Deception (Voltooid)

Deception deel 57

De week daarop ben ik weer naar het werk gegaan.
Ik heb niets meer van Jalil en ook niets meer van Nadim gehoord. Ik had Jalil geblokt maar hij heeft geen moeite meer gedaan. Of het was nu echt klaar of het was stilte voor de storm.

IK brak al bij het idee als ik aan Nadim dacht, maar ik kon het niet. Ik voelde mij vreselijk maar ik probeerde echt alles een plek te geven.

Wat bestemd is bestemd zei Zakia steeds.
De weken gingen voor bij en het ging gelukkig steeds beter met mij. Ieder keer als ik de gedachte aan Jalil had, blokkeerde het meteen weg. Ik was zo blij dat hij de afstand had gehouden. Het leek nu echt dat het klaar was en ergens was ik zo opgelucht.

Mensen vinden mij gek, maar hij was zo een onderdeel van mij leven dat ik hem soms gewoon miste.

Zakia en Anas brachten hem gelukkig ook niet ter sprake. Hert was net of het nooit gebeurd was en ik wilde het ook vergeten. Maar ergens wilde ik het niet ook vergeten. Het was geen les voor school maar een les voor mijn leven.

Adam vroeg vaak hoe het met mij was en hij was erg lief. Ik voelde steeds een hechtere band met het kind. Meer dan goed voor mij was. Ik weet het niet, maar misschien omdat hij van Nadim was. Iets wat mij aan hem deed bleef herinneren. Zakia hielp ik met haar voorbereidingen en zo kon ik toch weer een glimlach op min lippen zetten.

Mohcine is zelfs met ons gegaan om een bruidsjurk uit te zoeken maar hij bleef wel gelukkig buiten staan. Het is niet onze traditie maar ook deze hielden we in ere.

Ik had voor mezelf en voor mijn zusjes een jurk gekocht. We maakten afspraak bij de kapper en wilden echt gaan feesten.

Jalil zag ik af en toe in mijn straat geparkeerd maar ik deed net of ik het niet zag. Soms werd er anoniem gebeld en dan nam ik ook niet op.
Het was inmiddels de henna-dag van Zakia. Ik was la vroeg bij haar. De negaffa was ook al bij haar en ze had haar prachtige jurk aan.

"Je ziet er prachtig" uit zei ik." Bedankt schatje" zei ze op een lieve toon. " Het is wel moeilijk" zei ze. "Ik ben morgen hier voor het laatst' ze ze nu met een brok in haar keel. Ik keek haar en de tranen stroomden over haar wangen. Ik pakte haar stevig vast. De Negaffa keek mij aan. Ze wist wel hoe laat het was. Ook haar ogen werden vochtig.

"Ik ben even 10 minuten weg" zei ze snel." Ik moet even wat telefoontjes plegen" zei ze en moest even slikken.

Ik knikte en keek Zakia aan. " Lieverd, je komt je ouders gewoon opzoeken" zei ik. "Je gaat een half uur hier vandaan wonen"." Het komt goed"." Ik weet het" zei ze snikkend.
Zakia lieverd, zei ik. Ik veegde haar tranen weg." Je moet ervan genieten" zei ik. "De dag na je bruiloft ma je huilen" zei ik droog. Ze keek mij aan en ze begon te lachen.

"Bedankt dat je hier bent", zei ze. "Er is geen andere plek waar ik nu zou willen zijn", zei ik. Ik gaf haar weer een knuffel.

"Rima, ik moet je nog wat vertellen "zei ze en keek mij heel doordringend aan. Wat is er schatje? Vroeg ik. Ik zag een vreemde blik in haar ogen. Ze leek ergens beschaamd.

"Je weet dat je mij alles kan vetellen" zei ik. "Ik weet het" zei ze met een zucht. Wat is het dan? Vroeg ik nu bezorgd. "Nadim komt morgen ook naar de bruiloft" zei ze. "Nadim", zei ik.

Ik begreep het niet. Ik keek haar een beetje verward aan. Wat moet hij op de bruiloft.
"Lieverd, de dag dat wij voor de bruidsjurk gingen kijken zag Nadim ons" zei ze. "Toen wij binnen waren vroeg Nadim aan Mohcine hoe het met jou was" zei ze. " Hij raakte aan de praat met Mohcine en toen vertelde hij dat hij een grafisch designer was".

Ik bleef luisteren en ik wist niet even niet wat ik moest zeggen.

"Hij had aangeboden om de uitnodigingskaarten voor ons te maken" zei ze weer." Speciale met onze foto's erop." Hij heeft het gratis gedaan en Mohcine heeft hem uitgenodigd" zei ze met een zucht.

Ze keek mij sip aan. Sorry, maar ik wist niet hoe ik dit tegen je moest zeggen" zei ze. "Het is niet erg" zei ik. "Ik ga hem toch zien. Ik hen nog in juni een eind gesprek met hem" zei ik weer. "Ik ben de lerares van zijn kind".

Heb je hem daarna niet gezien op school? Vroeg ze. "Nee, zijn zus heeft het laatste gesprek gevoerd", zei ik. "Hij wil zelf geen contact "zei ik. "Het is ook niet vreemd". "Ik heb hem gevraagd om mij met rust te laten" zei ik. Ik kreeg een brok in mijn keel.

Waarom had je niets eerder gezegd? Vroeg ik. "Eerst zat je niet zo lekker in je vel en daarna wilde ik niets meer oprakelen" zei ze met een zucht. Ik gaf haar weer een knuffel.

De rest van de avond was supergezellig. Mijn moeder en mijn zusjes waren ook uitgenodigd. Zelfs het zusje van Anas was er ook.

We hebben gedanst en heerlijk gegeten. Ik heb zelf henna op mijn handen laten zetten. We hebben vooral ook veel gelachen. IK moet wel zeggen dat ik stiekem toch veel bezig was met Nadim.

Ik lag ook laat in bed en kon ook bijna niet in slaap vallen. Ik had nadim nu zeker al meer dan vier maanden niet gezien. Het idee dat ik hem morgen zou zien, bezorgde mij al een behoorlijke spanning.

De volgende dag stond ik ook vroeg op. Alles in teken van de bruiloft.

Ik zou meegaan naar de fotolocatie en ik had al vroeg met de kapster afgesproken. Ze zou om 10 uur komen en mij als eerste doen. Daarna mijn zusjes. Rond 5 uur zou ik terugrijden en mijn zusjes en mama ophalen. Jihane was nog bezig met haar rijbewijs en nu kon het even niet anders.

Die hectiek rondom om een bruiloft zal den ik altijd wel blijven. Het heeft ook een charme. Ik zou het niet ander willen.

IK was rond twee uur klaar en reed al richting het huis van Zakia. We zouden rond half drie vertrekken. Ze zag er prachtig uit en het was al behoorlijk druk. Er gingen ook zeker 6 auto's mee. Er hing een goede sfeer en iedereen leek gelukkig. Zij en Mohcine straalden gewoon. Je kond de liefde tussen hen niet alleen zien maar ook haast voelen.

Ik haalde mijn moeder en mijn zusje op en reed weer richting de zaal. IK was aan de late kant en Het was ook behoorlijk druk. Het liep al tegen half 8 en de mijn zusjes zeurden als dat ze geen plaats zou den hebben. De meiden en mama stapten al uit en ik ging opzoek naar een parkeerplaats.

Het duurde zeker een minuut of 10 voordat ik een plek kon vinden.

Ik was eindelijk blij dat het gelukt was. De mannen keken mij aan en eentje stak zelfs zijn duim omhoog. En automatisch verscheen een glimlach op mijn gezicht.

IK liep snel naar de hoofdingang. Ik hoorde ineens mijn stem en draaide mij meteen om. Mijn hart leek even gestopt te zijn. Ik slikte en kon stap meer verzetten. Ik zag Nadim staan en hij had een vrouw naast zich.

Ik moest weer even slikken. Ik kreeg het benauwd. Hij liep op mij af en glimlachte. Ik keek in zijn ogen en mijn hart ging tekeer. Ik voelde het geklop van mijn aders in mijn hoofd bonken.
Mijn benen voelde ik niet meet en had het gevoel dat ik in elkaar zakte....

Ik draaide mij om snel naar haar." Hoi" zei ze verlegen." Ik ben Malek, de partner van Nadim en ik ken niemand hier".

"Het is ook niet gemend" zei ze op een zachte toon. "dat Klopt, ze mengen na het eten. "Als er stellen zijn die liever niet willen mengen dan kunnen ze naar huis", zei ik.

Ik had gehoopt.......Eeehhh....Ik zuchtte........Tuurlijk zei ik snel. Ik leek even de kluts kwijt, ik wist niet eens wat ze zou zeggen. "Je kan met mij meelopen" zei ik snel. "Oh dank je" zei ze. Daar hoopte ik op, zei ze met haar zachte stem. We riepen net iemand bij de deur en die negeerde ons" zei ze met een zucht.

Ik kon daar al niet eens op reageren. Ik was alleen nog met Nadim bezig. Ik bleef hem aankijken en wist niet meer wat ik had. Hier was ik totaal niet op voorbereid.
Hij keek mij aan en kuchte.........Klote, dacht ik

"Sorry "zei ik snel. "Nee geeft niet" zei Nadim, jij bent ook maar een gast. "Ik moet mij nog even voorstellen, zei ik weer". Ik keek nu Malek aan. "Ik ben Rima, maar dat wist je al" zei ik weer en zette met moeite een glimlach op. Ik ben ......De lerares van Adam toch? Zei ze snel........... "Ja klopt" zei ik.

Ik keek Nadim weer aan en zijn blik doorboorde weer mijn ziel. Het voelde zo hard. Hij is gewoon verdergegaan. Ik keek haar aan en ze glimlachte vriendelijk.

Het was een leuke meid en dat maakte het nog pijnlijker. Niets op aan te merken. ...Ik haalde mijn adem in en uit.........Ik kreeg het gewoon benauwd, een stikgevoel........

Ze pakte zijn hand vast....... ik moest even slikken...Het voelde of een mes door mijn hart ging...............