From hate to love

Chapter 41

Chapter 41

'Dessie doe jij open?' Roep ik vanuit de keuken.
'Jaa is goedd.' Roept ze terug.
Ik hoor haar mensen verwelkomen.
Het feest is toch klein gehouden, ik wou het zelf. Ik wilde Dessie, Adan, neven en nog nichten die ik heb uitgenodigd.
Ik vulde het laatste bord en ging naar de woonkamer. Daar groette ik hun allemaal en ging naast Karima zitten mijn liefste nicht tot nu toe.
'Haay haay 18 he wanneer ga je trouwen.' Zegt ze speels. Ik lach maar terwijl ik aan Adan denk.

We zijn al 1uur verder en Adan is nog steeds niet gekomen, na lang appen en bellen besluit ik om naar zijn huis te gaan is toch gewoon oversteken. Niemand zal het merken iedereen is toch uitbundig aan het dansen en de muziek staat ook mega luid hopelijk geen klachten van de buren. Ik loop naar Dessie toe en trek haar uit de menigte. Zei ik dat er al meer volk is? Blijkbaar had Dessie veel mensen uitgenodigd...
'Dessie ik ga even naar Adan hou jij het hier in het boeltje?' Zeg ik. Ze lacht. 'Geen domme dingen doen.' Zegt ze waarna ik me keer naar de deur. Net toen ik de klink van de deur vast nam werd er geklopt. Meteen druk ik de link naar beneden en kijk regel recht in twee lichtbruine heldere ogen, alleen deze keer waren ze niet zo helder als de eerste keer. Ik versteen helemaal en richt me alleen op hem.

Flashback.

*Ik keek voor me uit en zag de jongen die naast me zat in de klas. In de klas zag ik hem niet goed maar nu wel. Hij heeft lichtbruine heldere ogen, warrig haar en een heel gespierde lichaam.*

Zijn ogen zijn eenbeetje dik geworden, en je ziet duidelijk wallen. Hij kijkt intens naar me maar niet doordringend als eerst. Zijn haar, het lijkt alsof hij die dagen niet heeft verzorgd. Ik had hem meteen moeten opzoeken om te kijken hoe het met hem gaat, want blijkbaar gaat het niet met hem.
Dan wend hij zijn blik van me af, niet beseffend dat ik aan het staren was kijk ik ook de andere kant op.
Hij schraapt zijn keel en draait zich om. Ik denk dat hij weg wilt gaan.
'Verkeerd adres.' Mompelt hij.
Nietwaar. Leugenaar. Hij weet dat ik hier woon.
Dan stapt hij weg van onze voor stoep. Zonder te denken gooi ik de deur dicht achter me en stap achter hem aan.
'Nassim wacht.' Zeg ik dan en ga vlug voor hem staan.
Hij staat stil en kijkt naar de grond.
Maar dan kijkt hij weer naar mij, zijn ogen die mij nog steeds even hard raken als eerst vertellen boekdelen. Ik weet het zeker!
'Nassim.' Zeg ik dan weer omdat we al een tijdje naar elkaar kijken zonder iets te zegen.
Hij schrikt wakker van mijn stem en wend zijn blik weer naar de grond.
Hij wilt niets zegen, dat is duidelijk.

'W wat is er met je gebeurd?' Vraag ik zo normaal mogelijk maar begin al te stotteren.
'Het spijt me ik had niet naar je toe moette komen.' Hij schraapt zijn keel weer omdat hij het hees zei.
'Ik..-'
'Wat is er aan de hand?' Onderbreek ik hem.
Hij zucht.
'Ik wilde je gewoon waarschuwen S selma.'
'Waarschuwen waarvoor?' Vraag ik.
Ons gesprek word onderbroken door iemand die me riep in de verte.
Ik draai me om en kijk naar Adan die in de verte naar me zwaait.
'Voor hem.' Fluistert Nassim. Ik schrik op en draai me in een keer terug naar Nassim.
'Wat?! Hoe bedoel je voor hem!?'
Zijn ogen staan ver van elkaar, alsof hij geschrokken is van mijn reactie.
Hij kijkt me alleen maar achterdochtig aan en zucht dan weer heel diep.
'Gefeliciteerd moge er nog vele jaren volgen.' Zegt hij dan en draait zich om. Ik kijk hoe hij rustig door stapt en dan de eerste straat inslaat.

Ik schrik dan van een hand op mijn schouder. 'Wat wilde hij van je?' Vraagt maar een al te bekende stem die mijn vlinders weer los laat.
'Hij kwam me gewoon feliciteren.' Lieg ik.
Adan komt voor me staan en trekt zijn wenkbrauwen op maar gaat er dan niet meer op in. Hij pakt mijn handen en legt die op zijn nek, waardoor hij zijn handen op mijn heupen laat rusten. 'Ik hou van je weetje dat.' Zei hij. 'Ik ook van jou.' Zeg ik dan.
Hij trekt me dichter tegen hem aan maar we houden het alleen op oogcontact.
Mijn gedachtes dwalen meteen af naar Nassim. Ik snap niet wat hij bedoelt, waarom wilt hij me waarschuwen? En wel nog voor Adan. Phaha proest het uit voor Adan. De man van mijn leven. De liefde van mijn leven. Nee hij wilt ons vast gewoon uit elkaar halen, dat laat ik niet gebeuren. Nee. Dat gaat niet gebeuren. Ik hou met moeite mijn tranen in alleen omdat ik daaraan denk. Fijn op mijn eigen verjaardag.
'Zullen we een stukje  gaan wandelen?' Stelt Adan voor. Ik knik en pak dan zijn hand vast.
Oh shit als we Fouad maar onderweg niet tegen komen, want  dan is Adan dood, en ik ook.

Nassim's sperpectief.

Hij gaat eraan, ik meen het als hij haar kwets ik ga hem afmaken. Ik ga hem echt afmaken. Ik weet al heel lang wat voor spelletje hij met Selma wilt spelen, al heel lang. Selma verliet onze liefde voor zijn liefde. Zijn neppe liefde fakerd. Een zucht verlaat mijn mond als ik achter me kijk en haar niet zie. Ik plof dan neer op de grond en kijk voor me uit hoe er soms iemand voorbij stapt of een auto voorbij rijd. Ik was er kapot van, ik ben er nog steeds kapot van. Selma het enige meisje waarvan ik ooit heb gehouden in mijn leven zomaar van iemand anders geworden. Een een ach. Selma was het enige meisje dat mijn aandacht had, ik geef toe ik had nooit echt respect voor meisjes gehad. En nooit behandelde ik ze goed maar toen kwam ik haar tegen en ik kreeg respect voor haar, ik wilde haar alleen omdat ze zo koppig is en zo onweerstaanbaar. Ik ben er echt kapot van dat ze mij niet koos maar hem, ook al had ze nooit een keus. Maar ik neem het haar niet kwalijk het is mijn eigen schuld ik had meteen echt moete zegen wat ik voor haar voel want nog steeds heb ik het niet zo duidelijk gemaakt.
Als ze eens wist wat voor creep hij is dan zou ze helemaal kapot zijn. Zeker omdat het met haar vader te maken heeft. Met haar vader. Met de dood van haar vader. Woest sta ik op en trap heel hard tegen de muur. Ik zal hem laten zien hoeveel zij waard is. Want een ding is zeker haar liefde is hij niet waard. Sinds ik weet wat hij heeft gedaan, en nu nog doet wil ik hem alleen maar kapot maken. Maar als ik hem kapot maak, dan maak ik Selma ook kapot. Ik wil haar niet kapot. Morgen ga ik die meisjes zoeken. Ik ga ze zoeken en Selma de waarheid vertellen. Ik ben hier zo klaar mee. Echt helemaal klaar. Ik heb alles verpest, ik gunde ze liefde maar blijkbaar kloot hij met haar. Ik zal hem laten zien en ik toon geen genade. Wat ik nu voel is alles behalve verdriet meer woede.