Deception (Voltooid)

Deception deel 47

We besloten om Sushi te gaan eten en binnen een kwartier hadden we onze keuze al gemaakt. Het restaurant was gelukkig op loopafstand en een half uur later zaten we aan tafel en het drinken werd al gebracht. We konden ook snel de eerste ronde bestellen.

Het was echt fijn dat het zo klikte met haar. Ik hoefde niet echt naar gespreksonderwerpen te zoeken. Het ging allemaal vanzelf. We zaten te eten en we hadden het heel gezellig. We hadden ook dezelfde humor en we dachten over veel dingen hetzelfde over. Ze had in een andere tijd ook echt een vriendin kunnen zijn.

Hoe komt het dat je zo jong moeder bent geworden? Vroeg ik. Ze begon te lachen. Zo jong ben ik niet. Ik ben 30 zei ze. Maar je bent dan nog jong moeder geworden, zei ik weer.

"Ik ga je de waarheid vertellen maar je moet het echt tussen ons houden" zei ze." Ik beloof het" zei ik. Aan wie zou ik het anders moeten vertellen? ." Niemand van mijn vriendinnen kent jou" zei ik en zette een glimlach op. "Misschien leer ik ze ooit kennen", zei ze lachend. Wollah ik zeg niets, maar als je het niet prettig voelt, hoef je het ook niet te vertellen, zei ik weer.

Ze zuchtte en keek mij aan." Ik had een stomme fout gemaakt". Ik kende Jalil pas kort en ik was heel verliefd.  "Hij wist de juiste dingen te zeggen en ik was snel verkocht" zei ze. Herkenbaar dacht ik bij mezelf.

Voordat ik het wist had ik mijn benen gespreid en was ik zwanger van Mehdi. Ze bleef mij aankijken.

"Jalil wilde zelf niet trouwen maar mijn broers dwongen hem" zei ze. "Je broers dwongen hem", zei ik verbaasd." Ja, ik mocht het niet weghalen". "Mijn broers zijn niet gemakkelijk en geloof mij" zei ze met een zucht.

"Ze hebben hem deel duidelijk gemaakt dat wat hij moest doen"." Ik heb ook alle hoeken van de woonkamer gezien".

Ik zag gewoon de pijn in haar ogen……

Ik ben dingen aan het oprakelen...Ik moest weer even slikken. "Mijn broer heeft er zelfs voor vastgezeten" zei ze.

"Mijn broers zijn verre van heilig en mijn ouders hebben het heel zwaar met hen"." Ik ook" zei ze.
Ik houd van ze. "Het zijn mijn vlees en bloed"." Ik weet dat ze veel om mij houden". Maar met mijn broers moet je niet sollen, zei ze weer.
De fout dat ik had gemaakt, had in niet moeten maken. Het is voor hun gezichtsverlies, zei ze. Ze hebben het mij echt kwalijk genomen. Nu nog, zei ze met een zucht." Het is net of zij mij dat nooit vergeven hebben" zei ze met een zucht.

Jalil heeft het ook moeilijk met ze gehad, zei ze.
Ze keek mij weer in de ogen en zette nu een glimlach op. "Gelukkig heeft hij toch een goede band met mijn broers wezen op te bouwen en werkt nu zelfs samen met hen" zei ze weer. 

Ik keek haar aan en ze had een verdrietige blik in haar ogen. Ik had echt medelijden met haar. Ik dacht meteen aan Anas. Ik zuchtte……….Misschien zijn de broers nog wel erger.

Dit verklaarde alweer een hoop voor mij. Zou hij niet willen scheiden vanwege die broers van haar. Zou dat het zijn?

"Jalil gaf gelukkig toch genoeg om mij", zei ze weer. " We zijn toen heel snel gaan trouwen". " Imane was ook een ongelukje"zei ze weer. Na de bevalling was ik echt laks met de pil en heel snel daarna werd ik zwager.

" Het was zwaar maar ik heb het overleefd" zei ze en ze zette een glimlach op. Ze wreef daarna over haar buik. "Deze is wel gepland". Deze wilde ik heel graag, zei ze op een zachte toon.
Je man ook? Vroeg ik. Ja, ik hoop het. "Hij zei in ieder geval van wel" zei ze. 

Ze keek mij aan en ik glimlachte naar haar. Rabi yahfadhoum. Ameen, zei ze.
En jij? Vroeg ze. "Geen man in je leven" zei ze en keek mij lachend aan. "Er was één", zei ik." Maar daar wil ik het niet overhebben".
"Pril", zei ze lachend. "Zoiets "zei ik en stopte een sushi in mijn mond. Ze schaterde het uit. 

Het laatste waar ik nu met haar over wil praten is Jalil en Nadim. Ik probeerde ze beide snel uit mijn gedachten te halen en concentreerde ik meer op haar.

"Ik weet nog maar weinig over" je zei ze weer. "Ik zal je dan snel de korte versie vertellen" zei ik lachend." IK heb nog twee puberzusjes". "Ze schelen ook maar 1 jaar net als jouw kinderen". "Mijn vader allahy rahmoe is drie en half jaar geleden overleden en ik heb een neef die een beetje het DNA van je broers heeft" zei ik lachend.

Ze hoorde mij het zeggen en we schaterden het uit. 

Ik hoorde mijn telefoon afgaan en ik pakte deze uit de tas. Ik zag dat Jalil belde en drukte deze meteen weg. Ik zette mijn telefoon ook meteen uit. Ze keek mij vragend aan." Ik wil deze persoon niet spreken" zei ik. Je ex? Vroeg ze weer. "Niemand mag mijn avond met jou verpesten" zei ik lachend." Zo is dat" zei ze en hief haar glas omhoog. 

We hebben daar tot half 10 gezeten en besloten toch een einde van de avond te maken. We namen afscheid bij de parkeergarage en ieder ging zijn enigen weg.

"We moeten dit gauw snel doen", zei ze op een lieve toon. Inchaallah zei ik. " Tot zaterdag" zei ze. Ik gaf haar een knuffel en ging daarna richting mijn auto. Ik zwaaide haar nog na en wachtte totdat ze eerder vertrok.

IK zuchtte..........Ik voelde mij zo schuldig. Maar die broers. Dus als zij dit zouden weten, dan wordt hij denk ik begraven.

Wat mij opviel is dat Jalil haar geen enkel keer heeft gebeld. Hij zit thuis met zijn kinderen en vraagt niet eens of ze geslaagd is. Hij belde niet eens hoe laat ze thuis zou komen.  HIj wilde het kind maar zij deed hem dus blijkbaar niets. Dit was zo pijnlijk. Meskiena, ik had echt met haar te doen.

Onderweg naar huis zette ik de muziek aan en deed mijn telefoon ook weer aan. Ik hoorde meteen de berichtjes binnenkomen. Ik wist gewoon dat ze van Jalil waren en dus deed ik de moeite niet eens.

Net geen   kwartier later ging mijn telefoon. Ik zag dat hij belde en moest weer even zuchten. Hij zal blijven bellen totdat hij mij gesproken heeft. Zo goed ken ik hem ondertussen.  

Ik wilde opnemen maar was net te laat. Twee minuten later ging de telefoon weer. Ik nam op en een schelkanon aan de andere kant. Wat is er toch met je aan de hand? schreeuwde ik." Je weet dat ik thuis woon" zei ik boos. "Dat weet ik", zei hij boos." Nou, als ik je wegdruk dan ben ik in gesprek met iemand en die moeten niet denken dat ik iemand heb". "Mijn moeder al helemaal niet", zei ik boos. 

"Echt je maakt mij psychisch" zei ik op een harde toon.

Hij was ineens stil." Het spijt mij schatje" zei hij. Ik lijk het steeds te vergeten. "Jalil, dit werkt zo niet".Wollah Je maakt mij gek. "Omdat ik gek op jou ben", zei hij nu op een rustige toon.

Ik slikte en zei niets. Dit meende hij ook echt. Gek in de zin van psychisch gestoord.

"Lieverd, ik wil je zien", zei hij." Ik wil in je ogen kunnen kijken", zei hij weer. Ik wilde hem weer uitlokken. Dit spelletje werd ik goed in.

"We kunnen zaterdag afspreken" zei ik. "Ik ga met mama naar de markt en rond vier uur kunnen we afpreken". "We kunnen dan een film pakken en een hapje eten" zei ik.

Hij was weer stil." Ik kan zaterdag niet", zei hij. "Ik moet naar Brussel" zei hij. "Naar Brussel", zei ik. "Ik kan ook met je meegaan". "Nee, dat kan niet" zei hij.

"Het zijn zaken". "Mijn zaken zijn niet voor jouw ogen bestemd schatje" zei hij op een rustige toon. Ik wilde niet eens over zijn zaken beginnen, maar hij kletste uit zijn nek. Of zijn zaken dat hij eerder die dag. Ik was niet van plan om met hem te eindigen waarom zou ik überhaupt de moeite nog willen doen. Laat hem lekker zijn zaken doen. 

Oké, zei ik met een zucht, dan houdt het op.

"Ik wil je morgen zien "zei hij." Je hebt toch vakantie. Morgen gaat echt niet", zei ik. Ik heb met mijn zusjes afgesproken. Het was weer stil. Het liegen ging mij steeds beter af. Het kwam zo uit mijn mond, zal de normaalste zaken." Safi zei hij. Ik zie je dan zondag" zei hij weer.
Dat is dan afgesproken" zei ik. Ik bel je wel waar, zei ik weer. "Geef mij een kus", zei hij. Hoe Moet ik dat doen?  Vroeg ik. Via de telefoon, zei hij. Ik was even stil. " Ik maakte een zoengeluid en hing daarna op".

Ik zuchtte en wist even niet wat ik van mijn leugens of zijn leugens moet vinden. Hij gaat helemaal niet naar Brussel. Zijn dochter is jarig.  En nu meer dan ooit was ik vastberaden. Ik ga naar het feest.........Ik wilde haar broers nu ook leren kennen..................