waargebeurd verhaal. Een jong Marokkaanse docente die verstrengeld zit tussen twee mannen. Alles is niet wat het lijkt. Ze zal keuzes moeten maken. maar zijn het de juiste keuzes. Zal de liefde hey overwinnen en voor welke vuren komt zij te staan.
l...
De week daarna ben ik uit de kliniek gegaan. Ik mocht geen gehaaste beslissingen nemen. Ook als ik mij goed voelde. J
Dus ergens klopt het wel. Haastige spoed is zelden goed.
Janine waarschuwde mij voor een terugval en ik moest voorzichtig zijn. Ik moest de tijd nemen. Ik kreeg nog wel wekelijks een sessie en de bedoeling was het om nog zes weken door te gaan.
De ouders van Nadim zijn de week dat mijn moeder op vakantie zou gaan nog langs geweest om mij om de hand te vragen. Mijn moeder is met mijn zusje naar Marokko gegaan en ik ben gewoon in Nederland gebleven.
Ik en mijn moeder hebben tante Latifa verteld dat haar zoon verliefd was. De stoere jongen kon dat niet aan zijn moeder vertellen. Het sierde hem.
Nadim is ook niet op vakantie gegaan. We wilden beide snel trouwen en we moesten nog van alles regelen. We waren inmiddels in Ondertrouw en de getuigen waren al bij de gemeente al gemeld. De bruiloft was over 8 weken en we zouden meteen de week voor de bruiloft voor de wet trouwen.
Ik was al veel bij hem en de helft van mijn garderobe was al over verhuisd. Hij vroeg of ik nog iets aan de inrichting zou willen doen maar ik vond het al mooi. Zijn Ex is daar nooit geweest dus het was ook allemaal door hem gebeurd. We wilden nog wel een aanbouw en ik zou het dan naar mijn smaak inrichten. "Dat was de deal". De zomervakantie leek gevlogen. Verjaardag van Adam hebben we gehad. Hij is nu inmiddels alweer 5. Ik heb 6 weken vakantie gehad en het voelde als 6 dagen. Ik was letterlijk bekaf............
Vandaag was het ook de verjaardag van Nadim. Hij had gehoopt om voor zijn 29 met mij nog te trouwen maar dat zat er niet in....... Ik had een horloge voor hem gekocht en een midweek naar CenterParcs. Het zou ook leuk zijn voor Adam.
Ik kleedde mij in een maxijurk aan en deed daar mijn sandaaltje er onder. Mijn haren liet ik loshangen en deed een dunne sjaal om. Ik pakte daarna mijn tas en reed richting Nadim. Mijn telefoon ging en ik zag dat Nadim al belde. Waar blijf je? zei hij lachend." Ik ben onderweg" zei ik weer. Heb je haast? Vroeg ik. " Ik wil je gewoon zien", zei hij lachend. "Ik ben onderweg" zei ik lachend
"Lieverd, we eten bij mama couscous", dat weet je. "Ze wil al om drie uur aan tafel gaan". Drie uur zei ik." Ja, je kent het, Marokko tijden zei hij lachend. "We eten naar salat Dohr" zei hij weer. " Ik ben onderweg maar dat halen we niet", zei ik. Geeft niet, ze wachten wel zei hij.
Binnen twintig minuten was ik gearriveerd. Ik stapte uit en liep naar zijn voordeur. Ik had de sleutels maar ik belde aan. De deur ging open hij trok mij haast naar binnen. Hij plakte meteen een zoen op mijn lippen. "Ik heb je gemist" zei hij lief. "Proficiat" zei ik.
"Bedankt lieverd" zei hij en plakte nog een kus op mijn lippen. Hij liep door naar de woonkamer en ik deed mijn schoenen uit. Waar is Adam? Vroeg ik. "Hij is bij mama. Ik heb vanochtend al gebracht" zei hij weer. Adam blijft het weekend en ik haal hem zondagmiddag weer op.
"Ik ontbijt op mijn verjaardag altijd met mama" zei hij.
IK glimlachte naar hem. Rabi y gelihalik zei ik. "Amien" zei hij en hief zijn handen in een dua.
Ik keek hem aan en ik voelde mij echt gelukkig. Hij is echt wat ik nodig heb. Hij zag mij even kijken en fronste zijn wenkbrauwen. Is er iets? Vroeg hij. Nee, maar ik hoop nu echt dat het zo blijft zei ik. Lieverd, gooi die angst overboord............
Kom we gaan. "Mama kan niet wachten om jou te zien" zei hij lief. "Ik wil haar ook graag zien". Ik moest toen aan het gesprek met haar denken. Ik wist het zeker en dat wilde ik haar ook zeggen.
Ik gaf hem het tasje aan. "Je cadeautje" zei ik." Had niet gehoeven" zei hij. "Jij bent mijn cadeautje"." Heel leuk" zei ik. Hij trok mij richting de bank en zette mij op schoot.
Laten we het dan maar uitpakken zei hij en gaf mij een kus op mijn wang. Hij opende het en keek heel blij. "Je kent mij al zo goed" zei hij." Het is prachtig" zei hij. Maar dit had je echt niet moeten doen.
"Anas zei ik ook dat ik ook een echte Versace moet pakken en geen Versus"." Ook een kenner, zei hij lachend............"Ik mag hem steeds meer"
Hij pakte nog de envelop. Hij keek en trok mij naar zich toe. Hij keek mij weer heel lief aan. "We gaan er gebruik van maken als jij bij ons woont"zei hij weer. Ik knikte en gaf hem een kus. "Uiteraard", zei ik. " Het was ook een cadeau voor mij". Nadim, we moeten nu echt gaan. "Het is al bijna drie uur. Je moeder is aan het wachten".
Hij liet mij los en ik stond op. We deden onze schoenen aan en reden richting zijn ouders. We waren net tien minuten onderweg en zijn telefoon ging. "Mama, we zijn onderweg" zei hij. "Binnen 20 minuten" zei hij lachend. "Jullie kunnen de tafel al dekken".
We kwamen aan en we konden nauwelijks parkeren. Het is echt druk vandaag. We zagen dat de voordeur van hun huis open was. Er kwam ook behoorlijk geluid. Ik schrok en keek hem aan. Wie zijn allemaal bij jullie? Vroeg ik weer. "Familie lieverd". "Mama heeft haar zusjes uitgenodigd". "Zij wilden jou graag zien en konden niet wachten tot de bruiloft".
Nadim, je plant weer iets zonder overleg. Sorry schatje. Ze konden niet mee met de handvraging want ze waren in Marokko en ik had het hen beloofd. Ik keek hem nu heel serieus aan. Beloof mij dan nu dat je mij voortaan op de hoogte brengt van jouw acties.
Hij begon te lachen
"Het is niet grappig Nadim". "Ik had een djellaba aan kunnen trekken". "Lieverd, je ziet er geweldig uit" zei hij weer. "Ze gaan van je houden zoals ik van je houd".
Het was inderdaad gezellig. Ik werd hartelijk ontvangen en zijn tantes waren echt lief. Eentje had een dochter van mijn leeftijd en het klikte ook goed. Maar mijn beste maatje was toch Zahira. Ik had geen beter schoonzus kunnen wensen.
We hadden lekker gegeten en de grote menigte liep richting de tuin. Ik zat alleen nog met Nadim, Zahira en zijn nicht Souahaila.
De bel ging en Adam rende al naar de deur. Nadim keek mij aan en lache. "Altijd haantje de voorste". Dat Weet ik" zei ik alchend. Deed hij ook in de klas. Hij wil ook nooit achter in de rij...........
Adam rende weer terug en vloog op de hals van Nadim. "Papa, mama wil je spreken" zei hij.
Zahira keek geschrokken naar Nadim en weer naar mij. Wie is aan de deur? Vroeg Nadim. "Mama Fadoua en oma". Ze zijn hier, ze willen met je praten, zei hij aan één stuk door.
Nadim keek mij en stond weer op. Wat moet zij nou hier? Vroeg hij aan Zahira. Ga nou maar, zei Zahira.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
