Deception (Voltooid)

Deception deel 69

We liep net een richting de auto en zijn telefoon ging. Nadim nam meteen op.

"Ja maat, precies wat ik verwacht had" zei hij. "Ja doe wat ik je gezegd heb" zei hij.... Nadim zuchtte weer.

Ik kon het niet echt volgen maar het ging zeker over zijn ex. "Ja, ik verwacht het zeker" , zei Nadim weer. "Fijn maat, bel mij vanavond", zei hij en hij hing op.

Ik keek hem heel doordringend  aan. Waar ben je mee bezig? Vroeg ik.

"Ik weet wat ik doe" zei hij. " Dat vroeg ik Niet" Zei ik op een geïrriteerde toon.

Nadim, zei ik met een zucht.... Hij onderbrak mij…."Rima schat, we waren daar en ze vroeg niet een naar Adam". " Haar zoon boeit haar niet". Waarom zijn we dan gegaan? Vroeg ik. Hij keek mij weer aan. "Voordeel van de twijfel" zei hij. Maar dit is tussen mij en haar. Ze wil mij dwars zitten. " Lieverd, houd je jezelf buiten", zei hij weer.

Nou die is mooi, zei ik. "Jij nam mee" . "Het was jouw geweldige idee", siste ik in zijn gezicht.

"Het spijt mij schat" zei hij. "Ik had dat misschien niet moeten doen"........."MISSCHIEN" zei ik boos.
Hij pakte mijn hand vast. Het spijt mij echt.

Kunnen we alsjeblieft het even vergeten"? Vroeg hij en keek mij nu heel lief aan.

Ik wil haar ons dag niet laten verpesten. Ik keek hem aan en zuchtte.........Ik kon ook moeilijk boos op hem blijven.

De dag was toch nog gezellig en we hebben echt van elkaar kunnen genieten. Nadom kon shoppen, beter dan mij. Tassen vol.

We hebben het gelukkig niet meer over Fadoua gehad. Hij wilde er ook niet overpraten. Zij was geschiedenis en als het aan hem lag, zag ze Adam nooit. Ik beloofde hem om zondagavond met mama te praten. Ik had die avond ook Zakia afgebeld en spraken af voor zondag. Ik was echt moe en wilde het ook niet al te laat maken.

Zondag overdag zou mama met mijn tante op kraamvisite gaan en daarna zou ik het haar zeggen. Ik was behoorlijk gespannen maar het moest gebeuren. Hij wilde gewoon geen relatie in het geheim en dat deed mij ook goed. 

IK stond voor mijn spiegel en zette een glimlach op. Morgen is de tweede stap. Morgen ga ik het zeggen................

Ik haalde Nadim voor mijn gezicht en er verscheen een glimlach op mijn gezicht. Ik ben daarna in bed geschoven. 

De volgende dag was ik ook vroeg wakker. Ik heb ook bijna niet kunnen slapen. Ik bleef toch maar piekeren. Wat gaat mama straks zeggen?

Ik hoop zo dat ze het goed gaat vinden. Ik durfde haar nog niet onder ogen te komen en bleef maar in mijn bed. Ik hoorde op een gegeven moment mijn zusje beneden en besloot ook om uit bed te stappen.

Na het douchen ben ik maar naar beneden gaan gegaan.

Mama keek mij vragend aan. Is er iets Rima? Vroeg ze met een bezorgde stem. Ik glimlachte en schudde met mijn hoofd. "Ik wil straks met je praten als je terug bent" zei ik weer. Ze pakte mijn hand vast. Moet ik mij zorgen maken? Vroeg ze. Ik schudde met mijn hoofd. Wat is het dan? Vroeg ze weer bezorgd. Ik zuchtte………Mama er komt een man mij om de hand vragen.

Ze zette haar ogen wagenwijd open. "Een man", zei ze. "Ja" zei ik en zette een glimlach op.

" Benti, ik heb tegen je tante gezegd dat je niet wilt en dat je nog jong bent en nu kom je met dit", zei ze op een harde stem.
Mama, luister straks even naar mij...........

Ze zuchtte weer. Y koen gheir....
Ik omhelsde haar en gaf haar een kus.

"Safi we praten straks" zei ze. Ik knikte maar ik voelde de zenuwen al opkomen.