Alleen je bent angstig om jezelf vrij te geven"……."Ik zuchtte, misschien heb je ook gelijk".