Şans

Seni Silmişti

Selam arkadaşlar nasılsınız?

85 bölüm olmuş yuhhh
Yorumlarınızı bekliyorum.

Hande

Bulunduğumuz katın korkuluklarına yaslanmış sahneye inen sevgilimi izliyordum. Ailesi yüzünden gerilmiş olması beni çok üzüyordu ama yine de heyecanı ağır basmıştı, mutlu görünüyordu. Sahneye çıkmadan Deniz'in de konuştuğu kızların masasına gitmişti. Eski dinleyenleri olduğunu biliyordum, zaten bunu bilmesem de Meris'e güveniyordum. Kızları bulundukları yerden sahnenin hemen önündeki boş masaya geçirmişti. Biraz daha sohbet etmişlerdi. Yüzümde bir gülümsemeyle izliyordum yaptığı her şeyi, onun gözü de sürekli bana kayıyordu zaten.

Annesinin tavırları beni biraz rahatsız etmişti açıkçası. Yokmuşum gibi davranması, modumu düşürecek şeyler söylemesi, rahatsız hissettirmeye çalışması beni üzmüştü. Meris'le bunu konuşmuştuk, bana açık açık annesinin saçmalayacağını söylemişti. Her şeyden beni sorumlu tuttuğunu biliyordum. Beni sanki Meris'e sürekli zarar vermeye çalışan biri olarak görüyordu, oysa ben onu kendimden bile sakınmaya çalışıyordum. Evet ayrılmak gibi büyük bir hata yapmıştım ama bunun cezasını da ödemiştim. Üstelik Meris'i sandığımdan da çok sevdiğimi anlamıştım, hayatımı geçirmek istediğim kişiyi bulduğumu anlamıştım. Annesine hak veriyordum, ayrı olduğumuz dönemlerde gördüğüm Meris için ben de kendimi suçluyordum ama annesinin atladığı bir konu vardı. Ben Meris'i yeniden kazanmak için çabalamıştım, eğer çevremizdeki insanları dinleyip ayrılığı kabullenseydim şu an ikimiz de mutsuzluktan ölüyor olurduk herhalde. Meris'i üzen bendim, haklı. Ama Meris'in bugün bu kadar mutlu olmasının sebebi de bendim ve sevgilim bana bunu her fırsatta söylüyordu.

Annesinin yer yer aşırıya kaçan hareketlerini görmezden geliyordum ve buna da devam edecektim. Sırf tadımız kaçsın diye söylediği şeylere takılıp istediğini ona vermeyecektim. Sevgilim zaten yeterince gerginken bir de bu yüzden üzülsün istemiyordum. Annesinin amacı canımı sıkmaktı ama ben onun ayrılık konusunda söyleyebileceği her şeyi kendime söylemiştim. Diğer konulardaysa beni zaten üzemezdi, gelip Saliha konusunda bir şeyler ima etmesi beni anca güldürürdü. Yanıma gelip siz ayrıyken Meris başkalarıyla oldu falan bile diyebilirmiş Meris'in anlattığına göre, böyle bir şeyin olmadığını biliyordum. Ailenle konuşup saçma sapan şeyler söyleyebilir demişti hatta yaşadığı sorunları anlatma sebebi bile buymuş, olur da bir şekilde denk gelip bir şeyler söylerse ailen sebebinin bu olduğunu bilsin demişti ama annesi bunun için de geç kaldı, ailem sevgilimi gerçekten sevmişti.

Mine teyze ailemin Meris'i bu kadar çok seveceğini tahmin etmemiş olsa gerek ki gördüğü şeylere şaşırmıştı. Meris'in ailemle olan iletişimini garip bir şekilde izliyordu. Ne düşündüğünü anlayamıyordum ama Meris'in de ailemi çok sevmesinin onu rahatsız ettiğini fark etmiştim. Büyük ihtimalle gördüğü şeylerle daha da sinirlenmiş ve yüzüstü bırakıp kırıp dökmekten hiç çekinmediği kızını kıskanmaya başlamıştı. Tuhaf biriydi. Babasını zaten düşünmek bile istemiyordum. Sert, soğuk, homofobik ve egoist biriydi. Meris'in babası hakkında düşündükleri, bana çekinmeden anlattığı şeylerdi bunlar ve sevgilim bu konuda da çok haklıydı. Babasının onu ciddi ve üst düzey yerlerde çalışırken görmek istediğini, yaşadığı hayatın babasını çok rahatsız ettiğini ve Meris'e sürekli "nerede hata yaptım da sen böyle oldun" dediğini anlatmıştı.

Sevgilimin 100 tane travması varsa 90 - 95 tanesinin sebebi anne ve babasıydı ve annesi gelmiş Meris'e yaptığım tek bir hata yüzünden bana nefretle bakıyordu. Tabiki ciddiye almayacaktım. Sevgilim bana o kadar açık ve dürüsttü ki onları zaten görmeden tanımıştım. Ayrıca Meris sevgisinin yanısıra benim onu ne kadar güzel sevdiğimi de hissettiriyordu bana sürekli. Söylediğim bir şeyi onun iyiliği için söyleyeceğimi biliyordu ve o an canı istemese veya aklına yatmasa da sırf ben söylediğim için yapıyordu. Sonrasında bana gelip "iyi ki seni dinlemişim sen olmasan yapamazdım, beni çok seviyorsun haberin olsun" falan diyordu. Hayatını iyi yönde etkilediğimi sürekli söylüyordu. Ayrıca ailesiyle arasının açılmasına benim sebep olmadığımı bana uzun uzun anlatmıştı ve ikna etmeyi de başarmıştı. Başta annesiyle konuşmaması konusunda payım olduğunu düşünsem de Meris bıkmadan usanmadan bunu konuşup bana neden benim bir suçum olmadığını anlatmıştı. Şimdi ben annesinin iki sözüne kanıp bu kadını üzebilir miydim?