Deception (Voltooid)

Deception deel 58

Ik wendde snel mijn blik..........Oh ya ra bi, mijn wereld leek weer ineen te storten.

Ik probeerde zo normaal mogelijk over te komen.

"De mannen zitten in een andere zaal" zei ik. "Ik bel Mohcine op" zei Nadim. " kan jij dan Makenmeenemen? vroeg hij.  Ik knikte en wendde weer mijn blik. Ergens kon ik het gewoon niet aanzien.

Malek liep met mij mee naar binnen en ze straalde. "Sorry dat we je lastig vallen" , zei ze. "Ik zei al tegen Nadim dat ik niet moest komen maar hij stond erop".

"Ik houd van bruiloften" zei ze.

" Ik kan niet wachten op onze bruiloft" zei ze weer. Ik kon haar niet eens aanhoren laat staan iets zeggen.

Ze keek mij aan en glimlachte vriendelijk. "Je bent echt prachtig" , zei ze. Echt die jurk, zei ze. Waar heb je die vandaan? Vroeg ze weer. Hij staat je echt mega......"Bedankt" zei ik. "Jij mag er ook wezen". "Bedankt schat" zei ze lief en pakte mij bij de arm.

Bij de ingang stond de moeder van Zakia de mensen te verwelkomen. "Malek, dat is de moeder van de bruid" zei ik. "Oh bedankt schat" zei ze en liep haar richting op.

"Spreek je straks", zei ze lachend. Ze pakte haar jurk en groette de moeder van Zakia.  Ik keek haar nog na en moest weer even slikken.  Ik zag dat ze gelukkig naar een andere tafel werd gebracht.......Ik wilde haar haten, maar dat kon ik niet eens.

Ik deed daarna mijn best om van de avond te genieten. Maar de sfeer was behoorlijk anders. Ik danste met mijn zusjes en ging gesprekken aan met de dames die bij ons aan tafel zaten. Maar ieder keer keek om mij heen en zoekend naar Malek.

Ze was vrolijk en lachte voluit. Ze kende niemand en heel snel had ze klik met mensen. Dat zegt veel over haar en dat was nog pijnlijker voor mij. Ik weet het niet maar ik was gewoon jaloers. IK had gewoon niets op haar aan te merken en dat was het nog ergste van alles. Maar ik heb het zelf gedaan.

Rond tien uur werd het eten gereserveerd en iets over 11 werd aangekondigd dat de mannen zouden aanschuiven. De zaal was blijkbaar een gesplitst in twee door een harmonica schuifwand. Je zag meteen een aantal vrouwen opstaan richting de hoofdingang lopen.

Een aantal vrouwen deden hun hoofddoek op.  Je zag de mannen zoekende naar hun partner en binnen een aantal tellen was de zaal gemengd. 

Muziek ging harder en de mannen stonden meteen op en liepen richting de dansvloer. Het was hilarisch om te zien. De jongens trokken hun moeder of hun vrouw en het was prachtig om te zien.

Ik was even iedereen vergeten. Ik schaterde het uit. Mijn zusjes stonden op en ik durfde niet. Ik zag  Nadim opstaan met Malek en het deed behoorlijk pijn. Ze waren aan het lachen en hij trok haar letterlijk richting de dansvloer. Ze was een beetje verlegen denk ik.  Ze wilde echt niet mee.

Benti, waarom ga je ook niet dansen? Vroeg een oudere vrouw aan tafel. "Nee, ik wil niet Gelti" zei ik.
Je bent jong, zei ze. "Ga lekker genieten". Ik keek haar en lachte........

"Maar ik ga wel even naar de bruid" zei ik. "Kijken hoe het met haar gaat". Ik stond op en liep in een grote boog om de dansvloed naar het podium.  Zakia en Mohcine waren gezellig aan het kletsen en dat gaf mij een heerlijk gevoel. Een glimlach verscheen op mijn lippen. Ik zoende haar voorzichtig en gaf haar een knuffel. Mabrouk elf Mabrouk, zei ik.

Ik gaf Mohcine een hand. "Geen knuffel" zei hij en zette een pruillip op. Ik begon te lachen. Je bent nu een getrouwde man, zei ik.
Zakia keek mij lachend aan. Nee, jij bent ons zusje. Bedankt lieverd, zei ik.  We bleven even kletsen en Mohcine wilde de fotograaf roepen om een foto te nemen.

Ik draaide mij om en stond oog in oog met Nadim. Hij stond net een twee meter van mij vandaan. Hij bleef mij aankijken en ik leek weer te verdrinken in zijn ogen. Mijn hartslag ging sneller en ik mijn ademhaling werd zwaarder.

Het voelde even of wij als enige in de zaal stonden. Alles om mij heen vervaagde. Het geluid leek gestopt te zijn en ik kon alleen maar mijn ademhaling horen. Alles om mij heen werd wazig en ik zag alleen hem nog staan." Je ziet er prachtig uit " zei hij op een hese stem.

"Bedankt zei ik met een brok in mijn keel. Dit was zo moeilijk......... We bleven elkaar aankijken het voelde heel erg ongemakkelijk.  We wisten beide niets meer te zeggen.

“Kom op de foto” zei Mohcine. “Mijn vriend en de vriendin van Zakia” zei hij lachend. Ik keek weer naar Zakia en moest weer slikken. "Een foto maakt toch niet uit" zei Zakia.  Ik keek haar aan en beet op mijn onderlip. "Jullie krijgen beide een exemplaar" zei ze lachend. 

Ik keek Nadim aan en weer naar de menigte. Dansvloer was bomvol en niemand had oog voor ons. Ik kon Malek ook even nergens zien.
Ik knikte en Nadim zette een glimlach op. Ik ging naast Zakia staan en hij naast Mohcine.

De foto werd gemaakt en ik kon weer ademhalen. Ik stond meteen op. Ik wilde eigenlijk zo snel mogelijk weg.

Ik keek weer in de menigte en ik schrok nu. Ik zag Malek naar ons kijken en ik wendde snel mijn blik.
Dit voelde vreemd ik wist eigenlijk niet snel hoe ik daar weg moest gaan. Als ik in haar schoenen zou staan, zou ik dat ook niet willen. Zij hoort die foto te maken.

Ik voelde mij ook gelijk schuldig. Het was een stomme foto en ik voelde mij schuldig.
Nadim liep even mijn richting op maar ik liep snel van het podium af. Ik wilde niet meer in zijn omgeving zijn.  Ik wilde ook niet meer naar hem omkijken.

Het was voor hem iets onschuldigs en toch voelde het anders bij mij. Ik wist gewoon niet meer wat ik met mijn gevoelens aan moest.
Ik.trok het niet ......Ik begon de controle over mijn gevoelens te raken...........De tranen prikten in mijn ogen............

"Rima", riep hij ineens. Ik draaide mij om en ik zag die droevige blik in zijn ogen.............Dit deed zo'n pijn. Die blik doorboorde mij...

Ik kon daar niet blijven. IK liep snel naar de wc en daar liet ik mijn tranen even gaan. Ik heb daar zeker een half uur gezeten.

Ik wilde eigenlijk het liefst naar huis, maar dat kon ik niet maken. Ik ben toch tot het einde gebleven. Nadim had ik niet meer gezien. Ik denk dat hij hetzelfde dacht. Zo ver mogelijk van mij vandaan. Ik voelde weer een steek in mijn hart, maar ik had het zelf gedaan. 

De week daarop leek wel gek in mijn hoofd. Ik reed vaak naar zijn huis en bleef in de straat kijken. Ik zag hem soms met Adam naar binnengaan. Hij was altijd rond een uur of 6 thuis. Ik weet niet wat ik had, maar ik wilde hem gewoon zien. Het was verschrikkelijk maar ik begon nu zelf een stalker te worden.  Ik reed ieder keer een half uur op en neer om hem even twee minuten te zien. Ik belde hem anoniem om en hing op............Ik was gewoon aan het doordraaien.

Ik stond daar weer en wachtte geduldig af. Ik snapte het zelf niet meer. Dit was gewoon niet gezond. Nadim werd mijn obsessie. Ik dacht nu voor het eerst aan Jalil....Ik zuchtte... Ik wilde wegrijden en ik zag hem aanrijden. Automatisch stopte ik de motor. Ik.wildechem nog een keer zien...

Ik zag hem uitstappen dit keer was hij niet alleen met Adam. Malek stapte ook uit de auto. Nadim pakte Adam bij de hand en zij kwam ook zijn kant op. Mijn hart ging te keer. Ze stond heel dichtbij hem en zij gaf hem een kus op zijn lippen.

Ze lachte daarna en gaf hem een knuffel. Daarna gaf ze Adam een kusje. Het was het perfecte plaatje.  Het drong nu echt keihard binnen. Ik besefte nu wat ik weg had gegeven. Ik had HAAR  kunnen zijn.

Ik slikte en mij tranen kon ik bijna niet tegenhouden. Het was klaar………..Dit deed zo'n pijn. Ik liet mijn tranen gaan en reed daarna weg…………..