GİRDAP

35.BÖLÜM~DÜŞ~

Adam lafı biter bitmez döndü gitti. Kanı içine akasıca, geriye de burnundan alev çıkaran herifle beni bi başıma kodu...

E bu döndü kıçını gitti de geride kalanla ben nolacaktım şimdi? Hem o ne arsız laftı öyle?

Tamam yüzük olayından Asil efendiye ben zaten bi kuruluyodum da sen kimsin de benim kocama o lafı ediyon puşt? Yüzükle kendine karı bağlayacağını sanan dürzü! Müge Anlı izlemiyon ella sen. Karının at nalı gibi yüzüğü varken gidip komşudan çocuk peydahlıyo da adama senden diye yutturuyo. Irzı kırık olduktan sonra yüzüğü bırak zincir dolasan boynuna tutaman.

Ben içimden adama söverken Asil de eksik kalamam ben deyip dışından giydirmeye başladı.

"Evveliyatını siktimin gevşeği, bebek durdurmazmış! Sizde bu pis nefis olduktan sonra kıyamet kopsa durmazsınız siz."

Adamın peşinden gidecek gibi olunca “Asil Allah aşkına Nazlı korkar” diye bağırdım. Kaşları yine çatılmışıdı. Anam bu böyle durdukça başına ağrı girmiyo muydu? Bi bana bi Nazlıya bakıp giden mikroba tekrar gözüyle küfür sayarak baktı. Sandalyeyi çekip oturuşu bile dövüşür gibiydi.

Kız Züleyha bu patlayacak. Al kızı kaç yavrum, bu herif patlayacak olan ikinize olacak. Yüzü ilk gözüme sonra boş parmaklarıma dolandı.

"Senin niye yüzüğün yok Züleyha?"

Hah... Al bu kaya, nerene dayarsan daya Asil Efendi. Lafa hırsımdan başladın, kendi ipini kendin çektin!

"Bilmem Asil efendi! Sahi niye yok benim yüzüğüm? Haaa... E senin de yokmuş o yüzükten Asil Efendi!"

Söylediğimle ağzını açacak oldu bu sefer de kendi parmağına bakıp kala kaldı. Sonra mahcup bakışları yüzüme döndü geri.

"Hemen Asil efendi olduk mu Züleyha?"

"Olursun tabi de."

"Niye resminizi çekiyor o adam? Hayır kim o? Kim o da benim karımın, kızımın resmini çekiyor?"

"Ben nereden bileyim Asil. Güzel gördüyse demek ki. Ne etsin garip?"

"Hadi beni delirt Züleyha! Konuş sen böyle, delirt beni!"

"E herif sen deliymişsin zaten."

"Kahvaltını yap çabuk, gidelim alalım şu yüzüğü. Asabımı sikti şerefsiz sabah sabah. Ulan sen kimsin, amına koduğum? Bebek durdurmazmış! Seni durduracak olanı bilirim de ben, yeri değil."

Sanki sebep çatal bıçakmış gibi bi tur onlardan aldı hırsını ama kesmemiş olacak ki gözü tekrar bana döndü.

"Hem sen niye böyle güzelsin Züleyha? Kızım güneş yanığı falan olur insanın yüzü. Ellere bak. Nasırlanmamış bile. Gözün desen ayrı bir başa bela. O halamın da alacağı olsun. Neye ayar oluyorsam almış maşallah. Bacağını kurtarsak gerdanından bir açıklık veriyor bu elbiseler. Hayır ben anlamıyorum. Köyde dünya iş yapan kızın nasıl bembeyaz teni olur?"

Kendi kendine söylenmesine güleceğidim de tuttum kendimi. Söylenirken de nasıl ruhumu okşuyo kitapsız, ağzını öpesim geldi.

Şu anda tipini bozma Züleyha. O yüzüğü takacak mustur! Hıh deyip burnumu diktim havaya, yüzümü de döndüm sanki bi tarafıma konuş der gibi. Kızımı aldım karşıma, sana o yüzük meselesini yedirmem mi ben Asil Efendi?

"Kızım, boncuğum acıktın mı annem? Oy anası yesin, kel kafasındaki tokasını sevsin."

"Züleyha..."