Ik ben toch maar naar school gegaan, aangezien het de eerste schooldag is kan ik me niet ziek melden, dat en dat mijn moeder me niet thuis wilde laten vandaag.
Ik was al te laat dus fietste ik gewoon normaal verder, te laat is te laat daar kan ik niks aan veranderen. Merken jullie het al? Ik ben geen stress persoon als het op vlak van school gaat.
' Zo zo, de laatkomer, elk jaar hetzelfde verhaal he Selma?' Zei meneer D.
' Zo zo, elk jaar zeg je hetzelfde he meneertje.' Kaats ik de bal terug en loop de klas in.
'Daar is nog plek ga daar nou maar zitten en gedraag je dit jaar goed.'
Ik liep langs de banken heen, en kwam langs Dessie, mijn beste vriendin.
' Waar zat je nou?' Fluisterde ze.
Ik schudde mijn hoofd en stapte verder, en plofte neer op de stoel naast een jongen. Hij moet vast nieuw zijn, ik heb hem hier nooit eerder gezien. Ik kijk even rond in de klas of er nieuwe gezichten zijn maar iedereen komt me verder nog bekend voor.
'Zo dat was het, vergeet jullie huiswerk voor morgen niet.' Hoorde ik meneer D nog op de achtergrond roepen terwijl ik het lokaal uitloop.
Aan de deur zie ik Dessie op me wachten.
' Nou?' Zei ze. 'Wat?' 'Selma!' 'Dessie!'
'Vertel me maar hoe jou vakantie was?' Zei ze. 'Ja gewoon, net als elk jaar in Marokko, achtervolgd worden door illi's die hier willen komen.' Ze glimlachte.
'Bij jou?'
'Ook niets bijzonders.'
'Ga je eigelijk mee op 3daags?'
'Wanneer is dat ook alweer?' Vroeg ik.
'Je gaat toch, heb jou naam al opgeschreven deze keer gaat het anders. Deze keer gaan we wel samen op kamer Selma'
Ik knik.
'Kom je?'
'Ja ik ga eerst dit in mijn kluisje gooien, ga jij al vast' zei ik.
Ik opende mijn kluisje en opende mijn tas om al mijn boeken erin te gooien. Ik draaide me in een keer om en botste op tegen en vrij sterk gedaante want niet veel later lag ik op de grond.
' Oohh kijk toch uit!' Flipte ik.
Al mijn boeken lagen nu ook op de grond overhoop.
'Waarom kijk je zelf niet uit?' Zei een gevaarlijk mannelijke stem.
Ik kijk boven me uit naar de persoon die het in zijn hoofd haalt mij te laten vallen en dan nog zo stoer te praten. Mijn ogen glijden omhoog naar het gezicht van de jongen die net naast me zat in de klas. In de klas zag ik hem niet goed maar nu wel. Ik trek mezelf op terwijl ik doe alsof ik zijn hand niet zag en bestudeer hem dan grondig. Hij heeft lichtbruine heldere ogen, warrig haar en een heel gespierde lichaam voor zover je het door zijn t-shirt kan zien dan.
' Hallo?'
Shit ik keek te lang.
' Wat?' Zei ik.
Hij bukte zich en raapte al mijn boeken op en gaf die toen naar me. Die ik meteen gooide in mijn kluisje.
'Gooi je al je boeken erin? Vergeet je huiswerk niet.'
Shit. Hoe kan zon mooie knappe jongen zo praten.
'Wat boeit mij dat' zei ik.
'Pittig, ik ben Nassim.' Hij stak zijn hand uit en keek me afwachtend aan. Ik daarin tegen keek spottend naar zijn hand en schudde mijn hoofd teleurstellend heen en weer.
' En ik ben weg hier.' Glimlach ik.
Ik pakte mijn tas en stapte hem dwars voorbij, hem verbaasd achter latend.
'Waar bleef je zo lang?' Ik kijk naar Dessie die aanleunt tegen de muur en met haar voet op de grond tikt.
'Ik botste tegen die Nassim, en je weet ook wel dat ik en tijd niet goed bij elkaar passen.'
'Wie the hell is Nassim?' Ik kijk zoekend om me heen naar een bank en loop ernaar toe met Dessie naast me die me is gevolgd.
'Die jongen die naast me zat in de klas.' Als ik naast me kijk staat ze er niet meer. Ik draai me om en zie haar mij aankijken, ik hield mijn schouder op en liep gewoon verder.
'Die jongen die naast jou zat is echt knap weetje dat?' Hoor ik plots naast me.
'Mijn kont ja' lachte ik stilletjes.
JE LEEST
From hate to love
RomanceKen je dat wanneer je denkt alles al gezien en gehoord te hebben? Wanneer je denkt dat het niet meer erger kan maar het tegendeel toch wordt bewezen. Sommige mensen weten waar ze voor leven, wat hun doel is, wat ze willen bereiken en ik? Ik weet nie...
