Deception (Voltooid)

Deception deel 43

Mijn missie was om in de kerstvakantie contact te leggen met zijn vrouw. Ik MOET haar ontmoeten. Koste wat het kost. IK moet weten waarom hij per se met haar getrouwd wil blijven. Als ik mag geloven dat hij niet van haar houdt, dan houdt iets hem tegen. Ik geloof ook niet dat zij van mijn bestaan afweet. Zij weet het niet en zijn ouders ook niet.............

Zakia was er niet mee eens maar ik heb haar overtuigd. In een rechtszaal zou ik het nooit van hem winnen. Ik verlies dan alleen mijn gezicht bij mijn eigen familie. Hij heeft genoeg kapot gemaakt. Mijn familie kapotmaken is een stap te ver. Dat gaat niet gebeuren. Ik ga geen gezichtsverlies lijden. No way...........

Jalil belde wel dagelijks om zijn excuses te bieden. Ik zei niets en hoorde het alleen aan. Ik geloofde er niets meer van. Zo ken ik er meer. IK probeerde wel zo normaal mogelijk over te komen. Hij wist dat ik het druk had en na onze laatste ontmoeting was hij nu wel man genoeg om mij even met rust te laten. Hij belde wel twee tot drie keer per dag, maar dat was ik inmiddels gewend.

Het was inmiddels vrijdag en ik was in vandaag rond het middaguur al klaar. Ik nam snel afscheid van iedereen en voor ik het wist reed ik richting Amstelveen. Ik pakte het briefje met het aders dat ik van Anas eerder had gehad.

Niet veel later reed ik hun staat in. Het voelde vreemd. Ik was nu de stalker. Ik zag het huis en ik moest toch weer even slikken. IK zag zijn auto nergens en ik kende haar auto ook niet. Ik wist even niet wat ik moest doen. Ik kon alleen maar wachten eigenlijk.

Ik hoopte dat ze binnen was en dat ze een keer weer naar buiten komt. Ik heb daar zeker tot drie uur gestaan maar er kwam niemand. Dit gaat lastig worden. Ik besloot weer om naar huis te gaan.

De volgende dag ben ik weer gegaan en weer geen geluk. Ik had daar zeker drie uur gestaan. Ik moest beter nadenken. Er moet een moment dat ze naar buiten komt.

Toen wist ik het. Snorkel-les.......

Als ik geluk heb dan is zondag snorkel-les. Maandag begint officieel de kerstvakantie dus ze zouden nog les hebben.

IK reed naar huis en ik zag dat Jalil belde. Ik nam maar meteen op." Hallo lieverd", zei hij op een lieve toon." Hoi" zei ik op een harde toon." Je bent nog steeds boos op mij", zei hij met een zucht. "Kun je het niet mij vergeven en het gewoon vergeten" zei hij.

Sorry zei ik. Ik ben Allah niet, die vergeeft en ik heb bovendien geen Alzheimer. "Vergeten gaat hem ook niet worde" zei ik sarcastisch.

"Wat moet ik doen om te zorgen dat mijn prinsesje mij vergeeft" zei hij op een lacherige toon. "MIj even met rust laten", zei ik droog." IK wil je zien", zei hij op een zachte toon. "Ja dat eindigde de vorige keer niet zoals ik wilde" zei ik. Hij begon te lachen." Ik wil je morgen uiteten nemen en ik breng je keurig thuis" zei hij weer. "

IK weet niet wat ik tegen mama moet zeggen
zei ik op een harde toon."Ik bel je morgen" zei ik. Regel iets, wollah, ik heb je gemist." Ik ga gek als ik jou niet kan zien".

Ik zuchtte.......Ik kan echt even niets beloven. "Ik bel je morgen". Oké schatje. Ik spreek je vanavond. Oké, zei ik en hing op.

Ik belde daarna meteen Zakai op. Ze nam de telefoon gelijk op. Ennn, zei ze meteen. "Is het je nog gelukt Mega Mindy", zei ze lachend. Nee, maar ik heb een idee. Ik hoop alleen dat je met mij wilt gaan." Ik vind het zo saai alleen" zei verbaasd. "a die kinderen zitten op snorkel-les. De vorige keer met Anas gingen ze naar Snorkel-les".

Oké, zei ze. Ik wil die vrouw ook wel zien, zei ze lachend.

De volgende dag stonden al we om 9 uur in hun straat. De auto van Jalil stond daar gelukkig geparkeerd. Hij loog dat hij ergens anders woonde. Ja, in zijn appartement kwamen zeker andere meiden. We hebben de auto van Zakia genomen. Het idee dat hij mijn auto zou herkennen, beangstigde mij. Ik wilde echt geen risico lopen. We beleven daar zeker een half uur staan en toen zagen we de deur opengaan.